Przejdź do treściPrzejdź do informacji o dostępności

Zadania

4.1 Dyfrakcja na pojedynczej szczelinie

17.
  1. Pod jakim kątem jest pierwsze minimum dla światła o długości fali 550 ⁢ nm 550⁢nm padającego na pojedynczą szczelinę o szerokości 1 ⁢ µm 1⁢µm?
  2. Czy wystąpi drugie minimum?
18.
  1. Oblicz kąt, pod jakim występuje pierwsze minimum dyfrakcyjne na pojedynczej szczelinie, o szerokości 2 ⁢ µm 2⁢µm, na którą pada światło fioletowe o długości fali 410 ⁢ nm 410⁢nm;
  2. Pod jakim kątem jest pierwsze minimum dla światła czerwonego o długości fali 700 ⁢ nm 700⁢nm?
19.
  1. Jak szeroka jest pojedyncza szczelina, która daje pierwsze minimum dla światła o długości fali 633 ⁢ nm 633⁢nm i kąta 28 ° 28°?
  2. Pod jakim kątem wystąpi drugie minimum?
20.
  1. Jaka jest szerokość pojedynczej szczeliny, dla której pierwsze minimum dla światła o długości fali 600 ⁢ nm 600⁢nm występuje przy kącie 60 ° 60°?
  2. Znajdź długość fali światła, dla którego pierwsze minimum występuje pod kątem 62 ° 62°.
21.

Znajdź długość fali światła, dla którego trzecie minimum występuje przy kącie 48,6 ° 48,6°, gdy pada ono na pojedynczą szczelinę o szerokości 3 ⁢ µm 3⁢µm.

22.
  1. Światło sodowe (światło z lampy, w której źródłem są pary sodu) ma średnią długość fali 589 ⁢ nm 589⁢nm. Fala pada na pojedynczą szczelinę o szerokości 7,5 ⁢ µm 7,5⁢µm. Pod jakim kątem występuje drugie minimum?
  2. Jaki jest najwyższy rząd obserwowanych minimów dyfrakcyjnych?
23.

Rozpatrz pojedynczą szczelinę dyfrakcyjną o szerokości 0,25 ⁢ mm 0,25⁢mm, na którą pada światło o długości fali λ = 589 ⁢ nm λ= 589 ⁢ nm . Obraz szczeliny jest rzutowany na ekran odległy o 1 ⁢ m 1⁢m. Jak daleko od środka obrazu znajdują się środki pierwszego i drugiego ciemnego prążka?

24.
  1. Znajdź kąt między pierwszymi minimami dwóch linii światła z lampy sodowej, które mają długości fali 589,1 ⁢ nm 589,1⁢nm i 589,6 ⁢ nm 589,6⁢nm, gdy światło pada na pojedynczą szczelinę o szerokości 2 ⁢ µm 2⁢µm;
  2. Jaka jest odległość między tymi minimami, jeśli obraz dyfrakcyjny obserwujemy na ekranie w odległości 1 ⁢ m 1⁢m od szczeliny?
  3. Przedyskutuj łatwość lub trudność pomiaru takiej odległości.
25.
  1. Jaka jest minimalna szerokość pojedynczej szczeliny (mierzona jako wielokrotność długości fali λ λ), przy której można zaobserwować pierwsze minimum dla długości fali λ λ?
  2. Jaka jest jej minimalna szerokość, jeśli można zaobserwować 50 50 minimów?
  3. A jaka jest, jeśli można zaobserwować 1000 1000 minimów?
26.
  1. Jeżeli minimum obrazu dyfrakcyjnego z pojedynczej szczeliny powstaje dla kąta 14,5 ° 14,5°, to jaki jest kąt dla minimum drugiego rzędu?
  2. Jaki jest kąt dla minimum trzeciego rzędu?
  3. Czy istnieje minimum czwartego rzędu?
  4. Wykorzystaj swoje odpowiedzi do pokazania, że szerokość kątowa centralnego maksimum ma wartość około dwukrotnie większą od szerokości kątowej następnego maksimum (jest to kąt pomiędzy pierwszym i drugim minimum).
27.

Jeśli odległość na ekranie pomiędzy pierwszym i drugim minimum obrazu pojedynczej szczeliny dyfrakcyjnej wynosi 6 ⁢ mm 6⁢mm, to jaka jest odległość pomiędzy ekranem a szczeliną? Światło ma długość fali 500 ⁢ nm 500⁢nm, a szerokość szczeliny wynosi 0,16 ⁢ mm 0,16⁢mm.

28.

Wejście do portu możliwe jest przez barierę skalną posiadającą szeroki otwór o szerokości 50 ⁢ m 50⁢m. Fale oceaniczne mają długość 20 ⁢ m 20⁢m i padają prostopadle do powierzchni otworu. Pod jakim kątem względem kierunku padania fal powinny znajdować się łodzie w porcie, aby były najmniej narażone na ich działanie?

29.

Technik konserwacji samolotów przechodzi obok wysokich drzwi hangaru, które działają jak pojedyncza szczelina dla dźwięków wpadających do środka. Na zewnątrz hangaru, w linii prostopadłej do otworu w drzwiach, silnik odrzutowy wytwarza ​dźwięk o częstotliwości 600 ⁢ Hz 600⁢Hz. Pod jakim kątem względem kierunku prostopadłego do drzwi technik zaobserwuje pierwsze minimum natężenia dźwięku, jeśli otwór drzwiowy ma szerokość 0,8 ⁢ m 0,8⁢m, a prędkość dźwięku wynosi 340 ⁢ m ∕ s 340⁢ m ∕ s ?

4.2 Natężenie światła w dyfrakcji na pojedynczej szczelinie

30.

Pojedyncza szczelina o szerokości 3 ⁢ µm 3⁢µm jest oświetlona przez żółte światło lampy sodowej o długości fali 589 ⁢ nm 589⁢nm. Znajdź natężenie dla kąta 15 ° 15° mierzonego względem osi, w kierunku której występuje centralne maksimum.

31.

Pojedyncza szczelina o szerokości 0,1 ⁢ mm 0,1⁢mm jest oświetlona przez lampę rtęciową, wysyłającą falę o długości 576 ⁢ nm 576⁢nm. Znajdź natężenie oświetlenia dla kąta 10 ° 10° względem osi, dla której występuje centralne maksimum.

32.

Szerokość centralnego piku dyfrakcyjnego na pojedynczej szczelinie wynosi 5 ⁢ mm 5⁢mm. Długość fali światła jest równa 600 ⁢ nm 600⁢nm, a ekran stoi w odległości 2 ⁢ m 2⁢m od szczeliny.

  1. Jaka jest szerokość tej szczeliny?
  2. Określ natężenie światła w punkcie odległym o 4,5 ⁢ mm 4,5⁢mm od centrum względem natężenia w centrum obrazu.
33.

Rozważ obraz dyfrakcyjny na pojedynczej szczelinie dla λ = 600 ⁢ nm λ= 600 ⁢ nm , D = 0,025 ⁢ mm D= 0,025 ⁢ mm i x = 2 ⁢ m x= 2 ⁢ m . Znajdź natężenie względem I 0 I 0 dla kątów θ = 0,5 ° θ= 0,5 ° , 1 ° 1°, 1,5 ° 1,5°, 3 ° 3° i 10 ° 10°.

4.3 Dyfrakcja na podwójnej szczelinie

34.

Dwie szczeliny o szerokości 2 ⁢ µm 2⁢µm każda, wykonane w nieprzezroczystym materiale, są w odległości takiej, że ich środki są oddalone od siebie o 6 ⁢ µm 6⁢µm. Na taką podwójną szczelinę pada monochromatyczne światło o długości fali 450 ⁢ nm 450⁢nm. Na ekranie powstaje połączenie obrazu interferencyjnego i dyfrakcyjnego.

  1. Ile prążków interferencyjnych będzie obserwowanych w obszarze centralnego maksimum dyfrakcyjnego?
  2. Ile prążków interferencyjnych będzie obserwowanych, jeśli zwiększymy dwukrotnie szerokość szczeliny przy zachowaniu takiej samej odległości pomiędzy szczelinami?
  3. Ile prążków interferencyjnych będzie obserwowanych, jeśli odległość między szczelinami wzrośnie dwukrotnie do 12 ⁢ µm 12⁢µm przy zachowaniu takiej samej szerokości szczelin?
  4. Co zmieni się w punkcie (a), gdy zamiast światła o długości fali 450 ⁢ nm 450⁢nm użyjemy światła o długości fali 680 ⁢ nm 680⁢nm?
  5. Ile wynosi stosunek wartości natężenia piku centralnego do natężenia następnego jasnego piku w punkcie (a)?
  6. Czy stosunek ten zależy od długości fali światła?
  7. Czy stosunek ten zależy od odległości między szczelinami?
35.

Podwójna szczelina tworzy obraz dyfrakcyjny, który jest połączeniem interferencji na pojedynczej i podwójnej szczelinie. Znajdź stosunek szerokości szczelin do odległości między nimi, jeśli pierwsze minimum w obrazie otrzymanym z pojedynczej szczeliny pokrywa się z piątym maksimum obrazu z dwóch szczelin. (Powoduje to znaczne zmniejszenie natężenia piątego maksimum).

36.

W przypadku konfiguracji z dwiema szczelinami, gdzie szczeliny oddalone są od siebie o odległość cztery razy większą od ich szerokości, oblicz, ile prążków interferencyjnych leży w obszarze środkowego piku obrazu dyfrakcyjnego.

37.

Światło o długości fali 500 ⁢ nm 500⁢nm pada prostopadle na 50 50 szczelin o szerokości 2,5 ⋅ 10 -3 ⁢ mm 2,5 ⋅ 10 -3 ⁢mm, rozmieszczonych co 5 ⋅ 10 -3 ⁢ mm 5 ⋅ 10 -3 ⁢mm. Ile prążków interferencyjnych leży w obszarze środkowego piku dyfrakcyjnego?

38.

Monochromatyczne światło o długości fali 589 ⁢ nm 589⁢nm pada na podwójną szczelinę o szerokości 2,5 ⁢ µm 2,5⁢µm, o nieznanej odległości między szczelinami. Wewnątrz centralnego maksimum dyfrakcyjnego znajduje się dziewięć maksimów interferencyjnych. Na podstawie powyższych informacji znajdź odległość między szczelinami.

39.

Kiedy światło monochromatyczne o długości fali 430 ⁢ nm 430⁢nm pada na dwie szczeliny, gdzie odległość między dwiema szczelinami wynosi 5 ⁢ µm 5⁢µm, obserwuje się 11 11 prążków interferencyjnych w obszarze centralnego maksimum. Ile prążków interferencyjnych zaobserwujesz w obszarze centralnego maksimum, gdy na tę samą podwójną szczelinę będzie padało światło o długości fali 632,8 ⁢ nm 632,8⁢nm?

40.

Określ natężenia dwóch kolejnych pików interferencyjnych, poza pikiem środkowym, w obszarze centralnego maksimum dyfrakcyjnego, gdy światło o długości fali 628 ⁢ nm 628⁢nm pada na podwójną szczelinę o szerokości 500 ⁢ nm 500⁢nm. Szczeliny znajdują się w odległości 1500 ⁢ nm 1500⁢nm od siebie. Przyjmij, że natężenie w środku centralnego maksimum wynosi 1 ⁢ mW ∕ cm 2 1⁢ mW ∕ cm 2 .

4.4 Siatki dyfrakcyjne

41.

Siatka dyfrakcyjna ma 2000 2000 linii na centymetr. Dla jakiego kąta zaobserwujemy maksimum pierwszego rzędu w przypadku zielonego światła o długości fali 520 ⁢ nm 520⁢nm?

42.

Znajdź kąt, pod jakim obserwuje się maksimum trzeciego rzędu dla żółtego światła o długości fali 580 ⁢ nm 580⁢nm, które pada na siatkę dyfrakcyjną posiadającą 1500 1500 linii na centymetr.

43.

Ile szczelin na centymetr ma siatka dyfrakcyjna, dla której maksimum pierwszego rzędu w przypadku niebieskiego światła o długości fali 470 ⁢ nm 470⁢nm występuje pod kątem 25 ° 25°?

44.

Jaka jest odległość między szczelinami siatki dyfrakcyjnej, która daje maksimum drugiego rzędu dla czerwonego światła o długości fali 760 ⁢ nm 760⁢nm pod kątem 60 ° 60°?

45.

Oblicz długość fali światła, które padając na siatkę dyfrakcyjną o 5000 5000 liniach na centymetr, daje maksimum drugiego rzędu dla kąta 45 ° 45°.

46.

Prąd elektryczny płynący przez gazowy wodór wytwarza kilka różnych długości fali w zakresie światła widzialnego. Jakie są te długości fali widma wodoru, jeżeli dają maksima pierwszego rzędu pod kątami 24,2 ° 24,2°, 25,7 ° 25,7°, 29,1 ° 29,1° i 41 ° 41°, gdy światło pada na siatkę dyfrakcyjną posiadającą 10 000 10 000 linii na centymetr?

47.
  1. Jaka będzie odpowiednia wartość czterech kątów z poprzedniego zadania dla siatki dyfrakcyjnej, mającej 5000 linii na centymetr?
  2. Dla tej samej siatki znajdź kąty maksimów drugiego rzędu;
  3. Omów związek pomiędzy zmniejszeniem liczby linii na centymetr a nowymi kątami dla maksimów różnych rzędów.
48.

Jaki jest odstęp pomiędzy strukturami występującymi w piórku ptaka, które działają jak odbiciowe siatki dyfrakcyjne przy założeniu, że dają one maksimum pierwszego rzędu pod kątem 30 ° 30° dla światła o długości fali 525 ⁢ nm 525⁢nm?

49.

Opal, taki jak pokazany na Ilustracji 4.15, działa jak odbiciowa siatka dyfrakcyjna posiadająca struktury odbiciowe odległe o około 8 ⁢ µm 8⁢µm. Gdy opal jest oświetlony światłem padającym prostopadle, pod jakim kątem będzie widoczne

  1. światło czerwone;
  2. światło niebieskie?
50.

Pod jakim kątem siatka dyfrakcyjna daje maksimum drugiego rzędu dla światła, dla którego maksimum pierwszego rzędu występuje przy kącie 20 ° 20°?

51.
  1. Znajdź maksymalną liczbę linii na centymetr siatki dyfrakcyjnej, którą może ona mieć, aby było widoczne przynajmniej jedno maksimum dla najmniejszej długości fali światła widzialnego;
  2. Czy taka siatka będzie przydatna dla widma ultrafioletowego?
  3. A dla widma w podczerwieni?
52.
  1. Wykaż, że jeżeli siatka dyfrakcyjna ma 30 000 30 000 linii na centymetr, to nie będzie widoczne żadne maksimum dla światła widzialnego;
  2. Jaka jest najdłuższa długość fali, dla jakiej powstaje pierwsze maksimum?
  3. Jaka jest największa liczba linii na centymetr, którą może mieć siatka dyfrakcyjna, aby było widoczne kompletne widmo drugiego rzędu dla światła widzialnego?
53.

Poniższy rysunek stosuje się również do dyfrakcji na siatce ze szczelinami umieszczonymi w odległości d d od siebie. Jaka jest odległość między prążkami wytworzonymi przez siatkę dyfrakcyjną mającą 125 125 linii na centymetr dla światła o długości fali 600 ⁢ nm 600⁢nm, jeśli ekran stoi w odległości 1,5 ⁢ m 1,5⁢m od niej? (Wskazówka: Przy założeniu, że odległość d d jest porównywalna z λ λ, odległość między sąsiednimi prążkami wynosi Δ y = x ⁢ λ ∕ d Δ y = x ⁢ λ ∕ d ).

4.5 Otwory kołowe i rozdzielczość

54.

Radioteleskop o średnicy 305 ⁢ m 305⁢m w Arecibo pokazany na Ilustracji 4.20 wykrywa fale radiowe o średniej długości 4 ⁢ cm 4⁢cm.

  1. Jaki jest kąt między dwoma dającymi się rozróżnić źródłami punktowymi dla tego teleskopu?
  2. Jak blisko siebie mogą być te źródła punktowe, jeśli znajdują się w galaktyce Andromedy odległej o 2⁢mln2⁢mln \SI{2}{\mln} lat świetlnych?
55.

Zakładając rozdzielczość kątową wyznaczoną dla teleskopu Hubble’a w Przykładzie 4.6, wyznacz rozmiar najmniejszego szczegółu, który można by zaobserwować na Księżycu.

56.

Rozbieżność wiązki światła latarki na skutek dyfrakcji jest nieznaczna w porównaniu z innymi jego optycznymi ograniczeniami, takimi jak sferyczne aberracje w jego zwierciadle. Aby to pokazać, oblicz minimum kątowe rozbieżności wiązki promieni latarki, która ma pierwotnie średnicę 5 ⁢ cm 5⁢cm, a średnia długość fali jej światła wynosi 600 ⁢ nm 600⁢nm.

57.
  1. Jaki jest minimalny kąt rozbieżności wiązki lasera He-Ne o długości fali 633 ⁢ nm 633⁢nm, która ma początkowo 1 ⁢ mm 1⁢mm średnicy?
  2. Jeżeli laser jest skierowany na górskie urwisko odległe od nas o 15 ⁢ km 15⁢km, to jak duża będzie oświetlająca je plama światła?
  3. Zaniedbując efekty atmosferyczne, oblicz, jak wielka plama światła powstanie na Księżycu. (Może to być zrobione tak, aby wiązka światła trafiła w umieszczony wcześniej przez kosmonautów na Księżycu odpowiedni reflektor, odbiła się i wróciła na Ziemię, by z czasu ruchu można było wyznaczyć odległość).
58.

Teleskopy mogą być wykorzystane w celu powiększenia średnicy wiązki lasera i ograniczenia rozbieżności wiązki na skutek dyfrakcji. Wiązka laserowa jest wysyłana przez teleskop i może być skierowana na satelitę lub Księżyc.

  1. Jeżeli odbywa się to z teleskopu w Mount Wilson, to wytworzona wiązka ma średnicę 2,54 ⁢ m 2,54⁢m dla światła o długości fali 633 ⁢ nm 633⁢nm. Jaka jest minimalna rozpiętość kątowa wiązki?
  2. Przy zaniedbaniu efektów atmosferycznych jaka jest wielkość utworzonej plamy światła na Księżycu przy założeniu, że odległość z Ziemi do Księżyca wynosi 3,84 ⋅ 10 8 ⁢ m 3,84 ⋅ 10 8 ⁢m?
59.

Granica ostrości oka jest związana z dyfrakcją na jego źrenicy.

  1. Jaki jest kąt między dwoma możliwymi do rozróżnienia punktami świetlnymi dla średnicy źrenicy równej 3 ⁢ mm 3⁢mm przy założeniu średniej długości fali 550 ⁢ nm 550⁢nm?
  2. Przyjmij otrzymany wynik jako praktyczną granicę rozdzielczości dla oka. Jaka jest możliwie największa odległość samochodu, abyś mógł rozróżnić dwa reflektory, zważywszy, że znajdują się one w odległości 1,3 ⁢ m 1,3⁢m od siebie?
  3. Jaka jest odległość między dwoma punktami, które są rozróżnialne w odległości 0,8 ⁢ m 0,8⁢m od oka?
  4. W jaki sposób ma się twoja odpowiedź z podpunktu (c) do obserwowania szczegółów przedmiotów w codziennych okolicznościach?
60.

Jaka jest minimalna średnica zwierciadła w teleskopie, która pozwala zobaczyć szczegóły na Księżycu, odległym od Ziemi o 384 000 ⁢ km 384 000⁢km, o wymiarze 5 ⁢ km 5⁢km? Załóż, że średnia długość fali dla odebranego światła wynosi 550 ⁢ nm 550⁢nm.

61.

Znajdź promień obrazu gwiazdy na siatkówce oka, gdy jego źrenica jest rozszerzona do 0,65 ⁢ cm 0,65⁢cm, a odległość źrenicy od siatkówki wynosi 2,8 ⁢ cm 2,8⁢cm. Załóż, że λ = 550 ⁢ nm λ= 550 ⁢ nm .

62.
  1. Planeta karłowata Pluton i jego księżyc Charon znajdują się w odległości 19 600 ⁢ km 19 600⁢km. Pomijając efekty atmosferyczne, oceń, czy teleskop w Palomar Mountain o średnicy 5,08 ⁢ m 5,08⁢m jest w stanie rozróżnić te ciała, gdy są one 4,5 ⋅ 10 9 ⁢ km 4,5 ⋅ 10 9 ⁢km oddalone od Ziemi. Załóż, że średnia długość fali światła wynosi 550 ⁢ nm 550⁢nm;
  2. W rzeczywistości wykorzystując teleskop naziemny, nie da się prawie dostrzec, że Pluton i Charon są oddzielnymi ciałami. Jakie są tego przyczyny?
63.

Satelita szpiegowski okrąża Ziemię na wysokości 180 ⁢ km 180⁢km. Jaka jest minimalna średnica soczewki obiektywu w teleskopie, który ma być wykorzystany do rozróżnienia kolumny maszerujących żołnierzy w odległości 2 ⁢ m 2⁢m od siebie? Załóż, że λ = 550 ⁢ nm λ= 550 ⁢ nm .

64.

Jaki jest minimalny odstęp kątowy dla dwóch gwiazd, które są rozróżnialne podczas obserwacji przez 8,1 8,1-metrowy teleskop Gemini South, zakładając, że efekty atmosferyczne nie ograniczają rozdzielczości? Należy przyjąć 550 ⁢ nm 550⁢nm jako długość fali światła emitowanego przez gwiazdy.

65.

Reflektory samochodu są umieszczone 1,3 ⁢ m 1,3⁢m od siebie. Jaka jest maksymalna odległość, przy której oko może rozróżnić te dwa reflektory? Przyjmij średnicę źrenicy równą 0,4 ⁢ cm 0,4⁢cm.

66.

Kropki na stronie z drukarki laserowej muszą być na tyle blisko siebie, by nie było widać poszczególnych punktów tuszu. Aby uzyskać taki efekt, odległość między punktami musi być mniejsza niż ta wynikająca z kryterium Rayleigha. Przyjmij średnicę źrenicy oka równą 3 ⁢ mm 3⁢mm, a odległość oka od papieru 35 ⁢ cm 35⁢cm. Przy jakiej minimalnej odległości między tymi dwoma punktami nie będą już one rozróżniane? Ilu punktom na cal (dpi) to odpowiada?

67.

Patrzysz w dół na autostradę z pasażerskiego samolotu odrzutowego lecącego na wysokości 6 ⁢ km 6⁢km. Jak daleko od siebie muszą się znajdować dwa samochody, abyś był w stanie je rozróżnić? Założ, że λ = 550 ⁢ nm λ= 550 ⁢ nm , a średnica źrenicy twoich oczu wynosi 4 ⁢ mm 4⁢mm.

68.

Czy astronauta znajdujący się w satelicie na orbicie Ziemi w odległości 180 ⁢ km 180⁢km od jej powierzchni może rozróżnić dwa drapacze chmur, które są oddalone o 20 ⁢ m 20⁢m od siebie? Załóż, że źrenice oczu astronauty mają średnicę 5 ⁢ mm 5⁢mm i że większość wpadającego do oczu światła ma długość fali wynoszącą około 500 ⁢ nm 500⁢nm.

69.

Napisy na stadionowej tablicy wyników są utworzone z gęsto rozmieszczonych żarówek, które emitują głównie światło żółte. (Przyjmij λ = 600 ⁢ nm λ= 600 ⁢ nm ). Jak blisko muszą być względem siebie rozmieszczone żarówki, aby obserwator z odległości 80⁢m80⁢m \SI{80}{\metre} widział wyświetlane linie jako ciągłe, a nie jako poszczególne żarówki? Załóż, że źrenice oczu obserwatora mają średnicę 5 ⁢ mm 5⁢mm.

70.

Jeżeli mikroskop może zbierać światło od obiektów w kątach do α = 70 ° α= 70 ° , to jaka jest najmniejsza struktura, która może zostać rozróżniona, gdy oświetlona jest światłem o długości fali 500 ⁢ nm 500⁢nm,

  1. gdy preparat jest w powietrzu;
  2. gdy preparat jest zanurzony w oleju o współczynniku załamania światła 1,52 1,52?
71.

Aparat wykorzystuje obiektyw z przysłoną o średnicy 2 ⁢ cm 2⁢cm. Jaka jest rozdzielczość kątowa zdjęcia wykonanego przy długości fali 700 ⁢ nm 700⁢nm? Czy będą widoczne oznaczenia na milimetrowej linijce umieszczonej w odległości 35⁢m35⁢m \SI{35}{\metre} od aparatu?

4.6 Dyfrakcja rentgenowska

72.

Promieniowanie rentgenowskie o długości fali 0,103 ⁢ nm 0,103⁢nm odbija się od kryształu, a maksima drugiego rzędu są rejestrowane pod kątem Bragga 25,5 ° 25,5°. Jaki jest odstęp pomiędzy płaszczyznami rozpraszającymi w tym krysztale?

73.

Maksimum pierwszego rzędu odbicia Bragga występuje, gdy monochromatyczne promieniowanie rentgenowskie pada na kryształ pod kątem 32,3 ° 32,3° względem płaszczyzny odbijającej. Jaka jest długość fali tego promieniowania?

74.

Eksperyment rozpraszania promieni rentgenowskich przeprowadza się na krysztale, którego atomy tworzą płaszczyzny odległe od siebie o 0,44 ⁢ nm 0,44⁢nm. Jeżeli źródło promieni rentgenowskich wytwarza fale o długości 0,548 ⁢ nm 0,548⁢nm, to jaki jest kąt (w odniesieniu do płaszczyzn odbijających), pod którym eksperymentator musi oświetlać kryształ w celu obserwacji maksimum pierwszego rzędu?

75.

Struktura krystaliczna NaCl tworzy płaszczyzny odległe od siebie o 0,541 ⁢ nm 0,541⁢nm. Jaki jest najmniejszy kąt mierzony względem tych płaszczyzn, dla którego dyfrakcja promieniowania rentgenowskiego może być zaobserwowana, jeżeli zastosowane promieniowanie rentgenowskie ma długość fali 0,085 ⁢ nm 0,085⁢nm?

76.

Dla pewnego kryształu maksimum pierwszego rzędu dyfrakcji promieni rentgenowskich obserwuje się pod kątem 27,1 ° 27,1° mierzonym względem jego powierzchni przy użyciu źródła promieniowania rentgenowskiego o nieznanej długości fali. Ponadto, gdy kryształ oświetli się inną, tym razem znaną długością fali równą 0,137 ⁢ nm 0,137⁢nm, maksimum drugiego rzędu wystąpi przy 37,3 ° 37,3°. Wyznacz

  1. odstęp między płaszczyznami odbijającymi;
  2. nieznaną długość fali.
77.

Kryształy kalcytu zawierają rozpraszające (odbijające) płaszczyzny odległe od siebie o 0,3 ⁢ nm 0,3⁢nm. Jaka jest odległość kątowa między maksimum pierwszego i drugiego rzędu dyfrakcji dla fal rentgenowskich o długości 0,13 ⁢ nm 0,13⁢nm?

78.

Kąt Bragga dla pierwszego rzędu dyfrakcji na pewnym krysztale wynosi 12,1 ° 12,1°. Jaki jest ten kąt dla drugiego rzędu?

Cytowanie i udostępnianie
Ponowne wykorzystanie i redystrybucja tej treści w formacie cyfrowym lub drukowanym:
  • Ten podręcznik nie może być wykorzystywany do trenowania dużych modeli językowych ani w żaden inny sposób przetwarzany przez duże modele językowe lub rozwiązania generatywnej sztucznej inteligencji bez uprzedniej pisemnej zgody OpenStax Poland.
  • Ten podręcznik jest wydany na licencji Uznanie autorstwa (CC BY), co oznacza, że możesz ponownie wykorzystywać i modyfikować materiał wyłącznie w celach niekomercyjnych, musisz uznać autorstwo OpenStax Poland oraz musisz rozpowszechniać wszelkie utwory zależne na tej samej licencji.
  • Jakikolwiek komercyjny druk tego podręcznika, w tym z wykorzystaniem lokalnej lub niestandardowej drukarni, wymaga zgody OpenStax Poland oraz podania odpowiedniego cytowania.
  • Obrazy, aktywności, testy i podobne elementy tego podręcznika objęte prawami autorskimi OpenStax Poland podlegają tej samej licencji – CC-BY-NC-SA. Mogą być wykorzystywane w celach niekomercyjnych z uznaniem autorstwa. Użycie komercyjne wymaga zgody.
  • Prośby o zgodę: Każdy, kto zamierza włączyć tę treść (w tym tekst, obrazy i inne elementy) do dużych modeli językowych, wykorzystać ją w rozwiązaniach opartych na sztucznej inteligencji, użyć jej komercyjnie (w tym w druku) i/lub ma pytania dotyczące innego przypadku użycia, może skorzystać z naszego formularza wniosku o ponowne wykorzystanie.
Cytowanie i udostępnienia
  • Jeśli rozpowszechniasz tę książkę w formie drukowanej w celach niekomercyjnych, umieść na każdej jej kartce informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-3/pages/1-wstep
  • Jeśli rozpowszechniasz całą książkę lub jej fragment w formacie cyfrowym w celach niekomercyjnych, dla każdej strony zawierającej treści OpenStax musisz udostępnić utwór zależny na tej samej licencji CC-BY-NC-SA co oryginał oraz na każdym widoku strony umieścić informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-3/pages/1-wstep
Cytowanie

Poniższe informacje zawierają dane potrzebne do utworzenia cytowania w większości głównych stylów (APA, MLA itp.); musisz przeformatować i zorganizować te informacje zgodnie z wymaganiami danego stylu. Jeśli chcesz zacytować tę książkę, skorzystaj z dostępnych narzędzi do tworzenia wpisów bibliograficznych, jak np.: ten.

© 21 wrz 2022 OpenStax Poland. Treść książki została wytworzona przez OpenStax na licencji Uznanie autorstwa (CC BY). Nazwa OpenStax Poland i OpenStax, logo OpenStax Poland i OpenStax, okładki OpenStax Poland iOpenStax, nazwa OpenStax CNX oraz OpenStax CNX logo, jak również nazwa i logo Rice University oraz powiązane znaki towarowe i słowne, nie podlegają licencji Creative Commons i wykorzystanie ich jest dozwolone wyłącznie na mocy uprzedniego pisemnego upoważnienia przez Rice University.