Przejdź do treściPrzejdź do informacji o dostępności

Zadania dodatkowe

79.

Światło białe pada na dwie wąskie szczeliny odległe od siebie o 0,4 ⁢ mm 0,4⁢mm. Obraz interferencyjny jest obserwowany na ekranie oddalonym o 3 ⁢ m 3⁢m.

  1. Jaka jest odległość między pierwszymi dwoma maksimami dla światła czerwonego ( λ = 700 ⁢ nm λ= 700 ⁢ nm ) i fioletowego ( λ = 400 ⁢ nm λ= 400 ⁢ nm )?
  2. W jakiej odległości od punktu centralnego znajduje się najbliższe maksimum dla światła żółtego ( λ = 600 ⁢ nm λ= 600 ⁢ nm ), pokrywające się z maksimum dla światła fioletowego? Określ rząd dla każdego z tych maksimów.
80.

Mikrofale o długości 10 ⁢ mm 10⁢mm padają prostopadle na metalową płytkę, która posiada szczelinę o szerokości 25 ⁢ mm 25⁢mm.

  1. Gdzie jest położone pierwsze minimum dyfrakcyjne w tym przypadku?
  2. Czy będą obserwowane minima dla fali o długości 30 ⁢ mm 30⁢mm?
81.

Kwazary (ang. quasar – quasi-stellar radio source, co znaczy „obiekt gwiazdopodobny emitujący fale radiowe”) to odkryte w 1960 roku bardzo odległe obiekty astronomiczne przypominające gwiazdy, będące w rzeczywistości rodzajem aktywnych galaktyk. Są to silne nadajniki fal radiowych o rozmiarze kątowym tak małym jak gwiazdy. Kwazar 3C405 to właściwie dwa odrębne źródła radiowe widziane pod kątem 82⁢s82⁢s \SI{82}{\second} kątowych. Jeśli kwazar bada się za pomocą emisji fal radiowych o częstotliwości 410 ⁢ MHz 410⁢MHz, to jaka jest minimalna średnica radioteleskopu, którym można rozróżnić te dwa źródła?

82.

Dwie szczeliny, każda o szerokości 1800 ⁢ nm 1800⁢nm oraz odległości między ich środkami równej 1200 ⁢ nm 1200⁢nm, oświetlone są falą płaską z jonowego lasera kryptonowego, emitującego fale o długości 461,9 ⁢ nm 461,9⁢nm. Znajdź liczbę pików interferencyjnych w obszarze centralnego maksimum dyfrakcyjnego.

83.

Promieniowanie mikrofalowe o nieznanej długości fali pada na pojedynczą szczelinę o szerokości 6 ⁢ cm 6⁢cm. Szerokość kątowa centralnego piku wynosi 25 ° 25°. Znajdź długość tej fali.

84.

Czerwone światło (długość fali wynosi w powietrzu 632,8 ⁢ nm 632,8⁢nm) z lasera helowo-neonowego pada na pojedynczą szczelinę o szerokości 0,05 ⁢ mm 0,05⁢mm. Całe urządzenie zanurza się w wodzie o współczynniku załamania równym 1,3331,333 \num{1,333}. Określ szerokość kątową centralnego piku.

85.

Promień światła o długości fali 461,9 ⁢ nm 461,9⁢nm wychodzi przez okrągłą przysłonę jonowego lasera kryptonowego o średnicy 2 ⁢ mm 2⁢mm. Skutkiem dyfrakcji wiązka poszerza się w czasie rozchodzenia. Jak duża jest centralna plama dyfrakcyjna w punkcie odległym o

  1. 1 ⁢ m 1⁢m;
  2. 1 ⁢ km 1⁢km;
  3. 1000 ⁢ km 1000⁢km;
  4. na powierzchni Księżyca, w odległości 400 000 ⁢ km 400 000⁢km od Ziemi?
86.

Jak daleko od siebie muszą się znaleźć dwa obiekty na Księżycu, aby mogły być rozróżniane przez oko, gdyby rozdzielczość ograniczały tylko efekty dyfrakcyjne źrenicy? Przyjmij 550 ⁢ nm 550⁢nm dla długości fali światła, średnicę źrenicy 5 ⁢ mm 5⁢mm i odległość 400 000 ⁢ km 400 000⁢km do Księżyca.

87.

Jak daleko od siebie muszą być położone dwa obiekty na Księżycu, aby były rozróżniane przez teleskop Gemini North na Mauna Kea na Hawajach, mający średnicę 8,1 ⁢ m 8,1⁢m, gdy rozdzielczość ograniczają jedynie efekty dyfrakcji przysłony teleskopu? Przyjmij 550 ⁢ nm 550⁢nm dla długości fali światła i 400 000 ⁢ km 400 000⁢km dla odległości od Księżyca.

88.

Satelita szpiegowski jest podobno w stanie rozróżnić obiekty odległe o 10 ⁢ cm 10⁢cm od siebie, będąc 197 ⁢ km 197⁢km nad powierzchnią Ziemi. Jaka jest średnica źrenicy wejściowej teleskopu, jeżeli jego rozdzielczość jest ograniczona tylko przez efekty dyfrakcyjne? Przyjmij długość fali światła 550 ⁢ nm 550⁢nm.

89.

Monochromatyczne światło o długości fali 530 ⁢ nm 530⁢nm przechodzi przez poziomą pojedynczą szczelinę o szerokości 1,5 ⁢ µm 1,5⁢µm, zrobioną w nieprzezroczystej płycie. Ekran o wymiarach 2 ⁢ m × 2 ⁢ m 2 ⁢ m × 2 ⁢ m jest odległy o 1,2 ⁢ m 1,2⁢m od szczeliny.

  1. W jaki sposób rozłożony jest obraz dyfrakcyjny na ekranie?
  2. Jakie są kąty powstających minimów dyfrakcyjnych względem środka?
  3. Dla jakich kątów powstają maksima?
  4. Jak szeroki jest centralny jasny prążek na ekranie?
  5. Jak szerokie na ekranie są kolejne jasne prążki?
90.

Monochromatyczne światło o nieznanej długości fali pada na szczelinę o szerokości 20 ⁢ µm 20⁢µm. Obraz dyfrakcyjny jest widoczny na ekranie w odległości 2,5 ⁢ m 2,5⁢m od szczeliny, przy czym centralne maksimum rozciąga się na odległość 10 ⁢ cm 10⁢cm. Znajdź długość fali.

91.

Źródło światła o dwóch długościach fali: 550 ⁢ nm 550⁢nm i 600 ⁢ nm 600⁢nm, o równym natężeniu, pada na szczelinę o szerokości 1,8 ⁢ µm 1,8⁢µm. Znajdź odległość między dwoma jasnymi prążkami rzędu m = 1 m=1 na ekranie odległym o 30 ⁢ cm 30⁢cm od szczeliny.

92.

Pojedynczą szczelinę o szerokości 2100 ⁢ nm 2100⁢nm oświetla prostopadle fala o długości 632,8 ⁢ nm 632,8⁢nm. Znajdź różnicę faz między falami wysyłanymi z góry szczeliny i miejsca odległego o 1∕31∕3 1/3 jej szerokości od dolnej części szczeliny do punktu na ekranie odległego o 2 ⁢ m 2⁢m w poziomie i 10 ⁢ cm 10⁢cm w pionie od środka szczeliny.

93.

Pojedyncza szczelina o szerokości 3 ⁢ µm 3⁢µm jest oświetlona przez żółte światło lampy sodowej o długości fali 589 ⁢ nm 589⁢nm. Znajdź natężenie pod kątem 15 ° 15° w stosunku do osi w odniesieniu do natężenia centralnego maksimum.

94.

Pojedyncza szczelina o szerokości 0,1 ⁢ mm 0,1⁢mm jest oświetlona przez światło lampy rtęciowej o długości fali 576 ⁢ nm 576⁢nm. Znajdź natężenie pod kątem 10 ° 10° w stosunku do osi w odniesieniu do natężenia centralnego maksimum.

95.

Siatka dyfrakcyjna tworzy drugie maksimum w odległości 89,7 ⁢ cm 89,7⁢cm od centralnego maksimum na ekranie odległym o 2 ⁢ m 2⁢m od siatki. Jeśli siatka ma 600 600 linii na centymetr, to jaka jest długość fali światła, które daje obraz dyfrakcyjny?

96.

Siatka dyfrakcyjna mająca 4000 4000 linii na centymetr została użyta do ugięcia światła, które zawiera wszystkie długości fali między 400 ⁢ nm 400⁢nm a 650 ⁢ nm 650⁢nm. Jak szerokie jest widmo pierwszego rzędu na ekranie oddalonym o 3 ⁢ m 3⁢m od siatki?

97.

Siatka dyfrakcyjna mająca 2000 2000 linii na centymetr została zastosowana do pomiaru długości fal emitowanych przez wodorową lampę wyładowczą.

  1. Pod jakim kątem znajdują się maksima dwóch pierwszych rzędów niebieskich linii dla długości fal 410 ⁢ nm 410⁢nm i 434 ⁢ nm 434⁢nm?
  2. Maksima dwóch innych linii pierwszego rzędu można znaleźć dla θ 1 = 0,097 ⁢ rad θ 1 = 0,097 ⁢ rad i θ 2 = 0,132 ⁢ rad θ 2 = 0,132 ⁢ rad . Jakie są długości fal dla tych linii?
98.

Pokaż, że w przypadku białego światła ( 400 ⁢ nm < λ < 700 ⁢ nm 400 ⁢ nm <λ< 700 ⁢ nm ) padającego prostopadle na siatkę dyfrakcyjną prążki drugiego i trzeciego rzędu widma zachodzą na siebie bez względu na stałą siatki d d.

99.

Ile pełnych rzędów widma światła widzialnego ( 400 ⁢ nm < λ < 700 ⁢ nm 400 ⁢ nm <λ< 700 ⁢ nm ) może powstawać podczas dyfrakcji na siatce, która zawiera 5000 5000 linii na centymetr?

100.

Dwie lampy dające światło o długości fali 589 ⁢ nm 589⁢nm stoją 1 ⁢ m 1⁢m od siebie na drewnianej desce. W jakiej maksymalnej odległości może być obserwator, by nadal widzieć lampy jako dwa oddzielne źródła światła, jeśli rozdzielczość wynika wyłącznie z dyfrakcji światła wpadającego do oka? Załóż, że światło wpada do oka przez źrenicę o średnicy 4,5 ⁢ mm 4,5⁢mm.

101.

Podczas jasnego dnia przy przejrzystym powietrzu jesteś na szczycie góry i patrzysz na miasto odległe o 12 ⁢ km 12⁢km. Są tam dwie wysokie wieże stojące 20 ⁢ m 20⁢m od siebie. Czy twoje oko może rozróżnić te dwie wieże, jeśli średnica jego źrenicy wynosi 4 ⁢ mm 4⁢mm? Jeśli nie, jaka powinna być minimalna moc powiększenia teleskopu potrzebnego do rozróżnienia tych wież? W swoich obliczeniach przyjmij 550 ⁢ nm 550⁢nm dla długości fali światła.

102.

Radioteleskopy są wykorzystywane do wykrywania emisji radiowych z kosmosu. Ponieważ fale radiowe są znacznie dłuższe niż długości fal światła widzialnego, średnica teleskopu radiowego musi być bardzo duża, aby zapewnić dobrą rozdzielczość. Na przykład radioteleskop w Penticton w Kolumbii Brytyjskiej, prowincji Kanady, ma średnicę wynoszącą 26 ⁢ m 26⁢m i może pracować przy częstotliwościach sięgających 6,6 ⁢ GHz 6,6⁢GHz.

  1. Jaka jest długość fali odpowiadająca tej częstotliwości?
  2. Jaka jest rozdzielczość kątowa dwóch źródeł radiowych, które mogą być rozróżniane przez ten teleskop?
  3. Porównaj tę rozdzielczość teleskopu z rozmiarem kątowym Księżyca.

Źródło poniższej ilustracji: Jason Nishiyama

103.

Oblicz długość fali światła, które daje pierwsze minimum przy kącie 36,9 ° 36,9°, gdy pada na pojedynczą szczelinę o szerokości 1 ⁢ µm 1⁢µm.

104.
  1. Znajdź kąt trzeciego minimum dyfrakcyjnego dla światła o długości fali 633 ⁢ nm 633⁢nm padającego na szczelinę o szerokości 20 ⁢ µm 20⁢µm;
  2. Jakiej szerokości szczelina dawałaby to minimum przy 85 ° 85°?
105.

Niech przykładem dyfrakcji na szczelinach o wymiarach spotykanych w życiu codziennym będą drzwi o szerokości 1 ⁢ m 1⁢m.

  1. Jakie jest kątowe położenie pierwszego minimum na obrazie dyfrakcyjnym dla światła o długości fali 600 ⁢ nm 600⁢nm?
  2. Powtórz te obliczenia dla dźwięku o częstotliwości 440 ⁢ Hz 440⁢Hz (a1). Przyjmij prędkość dźwięku równą 343 ⁢ m ∕ s 343⁢ m ∕ s .
106.

Jakie są kątowe położenia pierwszego i drugiego minimum obrazu dyfrakcyjnego wytwarzanego przez szczelinę o szerokości 0,2 ⁢ mm 0,2⁢mm, oświetloną światłem o długości fali 400 ⁢ nm 400⁢nm? Jaka jest szerokość kątowa centralnego piku?

107.

Jak daleko umieściłbyś ekran ze szczeliną z poprzedniego zadania, aby drugie minimum znalazło się w odległości 2,5 ⁢ mm 2,5⁢mm od środka obrazu dyfrakcyjnego?

108.

Jak wąska jest szczelina dająca obraz dyfrakcyjny na ekranie odległym od niej o 1,8 ⁢ m 1,8⁢m, którego centralny pik ma szerokość 1 ⁢ m 1⁢m? Przyjmij λ = 589 ⁢ nm λ= 589 ⁢ nm .

109.

Załóż, że centralny pik na obrazie dyfrakcyjnym na pojedynczej szczelinie jest tak szeroki, że można przyjąć, iż pierwsze minima są w położeniach kątowych ± 90 ° ± 90 ° . Jaki jest stosunek szerokości szczeliny do długości fali światła w tym przypadku?

110.

Centralna część piku dyfrakcyjnego na podwójnej szczelinie zawiera dokładnie 9 prążków interferencyjnych. Jaki jest stosunek odległości między szczelinami do szerokości szczeliny?

111.

Określ natężenie trzech maksimów interferencyjnych, innych niż maksimum centralne, w obszarze centralnego maksimum dyfrakcyjnego, jeśli takie istnieją, gdy światło o długości fali 500 ⁢ nm 500⁢nm pada prostopadle na układ dwóch szczelin o szerokości 1000 ⁢ nm 1000⁢nm każda, będących w odległości 1500 ⁢ nm 1500⁢nm od siebie. Przyjmij natężenie w centralnym miejscu obrazu równe 1 ⁢ mW ∕ cm 2 1⁢ mW ∕ cm 2 .

112.

Żółte światło z lampy sodowej wydaje się światłem monochromatycznym, lecz gdy pada na siatkę dyfrakcyjną mającą 10 000 10 000 linii na centymetr, wytwarza ono dwa maksima pierwszego rzędu pod kątem 36,093 ° 36,093° i 36,129 ° 36,129°. Jakie są wartości tych dwóch długości fal – z dokładnością do 0,1 ⁢ nm 0,1⁢nm?

113.

Struktury na piórku ptaka działają jak odbiciowe siatki dyfrakcyjne o 8000 8000 linii na centymetr. Ile wynosi kąt maksimum pierwszego rzędu dla światła o długości fali 600 ⁢ nm 600⁢nm?

114.

Jeżeli siatka dyfrakcyjna wytwarza maksimum pierwszego rzędu dla najkrótszej długości fali światła widzialnego przy 30 ° 30°, to przy jakim kącie wystąpi maksimum pierwszego rzędu dla najdłuższej długości fali światła widzialnego?

115.
  1. Jaka długość fali światła widzialnego daje maksimum czwartego rzędu pod kątem 25 ° 25°, gdy pada ono na siatkę dyfrakcyjną posiadającą 25 000 25 000 linii na centymetr?
  2. Co jest nieracjonalnego w tym wyniku?
  3. Które założenia w zadaniu są nieuzasadnione lub sprzeczne?
116.

Rozważ spektrometr działający na bazie siatki dyfrakcyjnej. Sformułuj zagadnienie, w którym należy obliczyć odległość między dwiema długościami fal elektromagnetycznego promieniowania w spektrometrze. Wśród wielkości, które należy uwzględnić, są długości fal, jakie mają być rozróżnialne, liczba szczelin na metr w siatce dyfrakcyjnej oraz odległość siatki od ekranu lub detektora. Omów praktyczność urządzenia pod względem zdolności do rozróżniania długości interesujących nas fal.

117.

Astronom amator chce zbudować teleskop z taką granicą rozdzielczości dyfrakcyjnej, która pozwoli mu sprawdzić, czy na księżycach Jowisza są ludzie.

  1. Jaka jest średnica zwierciadła potrzebnego, aby móc zobaczyć szczegóły o rozmiarze 1 ⁢ m 1⁢m na księżycu Jowisza w odległości 7,5 ⋅ 10 8 ⁢ km 7,5 ⋅ 10 8 ⁢km od Ziemi? Niech średnia długość fali światła wynosi 600 ⁢ nm 600⁢nm;
  2. Co jest nieuzasadnionego w tym wyniku?
  3. Jakie założenia są nieuzasadnione lub niespójne?
Cytowanie i udostępnianie
Ponowne wykorzystanie i redystrybucja tej treści w formacie cyfrowym lub drukowanym:
  • Ten podręcznik nie może być wykorzystywany do trenowania dużych modeli językowych ani w żaden inny sposób przetwarzany przez duże modele językowe lub rozwiązania generatywnej sztucznej inteligencji bez uprzedniej pisemnej zgody OpenStax Poland.
  • Ten podręcznik jest wydany na licencji Uznanie autorstwa (CC BY), co oznacza, że możesz ponownie wykorzystywać i modyfikować materiał wyłącznie w celach niekomercyjnych, musisz uznać autorstwo OpenStax Poland oraz musisz rozpowszechniać wszelkie utwory zależne na tej samej licencji.
  • Jakikolwiek komercyjny druk tego podręcznika, w tym z wykorzystaniem lokalnej lub niestandardowej drukarni, wymaga zgody OpenStax Poland oraz podania odpowiedniego cytowania.
  • Obrazy, aktywności, testy i podobne elementy tego podręcznika objęte prawami autorskimi OpenStax Poland podlegają tej samej licencji – CC-BY-NC-SA. Mogą być wykorzystywane w celach niekomercyjnych z uznaniem autorstwa. Użycie komercyjne wymaga zgody.
  • Prośby o zgodę: Każdy, kto zamierza włączyć tę treść (w tym tekst, obrazy i inne elementy) do dużych modeli językowych, wykorzystać ją w rozwiązaniach opartych na sztucznej inteligencji, użyć jej komercyjnie (w tym w druku) i/lub ma pytania dotyczące innego przypadku użycia, może skorzystać z naszego formularza wniosku o ponowne wykorzystanie.
Cytowanie i udostępnienia
  • Jeśli rozpowszechniasz tę książkę w formie drukowanej w celach niekomercyjnych, umieść na każdej jej kartce informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-3/pages/1-wstep
  • Jeśli rozpowszechniasz całą książkę lub jej fragment w formacie cyfrowym w celach niekomercyjnych, dla każdej strony zawierającej treści OpenStax musisz udostępnić utwór zależny na tej samej licencji CC-BY-NC-SA co oryginał oraz na każdym widoku strony umieścić informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-3/pages/1-wstep
Cytowanie

Poniższe informacje zawierają dane potrzebne do utworzenia cytowania w większości głównych stylów (APA, MLA itp.); musisz przeformatować i zorganizować te informacje zgodnie z wymaganiami danego stylu. Jeśli chcesz zacytować tę książkę, skorzystaj z dostępnych narzędzi do tworzenia wpisów bibliograficznych, jak np.: ten.

© 21 wrz 2022 OpenStax Poland. Treść książki została wytworzona przez OpenStax na licencji Uznanie autorstwa (CC BY). Nazwa OpenStax Poland i OpenStax, logo OpenStax Poland i OpenStax, okładki OpenStax Poland iOpenStax, nazwa OpenStax CNX oraz OpenStax CNX logo, jak również nazwa i logo Rice University oraz powiązane znaki towarowe i słowne, nie podlegają licencji Creative Commons i wykorzystanie ich jest dozwolone wyłącznie na mocy uprzedniego pisemnego upoważnienia przez Rice University.