Przejdź do treściPrzejdź do informacji o dostępności

Rozdział 16

Sprawdź, czy rozumiesz

16.1

Długość fali zależy od jej częstotliwości i prędkości. Częstotliwość fali dźwiękowej jest równa częstotliwości fali przemieszczającej się wzdłuż struny. Długość fali dźwiękowej i długość fali przemieszczającej się wzdłuż struny są równe tylko wtedy, gdy prędkości tych fal są takie same, co nie jest regułą. Jeśli prędkość dźwięku jest różna od prędkości fali rozchodzącej się wzdłuż struny, to długości fal też są różne. Prędkość fali dźwiękowej będzie omówiona w rozdziale Dźwięk.

16.2

Fala poprzeczna może przemieszczać się w ośrodku ze stałą prędkością, ale cząsteczki ośrodka drgają w kierunku prostopadłym do kierunku ruchu fali. Jeśli fala przemieszcza się zgodnie ze zwrotem osi x x, cząstki ośrodka drgają wzdłuż osi y y. Zatem prędkość ośrodka nie jest stała (prędkość drgań cząsteczek ośrodka i ich przyspieszenie mogą być opisane przy wykorzystaniu modelu prostego ruchu harmonicznego masy zawieszonej na sprężynie).

16.3

Tak, funkcja cosinus jest równa przesuniętej w fazie funkcji sinus i obie mogą być używane do stworzenia równania falowego. To warunki początkowe decydują o tym, której funkcji użyjemy. Na Ilustracji 16.11 wychylenie początkowe fali wynosi y ( x = 0,00 ; t = 0,00 ) = 0 y(x=0,00;t=0,00)=0, następnie wychylenie wzrasta i osiąga maksimum odpowiadające grzbietowi fali. Jeśli wychylenie początkowe w chwili początkowej byłoby równe amplitudzie fali y ( x = 0,00 ; t = 0,00 ) = + A y(x=0,00;t=0,00)=+A, wówczas wygodniejsze jest użycie funkcji cosinus.

16.4

Fala o amplitudzie A = 0,5 m , A = 0,5 m , długości λ = 10,00 m λ = 10,00 m i okresie T = 0,50 s T = 0,50 s jest rozwiązaniem równania falowego. Prędkość fali v = 20,00 m/s . v = 20,00 m/s .

16.5

Ponieważ prędkość fali na strunie jest proporcjonalna do pierwiastka kwadratowego naprężenia podzielonego przez liniową gęstość, to prędkość fali w naszym przypadku musi wzrosnąć o 2 . 2 .

16.6

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że uśredniona w czasie moc fali sinusoidalnej na strunie jest proporcjonalna do liniowej gęstości struny, ponieważ P = 1 2 μ A 2 ω 2 v P = 1 2 μ A 2 ω 2 v , a prędkość fali zależy od gęstości liniowej. Jeśli zastąpimy prędkość fali przez F T / μ F T / μ , to okaże się, że moc jest proporcjonalna do pierwiastka kwadratowego z naprężenia i do pierwiastka kwadratowego z liniowej gęstości masy:
P = 1 2 μ A 2 ω 2 v = 1 2 μ A 2 ω 2 F T μ = 1 2 A 2 ω 2 μ F T . P = 1 2 μ A 2 ω 2 v = 1 2 μ A 2 ω 2 F T μ = 1 2 A 2 ω 2 μ F T .

16.7

Tak, równania są prawdziwe dla symetrycznych warunków brzegowych, gdzie na obu końcach tworzą się strzałki. Mody normalne dla trzech pierwszych modów pokazano poniżej. Linią przerywaną zaznaczono położenie równowagowe ośrodka.

Zauważ, że pierwszy mod odpowiada połowie długości fali. Drugi mod odpowiada jednej długości fali, a trzeci odpowiada 1,5 długości fali. Otrzymaliśmy wyniki podobne jak dla struny, na której obu końcach znajdują się węzły. Równania dla symetrycznych warunków brzegowych są prawdziwe zarówno dla stałych, jak i dla swobodnych warunków brzegowych. Powrócimy do tych rozważań w następnym rozdziale, omawiając fale dźwiękowe w otwartych rurach.

Pytania

1.

Fala rozchodząca się wzdłuż struny gitary jest falą poprzeczną. Zaburzenie struny porusza się prostopadle do kierunku rozchodzenia się fali. Dźwięk wytwarzany przez strunę jest falą podłużną. Zaburzenie powietrza przemieszcza się równolegle do kierunku rozchodzenia się fali.

3.

Szybkość rozchodzenia się fali to szybkość jej rozchodzenia się w ośrodku. Jeśli jest stała, to można obliczyć ją z równania v = λ T = λ f . v = λ T = λ f . Częstotliwość to liczba fal, przechodzących przez dany punkt w jednostce czasu. Długość fali jest wprost proporcjonalna do prędkości fali i odwrotnie proporcjonalna do częstotliwości.

5.

Nie, odległość, jaką pokonuje ręka, wyznacza amplitudę fali. Długość fali zależy od częstotliwości ruchu ręki w górę i w dół oraz od szybkości fali.

7.

Światło słoneczne dociera do Ziemi, biegnąc przez przestrzeń kosmiczną, gdzie panuje próżnia.

9.

Długość fali jest równa iloczynowi prędkości fali i częstotliwości, a liczba falowa równa się k = 2 π / λ k=2π/λ. Zatem liczba falowa zależy od częstotliwości oraz prędkości rozchodzenia się fali.

11.

Gdy fala rozchodzi się w ośrodku, to ośrodek porusza się prostym ruchem harmonicznym, którego prędkość jest inna w każdej chwili, zatem można mówić tu o przyspieszeniu cząstek ośrodka. Przyspieszenie jest tu wynikiem działania sił sprężystości w kierunku przeciwnym do wychylenia.

13.

Prędkość fali jest proporcjonalna do pierwiastka kwadratowego z naciągu, a zatem wzrośnie dwukrotnie.

15.

Ponieważ prędkość fali na strunie jest odwrotnie proporcjonalna do pierwiastka kwadratowego z liniowej gęstości masy, prędkość będzie większa na strunie o niższej gęstości liniowej masy.

17.

Naprężenie drutu wynika z ciężaru kabla elektrycznego.

19.

Uśredniona w czasie moc wynosi P = E λ T = 1 2 μ A 2 ω 2 λ T = 1 2 μ A 2 ω 2 v . P = E λ T = 1 2 μ A 2 ω 2 λ T = 1 2 μ A 2 ω 2 v . Jeśli częstotliwość lub amplituda zmniejszą się o połowę, to moc zmniejszy się czterokrotnie.

21.

Ponieważ odcinek struny porusza się w kierunku wertykalnym i wywiera nacisk na sąsiadujące z nim odcinki struny, przenosząc energię.

23.

Natężenie fali kulistej wynosi: I = P 4 π r 2 , I = P 4 π r 2 , i jeśli energia nie jest rozpraszana, to natężenie na odcinku 3-metrowym zmniejszy się 9 razy.

25.

Na granicy strun impuls padający powoduje powstanie impulsu odbitego oraz impulsu przechodzącego. Impuls odbity będzie w przeciwnej fazie w stosunku do impulsu padającego, pobiegnie z tą samą prędkością, co impuls padający, ale w przeciwnym kierunku. Impuls przechodzący pobiegnie w tym samym kierunku co impuls padający, z prędkością równą połowie prędkości impulsu padającego. Impuls przechodzący będzie w fazie z impulsem padającym. Zarówno impuls odbity, jak i impuls przechodzący będą miały amplitudy mniejsze niż amplituda impulsu padającego.

27.
29.

Długość i/lub gęstość, wówczas rozpora nie będzie rezonowała z silnikiem.

31.

Podczas takiego pocierania następuje przekazanie energii szkłu. Przy pewnych częstotliwościach powstają w kieliszku fale stojące. Kieliszek wpada w rezonans, a wibracje powodują wytworzenie dźwięku.

33.

W przypadku równania y ( x , t ) = 4,00 cm sin ( 3 m −1 x ) cos ( 4 s −1 t ) y ( x , t ) = 4,00 cm sin ( 3 m −1 x ) cos ( 4 s −1 t ) wystąpi węzeł, ponieważ gdy x = 0,00 m x = 0,00 m , sin ( 3 m −1 ( 0,00 m ) ) = 0,00 , sin ( 3 m −1 ( 0,00 m ) ) = 0,00 , więc y ( 0,00 m , t ) = 0,00 m y ( 0,00 m , t ) = 0,00 m w każdej chwili. W przypadku równania y ( x , t ) = 4,00 cm sin ( 3 m −1 x + π 2 ) cos ( 4 s −1 t ) y ( x , t ) = 4,00 cm sin ( 3 m −1 x + π 2 ) cos ( 4 s −1 t ) powstanie strzałka, gdyż x = 0,00 m x = 0,00 m , sin ( 3 m −1 ( 0,00 m ) + π 2 ) = + 1,00 sin ( 3 m −1 ( 0,00 m ) + π 2 ) = + 1,00 ,więc y ( 0,00 m , t ) y ( 0,00 m , t ) wykonuje drgania w zakresie pomiędzy + A +A i − A −A, a funkcja cosinus zmienia się w zakresie +1 i −1.

Zadania

35.

2 d = v t ⇒ d = 11,25 m 2 d = v t ⇒ d = 11,25 m

37.

v = f λ , stąd f = 0,125 Hz, zatem N = 7,50 razy v = f λ , stąd f = 0,125 Hz, zatem N = 7,50 razy

39.

v = f λ ⇒ λ = 0,400 m v = f λ ⇒ λ = 0,400 m

41.

v = f ⁢ λ ⇒ f = 2,50 ⋅ 10 9 H z v=f⁢λ⇒f=2,50⋅ 10 9 H z

43.

(a) Fala typu P jest szybsza od fali typu S o v = 3,20 km/s; v = 3,20 km/s; , stąd Δ d = 0,320 km . Δ d = 0,320 km . (b) Ponieważ dokładność pomiaru odległości jest mniejsza niż 1 km, to nasza odpowiedź na pytanie do części (a) wydaje się nie ograniczać wykrywania prób jądrowych. Jednak jeśli prędkości są nieznane, wówczas niepewność związana z pomiarem odległości wzrośnie i utrudni identyfikację źródła fali sejsmicznej.

45.

v = 1900 m/s Δ t = 1,05 μs v = 1900 m/s Δ t = 1,05 μs

47.

y ( x , t ) = −0,037 cm y ( x , t ) = −0,037 cm

49.


Impuls przesunie się o Δ x = 6,00 m Δ x = 6,00 m .

51.

a. A = 0,25 m ; A = 0,25 m ; b. k = 0,3 m −1 ; k = 0,3 m −1 ; c. ω = 0,9 s −1 ; ω = 0,9 s −1 ; d. v = 3,0 m/s ; v = 3,0 m/s ; e. ϕ = π / 3 rad ; ϕ = π / 3 rad ; f. λ = 20,93 m λ = 20,93 m ; g. T = 6,98 s T = 6,98 s

53.

A = 0,30 m , λ = 4,50 m , v = 18,00 m/s , f = 4,00 Hz , T = 0,25 s A = 0,30 m , λ = 4,50 m , v = 18,00 m/s , f = 4,00 Hz , T = 0,25 s

55.

y ( x , t ) = 0,23 m sin ( 3,49 m −1 x − 0,63 s −1 t ) y ( x , t ) = 0,23 m sin ( 3,49 m −1 x − 0,63 s −1 t )

57.

Mają te same częstotliwości i okresy. Poruszają się w przeciwnych kierunkach, a y 2 ( x , t ) y 2 ( x , t ) ma dwa razy większą długość niż y 1 ( x , t ) y 1 ( x , t ) i porusza się z prędkością dwa razy mniejszą.

59.

Każda cząstka ośrodka pokonuje odległość 4 A A w czasie jednego okresu. Okres można wyliczyć, dzieląc prędkość przez długość fali: t = 10,42 s t = 10,42 s .

61.

a. μ = 0,040 k g / m μ=0,040 k g / m , b. v = 15,75 m/s v = 15,75 m/s

63.

v = 180 m/s v = 180 m/s

65.

v = 547,723 m/s , Δ t = 5,48 ms v = 547,723 m/s , Δ t = 5,48 ms

67.

v s = 347,56 m/s v s = 347,56 m/s

69.

v 1 t + v 2 t = 2,00 m , t = 1,69 ms v 1 t + v 2 t = 2,00 m , t = 1,69 ms

71.

v = 288,68 m/s , λ = 0,73 m v = 288,68 m/s , λ = 0,73 m

73.

a. A = 0,0125 cm; A = 0,0125 cm; b. F T = 0,96 N F T = 0,96 N

75.

v = 74,54 m/s, v = 74,54 m/s, P λ = 91,85 W P λ = 91,85 W

77.

a. I = 20,0 W/m 2 ; I = 20,0 W/m 2 ; b. I = P A , A = 10,0 m 2 A = 4 π r 2 , r = 0,892 m I = P A , A = 10,0 m 2 A = 4 π r 2 , r = 0,892 m

79.

I = 650 W/m 2 I = 650 W/m 2

81.

P ∝ E ∝ I ∝ X 2 ⇒ P 2 P 1 = ( X 2 X 1 ) 2 P 2 = 2,50 kW P ∝ E ∝ I ∝ X 2 ⇒ P 2 P 1 = ( X 2 X 1 ) 2 P 2 = 2,50 kW

83.

I ∝ X 2 ⇒ I 1 I 2 = ( X 1 X 2 ) 2 ⇒ I 2 = 3,38 ⋅ 10 − 5 W / m 2 I∝ X 2 ⇒ I 1 I 2 = ( X 1 X 2 ) 2 ⇒ I 2 =3,38⋅ 10 − 5 W / m 2

85.

f = 100,00 Hz , A = 1,10 cm f = 100,00 Hz , A = 1,10 cm

87.

a. I 2 = 0,063 I 1 I 2 = 0,063 I 1 ; b. I 1 4 π r 1 2 = I 2 4 π r 2 2 r 2 = 3,16 m I 1 4 π r 1 2 = I 2 4 π r 2 2 r 2 = 3,16 m

89.

2 π r 1 A 1 2 = 2 π r 2 A 2 2 , A 1 = ( r 2 r 1 ) 1 / 2 A 1 = 0,17 m 2 π r 1 A 1 2 = 2 π r 2 A 2 2 , A 1 = ( r 2 r 1 ) 1 / 2 A 1 = 0,17 m

91.

y ( x , t ) = 0,76 m y ( x , t ) = 0,76 m

93.

A R = 2 A cos ( ϕ 2 ) , ϕ = 1,17 rad A R = 2 A cos ( ϕ 2 ) , ϕ = 1,17 rad

95.

y R = 1,90 cm y R = 1,90 cm

97.

ω = 6,28 s −1 , k = 3,00 m −1 , ϕ = π 8 rad A R = 2 A cos ( ϕ 2 ) , A = 0,37 m ω = 6,28 s −1 , k = 3,00 m −1 , ϕ = π 8 rad A R = 2 A cos ( ϕ 2 ) , A = 0,37 m

99.

a.


b. λ = 2,0 m , A = 4 m λ = 2,0 m , A = 4 m , c. λ R = 2,0 m , A R = 6,93 m λ R = 2,0 m , A R = 6,93 m

101.

y R ( x , t ) = 2 A cos ( ϕ 2 ) cos ( k x − ω t + ϕ 2 ) ; y R ( x , t ) = 2 A cos ( ϕ 2 ) cos ( k x − ω t + ϕ 2 ) ; wynik ten nie jest zaskoczeniem, ponieważ cos ( θ ) = sin ( θ + π 2 ) . cos ( θ ) = sin ( θ + π 2 ) .

103.

λ n = 2,00 n L , f n = v λ n λ 1 = 4,00 m , f 1 = 12,5 Hz λ 2 = 2,00 m , f 2 = 25,00 Hz λ 3 = 1,33 m , f 3 = 37,59 Hz λ n = 2,00 n L , f n = v λ n λ 1 = 4,00 m , f 1 = 12,5 Hz λ 2 = 2,00 m , f 2 = 25,00 Hz λ 3 = 1,33 m , f 3 = 37,59 Hz

105.

v = 158,11 m/s, λ = 4,44 m, f = 35,61 Hz λ s = 9,63 m v = 158,11 m/s, λ = 4,44 m, f = 35,61 Hz λ s = 9,63 m

107.

y ( x , t ) = [ 0,60 cm sin ( 3 m −1 x ) ] cos ( 4 s −1 t ) y ( x , t ) = [ 0,60 cm sin ( 3 m −1 x ) ] cos ( 4 s −1 t )

109.

λ 100 = 0,06 m v = 56,8 m / s , f n = n f 1 , n = 1,2 , 3 , … f 100 = 947 H z λ 100 = 0,06 m v = 56,8 m / s , f n = n f 1 , n = 1,2 , 3 , … f 100 = 947 H z

111.

T = 2 Δ t , v = λ T , λ = 2,12 m T = 2 Δ t , v = λ T , λ = 2,12 m

113.

λ 1 = 6,00 m , λ 2 = 3,00 m , λ 3 = 2,00 m , λ 4 = 1,50 m v = 258,20 m/s = λ f f 1 = 43,03 Hz , f 2 = 86,07 Hz , f 3 = 129,10 Hz , f 4 = 172,13 Hz λ 1 = 6,00 m , λ 2 = 3,00 m , λ 3 = 2,00 m , λ 4 = 1,50 m v = 258,20 m/s = λ f f 1 = 43,03 Hz , f 2 = 86,07 Hz , f 3 = 129,10 Hz , f 4 = 172,13 Hz

115.

v = 134,16 ms , λ = 1,4 m , f = 95,83 Hz , T = 0,0104 s v = 134,16 ms , λ = 1,4 m , f = 95,83 Hz , T = 0,0104 s

Zadania dodatkowe

117.

λ = 0,10 m λ = 0,10 m

119.

a. f = 4,74 ⋅ 10 14 H z ; f=4,74⋅ 10 14 H z ; b. λ = 422 nm λ = 422 nm

121.

λ = 16,00 m , f = 0,10 Hz , T = 10,00 s , v = 1,6 m/s λ = 16,00 m , f = 0,10 Hz , T = 10,00 s , v = 1,6 m/s

123.

λ = ( v b + v ) t b , v = 3,75 m/s, λ = 3,00 m λ = ( v b + v ) t b , v = 3,75 m/s, λ = 3,00 m

125.

∂ 2 ( y 1 + y 2 ) ∂ t 2 = − A ω 2 sin ( k x − ω t ) − A ω 2 sin ( k x − ω t + ϕ ) ∂ 2 ( y 1 + y 2 ) ∂ x 2 = − A k 2 sin ( k x − ω t ) − A k 2 sin ( k x − ω t + ϕ ) ∂ 2 y ( x , t ) ∂ x 2 = 1 v 2 ∂ 2 y ( x , t ) ∂ t 2 − A ω 2 sin ( k x − ω t ) − A ω 2 sin ( k x − ω t + ϕ ) = ( 1 v 2 ) ( − A k 2 sin ( k x − ω t ) − A k 2 sin ( k x − ω t + ϕ ) ) v = ω k ∂ 2 ( y 1 + y 2 ) ∂ t 2 = − A ω 2 sin ( k x − ω t ) − A ω 2 sin ( k x − ω t + ϕ ) ∂ 2 ( y 1 + y 2 ) ∂ x 2 = − A k 2 sin ( k x − ω t ) − A k 2 sin ( k x − ω t + ϕ ) ∂ 2 y ( x , t ) ∂ x 2 = 1 v 2 ∂ 2 y ( x , t ) ∂ t 2 − A ω 2 sin ( k x − ω t ) − A ω 2 sin ( k x − ω t + ϕ ) = ( 1 v 2 ) ( − A k 2 sin ( k x − ω t ) − A k 2 sin ( k x − ω t + ϕ ) ) v = ω k

127.

y ( x , t ) = 0,40 m sin ( 0,015 m −1 x + 1,5 s −1 t ) y ( x , t ) = 0,40 m sin ( 0,015 m −1 x + 1,5 s −1 t )

129.

v = 223,61 m/s , k = 1,57 m −1 , ω = 142,43 s −1 v = 223,61 m/s , k = 1,57 m −1 , ω = 142,43 s −1

131.

P = 1 2 A 2 ( 2 π f ) 2 μ F T μ = 2,00 ⋅ 10 − 4 k g / m P = 1 2 A 2 ( 2 π f ) 2 μ F T μ = 2,00 ⋅ 10 − 4 k g / m

133.

P = 1 2 μ A 2 ω 2 λ T , μ = 0,0018 kg/m P = 1 2 μ A 2 ω 2 λ T , μ = 0,0018 kg/m

135.

a. A R = 2 A cos ( ϕ 2 ) , cos ( ϕ 2 ) = 1 , ϕ = 0,2 π , 4 π ,... A R = 2 A cos ( ϕ 2 ) , cos ( ϕ 2 ) = 1 , ϕ = 0,2 π , 4 π ,... ; b. A R = 2 A cos ( ϕ 2 ) , cos ( ϕ 2 ) = 0 , ϕ = 0 , π , 3 π , 5 π ... A R = 2 A cos ( ϕ 2 ) , cos ( ϕ 2 ) = 0 , ϕ = 0 , π , 3 π , 5 π ...

137.

y R ( x , t ) = 0,6 m sin ( 4 m −1 x ) cos ( 3 s −1 t ) y R ( x , t ) = 0,6 m sin ( 4 m −1 x ) cos ( 3 s −1 t )

139.

a. ( 1 ) F T − 20,00 kg ( 9,80 m/s 2 ) cos 45 ° = 0 ( 2 ) m ( 9,80 m/s 2 ) − F T = 0 m = 14,14 kg ( 1 ) F T − 20,00 kg ( 9,80 m/s 2 ) cos 45 ° = 0 ( 2 ) m ( 9,80 m/s 2 ) − F T = 0 m = 14,14 kg ; b. F T = 138,57 N v = 67,96 m/s F T = 138,57 N v = 67,96 m/s

141.

F T = 12 N, v = 16,49 m/s F T = 12 N, v = 16,49 m/s

143.

a. f n = n v 2 L , v = 2 L f n + 1 n + 1 , n + 1 n = 2 L f n + 1 2 L f n , 1 + 1 n = 1,2 , n = 5 λ n = 2 n L , λ 5 = 1,6 m , λ 6 = 1,33 m f n = n v 2 L , v = 2 L f n + 1 n + 1 , n + 1 n = 2 L f n + 1 2 L f n , 1 + 1 n = 1,2 , n = 5 λ n = 2 n L , λ 5 = 1,6 m , λ 6 = 1,33 m ; b. F T = 245,76 N F T = 245,76 N

Zadania trudniejsze

145.

a. Ruch w kierunku ujemnych wartości x x z prędkością v = 2,00 m/s v = 2,00 m/s . b. Δ x = −6,00 m; Δ x = −6,00 m; c.

147.

sin ( k x − ω t ) = sin ( k x + ϕ 2 ) cos ( ω t + ϕ 2 ) − cos ( k x + ϕ 2 ) sin ( ω t + ϕ 2 ) sin ( k x − ω t + ϕ ) = sin ( k x + ϕ 2 ) cos ( ω t + ϕ 2 ) + cos ( k x + ϕ 2 ) sin ( ω t + ϕ 2 ) sin ( k x − ω t ) + sin ( k x + ω t + ϕ ) = 2 sin ( k x + ϕ 2 ) cos ( ω t + ϕ 2 ) y R = 2 A sin ( k x + ϕ 2 ) cos ( ω t + ϕ 2 ) sin ( k x − ω t ) = sin ( k x + ϕ 2 ) cos ( ω t + ϕ 2 ) − cos ( k x + ϕ 2 ) sin ( ω t + ϕ 2 ) sin ( k x − ω t + ϕ ) = sin ( k x + ϕ 2 ) cos ( ω t + ϕ 2 ) + cos ( k x + ϕ 2 ) sin ( ω t + ϕ 2 ) sin ( k x − ω t ) + sin ( k x + ω t + ϕ ) = 2 sin ( k x + ϕ 2 ) cos ( ω t + ϕ 2 ) y R = 2 A sin ( k x + ϕ 2 ) cos ( ω t + ϕ 2 )

149.

sin ( k x + ϕ 2 ) = 0 , k x + ϕ 2 = 0 , π , 2 π , 1,26 m −1 x + π 20 = π , 2 π , 3 π x = 2,37 m , 4,86 m , 7,35 m sin ( k x + ϕ 2 ) = 0 , k x + ϕ 2 = 0 , π , 2 π , 1,26 m −1 x + π 20 = π , 2 π , 3 π x = 2,37 m , 4,86 m , 7,35 m ;

Cytowanie i udostępnianie
Ponowne wykorzystanie i redystrybucja tej treści w formacie cyfrowym lub drukowanym:
  • Ten podręcznik nie może być wykorzystywany do trenowania dużych modeli językowych ani w żaden inny sposób przetwarzany przez duże modele językowe lub rozwiązania generatywnej sztucznej inteligencji bez uprzedniej pisemnej zgody OpenStax Poland.
  • Ten podręcznik jest wydany na licencji Uznanie autorstwa (CC BY), co oznacza, że możesz ponownie wykorzystywać i modyfikować materiał wyłącznie w celach niekomercyjnych, musisz uznać autorstwo OpenStax Poland oraz musisz rozpowszechniać wszelkie utwory zależne na tej samej licencji.
  • Jakikolwiek komercyjny druk tego podręcznika, w tym z wykorzystaniem lokalnej lub niestandardowej drukarni, wymaga zgody OpenStax Poland oraz podania odpowiedniego cytowania.
  • Obrazy, aktywności, testy i podobne elementy tego podręcznika objęte prawami autorskimi OpenStax Poland podlegają tej samej licencji – CC-BY-NC-SA. Mogą być wykorzystywane w celach niekomercyjnych z uznaniem autorstwa. Użycie komercyjne wymaga zgody.
  • Prośby o zgodę: Każdy, kto zamierza włączyć tę treść (w tym tekst, obrazy i inne elementy) do dużych modeli językowych, wykorzystać ją w rozwiązaniach opartych na sztucznej inteligencji, użyć jej komercyjnie (w tym w druku) i/lub ma pytania dotyczące innego przypadku użycia, może skorzystać z naszego formularza wniosku o ponowne wykorzystanie.
Cytowanie i udostępnienia
  • Jeśli rozpowszechniasz tę książkę w formie drukowanej w celach niekomercyjnych, umieść na każdej jej kartce informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-1/pages/1-wstep
  • Jeśli rozpowszechniasz całą książkę lub jej fragment w formacie cyfrowym w celach niekomercyjnych, dla każdej strony zawierającej treści OpenStax musisz udostępnić utwór zależny na tej samej licencji CC-BY-NC-SA co oryginał oraz na każdym widoku strony umieścić informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-1/pages/1-wstep
Cytowanie

Poniższe informacje zawierają dane potrzebne do utworzenia cytowania w większości głównych stylów (APA, MLA itp.); musisz przeformatować i zorganizować te informacje zgodnie z wymaganiami danego stylu. Jeśli chcesz zacytować tę książkę, skorzystaj z dostępnych narzędzi do tworzenia wpisów bibliograficznych, jak np.: ten.

© 21 wrz 2022 OpenStax Poland. Treść książki została wytworzona przez OpenStax na licencji Uznanie autorstwa (CC BY). Nazwa OpenStax Poland i OpenStax, logo OpenStax Poland i OpenStax, okładki OpenStax Poland iOpenStax, nazwa OpenStax CNX oraz OpenStax CNX logo, jak również nazwa i logo Rice University oraz powiązane znaki towarowe i słowne, nie podlegają licencji Creative Commons i wykorzystanie ich jest dozwolone wyłącznie na mocy uprzedniego pisemnego upoważnienia przez Rice University.