Przejdź do treściPrzejdź do informacji o dostępności

Zadania

7.1 Funkcje falowe

27.

Oblicz Ψ⁡xt2Ψ⁡xt2 \abs{\Psi\apply (x,t)}^2 dla funkcji falowej Ψ⁡xt=ψ⁡x⁢sinω⁢tΨ⁡xt=ψ⁡x⁢sinω⁢t \Psi\apply(x,t) = \psi \apply(x)\sin (\omega t), gdzie ωω \omega jest stałą rzeczywistą.

28.

Oblicz f⁡xy2f⁡xy2 \abs{f\apply(x,y)}^2 dla funkcji zespolonej f⁡xy=x−i⁢y∕x+i⁢yf⁡xy=x−i⁢y∕x+i⁢y f\apply(x,y) = (x-iy) / (x+iy).

29.

Które z następujących funkcji falowych mogą być funkcją cząstki zdolnej do poruszania się wzdłuż całej osi liczb rzeczywistych? Dlaczego?

  1. ψ⁡x=A⁢e−x2ψ⁡x=A⁢e−x2 \psi \apply(x) = Ae^{-x^2};
  2. ψ⁡x=A⁢e−xψ⁡x=A⁢e−x \psi \apply(x) = Ae^{-x};
  3. ψ⁡x=A⁢tgxψ⁡x=A⁢tgx \psi \apply(x) = A \tg x;
  4. ψ⁡x=A⁢sinx∕xψ⁡x=A⁢sinx∕x \psi \apply(x) = A (\sin x) / x;
  5. ψ⁡x=A⁢e−xψ⁡x=A⁢e−x \psi\apply (x) = A e^{-\abs{x}}.
30.

Dana jest cząstka o masie mm m poruszająca się wzdłuż osi xx x, o stanie kwantowym reprezentowanym przez następującą funkcję falową

Ψ ⁡ x t = 0 , ⁢ x < 0 , A ⁢ x ⁢ e − α ⁢ x ⁢ e − i ⁢ E ⁢ t ∕ ℏ , ⁢ x ≥ 0 , Ψ ⁡ x t = 0 , ⁢ x < 0 , A ⁢ x ⁢ e − α ⁢ x ⁢ e − i ⁢ E ⁢ t ∕ ℏ , ⁢ x ≥ 0 , \mathrm{Ψ}\apply(x,t)= \left{ \begin{matrix*}[l] 0 \text{,} &\text{ } x<0\text{,} \\ Axe^{-\alpha x} e^{-iEt/\hbar} \text{,} &\text{ } x\geq 0 \text{,} \end{matrix*} \right\

gdzie α=2⋅1010⁢m-1α=2⋅1010⁢m-1 \alpha = \SI[per-mode=reciprocal]{2e10}{\per\metre}.

  1. Znajdź stałą normalizacji;
  2. Wskaż prawdopodobieństwo tego, że cząstka znajduje się w przedziale 0≤x≤L0≤x≤L 0 \leq x \leq L;
  3. Oblicz wartość oczekiwaną położenia;
  4. Oblicz wartość oczekiwaną energii kinetycznej.
31.

Funkcja falowa cząstki o masie mm m jest równa

ψ ⁡ x = A ⁢ cos α ⁢ x , − π 2 ⁢ α ≤ x ≤ π 2 ⁢ α , 0 , w pozostałych przypadkach, ψ ⁡ x = A ⁢ cos α ⁢ x , − π 2 ⁢ α ≤ x ≤ π 2 ⁢ α , 0 , w pozostałych przypadkach, \mathrm{ψ}\apply(x) = \left{ \begin{matrix*}[l] A \cos (\alpha x) \text{,} & \text{ } -\frac{\pi}{2\alpha} \leq x \leq \frac{\pi}{2\alpha}\text{,} \\ 0 \text{,} & \text{ w pozostałych przypadkach,} \end{matrix*} \right\

gdzie α=1010⁢m-1α=1010⁢m-1 \alpha = 10^{10}\si[per-mode=reciprocal]{\per\metre}.

  1. Znajdź stałą normalizacji;
  2. Wskaż prawdopodobieństwo znalezienia cząstki w przedziale 0≤x≤0,5⋅10-10⁢m0≤x≤0,5⋅10-10⁢m 0 \leq x \leq \SI{0,5e-10}{\metre};
  3. Oblicz średnie położenie czastki;
  4. Oblicz średni pęd cząstki;
  5. Oblicz średnią energię kinetyczną cząstki w przedziale −0,5⋅10-10⁢m≤x≤0,5⋅10-10⁢m−0,5⋅10-10⁢m≤x≤0,5⋅10-10⁢m -\SI{0,5e-10}{\metre} \leq x \leq \SI{0,5e-10}{\metre}.

7.2 Zasada nieoznaczoności Heisenberga

32.

Pomiar prędkości cząstki α α \alpha został dokonany z dokładnością do 0,02 ⁢ mm ∕ s 0,02 ⁢ mm ∕ s \SI{0,02}{\milli\metre\per\second} . Jaka jest minimalna niepewność jej położenia?

33.

Gaz atomów helu o temperaturze 273 ⁢ K 273 ⁢ K \SI{273}{\kelvin} znajduje się w sześciennym pojemniku o boku długości 25 ⁢ cm 25 ⁢ cm \SI{25}{\centi\metre} .

  1. Jaka jest minimalna niepewność składowych pędu atomów helu?
  2. Jaka jest minimalna niepewność składowych prędkości?
  3. Określ stosunek niepewności z (b) do średniej prędkości atomu w każdym z kierunków.
34.

Przy założeniu, że niepewność składowej y y y położenia protonu wynosi 2 ⁢ pm 2 ⁢ pm \SI{2}{\pico\metre} , oblicz minimalną niepewność jednoczesnego pomiaru składowej y y y prędkości tego protonu. Ile wynosi ona dla składowej x x x ?

35.

Pewna niestabilna cząstka elementarna ma energię resztkową równą 80,41 ⁢ GeV 80,41 ⁢ GeV \SI{80,41}{\giga\electronvolt} i niepewność pomiaru tej energii równą 2,06 ⁢ GeV 2,06 ⁢ GeV \SI{2,06}{\giga\electronvolt} . Oszacuj czas życia tej cząsteczki.

36.

Atom w stanie metastabilnym ma czas życia 5,2 ⁢ ms 5,2 ⁢ ms \SI{5,2}{\milli\second} . Oblicz minimalną niepewność pomiaru energii w stanie wzbudzonym.

37.

Pomiary wskazują, że atom pozostaje w stanie wzbudzonym przez 50 ⁢ ns 50 ⁢ ns \SI{50}{\nano\second} , a potem przechodzi do stanu podstawowego, jednocześnie emitując foton o energii 2,1 ⁢ eV 2,1 ⁢ eV \SI{2,1}{\electronvolt} .

  1. Oszacuj niepewność wyznaczenia częstotliwości tego fotonu;
  2. Jaką część średniej częstotliwości tego fotonu ona stanowi?
38.

Elektron jest uwięziony w obszarze o długości 0,1 ⁢ nm 0,1 ⁢ nm \SI{0,1}{\nano\metre} (rzędu wielkości atomu wodoru), a jego energia kinetyczna równa jest energii stanu podstawowego atomu wodoru w modelu Bohra ( 13,6 ⁢ eV 13,6 ⁢ eV \SI{13,6}{\electronvolt} ).

  1. Ile wynosi minimalna niepewność pomiaru pędu? Jaką część pędu ona stanowi?
  2. Ile wynosiłaby niepewność energii kinetycznej elektronu, jeśli pęd byłby równy odpowiedzi z podpunktu (a)? Jaką część energii by stanowiła?

7.3 Równanie Schrӧdingera

39.

Użyj Równania 7.23 i Równania 7.24, by udowodnić, że k 2 = ω 2 ∕ c 2 k 2 = ω 2 ∕ c 2 k^2 = \omega ^2/c^2 .

40.

Pokaż, że Ψ ⁡ x t = A ⁢ e i ⁢ k ⁢ x − ω ⁢ t Ψ ⁡ x t = A ⁢ e i ⁢ k ⁢ x − ω ⁢ t \mathrm{Ψ}\apply (x,t) = A e^{i(kx - \omega t)} jest rozwiązaniem spełniającym zależne od czasu równanie Schrӧdingera.

41.

Pokaż, że Ψ ⁡ x t = A ⁢ sin k ⁢ x − ω ⁢ t Ψ ⁡ x t = A ⁢ sin k ⁢ x − ω ⁢ t \mathrm{Ψ}\apply (x,t) = A \sin (kx - \omega t) i Ψ ⁡ x t = A ⁢ cos k ⁢ x − ω ⁢ t Ψ ⁡ x t = A ⁢ cos k ⁢ x − ω ⁢ t \mathrm{Ψ}\apply (x,t) = A \cos (kx - \omega t) nie spełniają zależnego od czasu równania Schrӧdingera.

42.

Udowodnij, że kiedy Ψ1⁡xtΨ1⁡xt \mathrm{Ψ}_1 \apply(x,t) i Ψ2⁡xtΨ2⁡xt \mathrm{Ψ}_2 \apply(x,t) są rozwiązaniami zależnego od czasu równania Schrӧdingera, a A A A i B B B są liczbami, to funkcja Ψ⁡xt=A⁢Ψ1⁡xt+B⁢Ψ2⁡xtΨ⁡xt=A⁢Ψ1⁡xt+B⁢Ψ2⁡xt \mathrm{Ψ}\apply (x,t) = A \mathrm{Ψ}_1 \apply(x,t) + B \mathrm{Ψ}_2 \apply(x,t), będąca superpozycją tych funkcji, również jest rozwiązaniem.

43.

Cząstka o masie m m m opisana jest następującą funkcją falową: ψ ⁡ x = A ⁢ cos k ⁢ x + B ⁢ sin k ⁢ x ψ ⁡ x = A ⁢ cos k ⁢ x + B ⁢ sin k ⁢ x \psi\apply(x) = A \cos (kx) + B \sin (kx) , gdzie A A A , B B B i k k k są stałymi. Zakładając, że cząstka jest swobodna, udowodnij, że funkcja ta jest rozwiązaniem stacjonarnego równania Schrӧdingera dla niej. Oblicz też energię, jaką posiada cząstka w tym stanie.

44.

Oblicz wartość oczekiwaną energii kinetycznej dla cząstki w stanie Ψ ⁡ x t = A ⁢ e i ⁢ k ⁢ x − ω ⁢ t Ψ ⁡ x t = A ⁢ e i ⁢ k ⁢ x − ω ⁢ t \mathrm{Ψ}\apply (x,t) = A e^{i(kx - \omega t)} . Jaki wniosek możesz wyciągnąć z tego rozwiązania?

45.

Oblicz kwadrat wartości oczekiwanej kwadratu pędu dla cząstki znajdującej się w stanie Ψ ⁡ x t = A ⁢ e i ⁢ k ⁢ x − ω ⁢ t Ψ ⁡ x t = A ⁢ e i ⁢ k ⁢ x − ω ⁢ t \mathrm{Ψ}\apply (x,t) = A e^{i(kx - \omega t)} . Jakie wnioski możesz wyciągnąć z tego rozwiązania?

46.

Swobodny proton ma funkcję falową daną przez Ψ ⁡ x t = A ⁢ exp i ⁢ 5,02 ⋅ 10 11 ⁢ x − 8 ⋅ 10 15 ⁢ t Ψ ⁡ x t = A ⁢ exp i ⁢ 5,02 ⋅ 10 11 ⁢ x − 8 ⋅ 10 15 ⁢ t \mathrm{Ψ}\apply(x,t) = A \exp [ i( \num{5,02e11}x - \num{8e15}t ) ] . Współczynnik przy x x x wyrażony jest w m -1 m -1 \si[per-mode=reciprocal]{\per\metre} , a współczynnik przy t t t w s -1 s -1 \si[per-mode=reciprocal]{\per\second} . Oblicz pęd i energię cząstki.

7.4 Cząstka kwantowa w pudełku

47.

Załóż, że elektron w atomie może być potraktowany tak, jakby był uwięziony w pudle potencjału o szerokości 2 ⁢ Å 2 ⁢ Å \SI{2}{\angstrom} . Ile wynosi energia stanu podstawowego tego elektronu? Porównaj swój wynik z energią stanu podstawowego atomu wodoru w modelu Bohra.

48.

Załóż, że proton wewnątrz jądra atomowego może być traktowany tak, jakby był uwięziony wewnątrz pudełka o boku długości 10 ⁢ pm 10 ⁢ pm \SI{10}{\pico\metre} .

  1. Ile wynoszą energie tego protonu, kiedy jego stan odpowiada n = 1 n = 1 n=1 , n = 2 n = 2 n=2 i n = 3 n = 3 n=3 ?
  2. Ile wynoszą energie fotonów emitowanych, kiedy proton przechodzi z pierwszego i drugiego stanu wzbudzonego do stanu podstawowego?
49.

Elektron uwięziony w pudełku ma energię stanu podstawowego równą 2,5 ⁢ eV 2,5 ⁢ eV \SI{2,5}{\electronvolt} . Jaka jest szerokość tego pudełka?

50.

Ile wynosi energia stanu podstawowego (wyrażona w eV eV \si{\electronvolt} ) protonu uwięzionego w jednowymiarowym pudełku o rozmiarach jądra atomu uranu, którego promień wynosi około 15 ⁢ fm 15 ⁢ fm \SI{15}{\femto\metre} ?

51.

Jaka jest energia stanu podstawowego (wyrażona w eV eV \si{\electronvolt} ) cząstki α α \alpha uwięzionej w jednowymiarowym pudełku o rozmiarach jądra atomu uranu, którego promień wynosi około 15 ⁢ fm 15 ⁢ fm \SI{15}{\femto\metre} ?

52.

Aby elektron uwięziony w jednowymiarowym pudełku przeskoczył z pierwszego do trzeciego stanu wzbudzonego niezbędne jest dostarczenie mu energii 20 ⁢ eV 20 ⁢ eV \SI{20}{\electronvolt} . Jaka jest szerokość tego pudełka?

53.

Elektron jest uwięziony w pudełku o boku długości 0,15 ⁢ nm 0,15 ⁢ nm \SI{0,15}{\nano\metre} . Elektron ten emituje foton przy przejściu z pierwszego stanu wzbudzonego do stanu podstawowego. Oblicz długość fali wyemitowanego fotonu.

54.

Jeśli energia pierwszego stanu wzbudzonego elektronu w pudełku jest równa 25 ⁢ eV 25 ⁢ eV \SI{25}{\electronvolt} , to ile wynosi szerokość tego pudełka?

55.

Elektron uwięziony w pudełku emituje fotony, a najdłuższa fala pochodząca od niego, jaka została zarejestrowana, miała długość 500 ⁢ nm 500 ⁢ nm \SI{500}{\nano\metre} . Jaka jest szerokość tego pudełka?

56.

Cząsteczkowy wodór H2 przechowywany jest w temperaturze 300 ⁢ K 300 ⁢ K \SI{300}{\kelvin} w sześciennym pudełku o krawędzi długości 25 ⁢ cm 25 ⁢ cm \SI{25}{\centi\metre} . Załóż, że możesz traktować molekuły, jakby poruszały się w jednowymiarowym pudełku.

  1. Oblicz energię stanu podstawowego cząsteczki wodoru w tym pojemniku;
  2. Załóż, że cząsteczki mają energię termiczną daną równaniem k B ⁢ T ∕ 2 k B ⁢ T ∕ 2 k_{\text{B}} T/2 , i oblicz liczbę kwantową n n n odpowiadającą tej energii termicznej.
57.

Elektron uwięziony jest w pudełku o boku 0,25 ⁢ nm 0,25 ⁢ nm \SI{0,25}{\nano\metre} .

  1. Narysuj diagram poziomów energetycznych tego elektronu dla pierwszych pięciu poziomów energetycznych;
  2. Oblicz długości fal fotonów emitowanych przy przejściu elektronu z czwartego stanu wzbudzonego do drugiego stanu wzbudzonego, z drugiego stanu wzbudzonego do stanu podstawowego i z trzeciego stanu wzbudzonego do pierwszego stanu wzbudzonego.
58.

Elektron uwięziony w pudełku ma energię stanu podstawowego równą 2 ⁢ eV 2 ⁢ eV \SI{2}{\electronvolt} .

  1. Oblicz szerokość tego pudełka;
  2. Ile energii należy dostarczyć do tego elektronu, aby przeszedł on do pierwszego stanu wzbudzonego?
  3. Jeśli elektron przejdzie ze stanu wzbudzonego do stanu podstawowego przy jednoczesnej emisji fotonu o energii 30 ⁢ eV 30 ⁢ eV \SI{30}{\electronvolt} , to jaka jest liczba kwantowa tego stanu wzbudzonego?

7.5 Kwantowy oscylator harmoniczny

59.

Udowodnij, że stany kwantowego oscylatora o dwóch najniższych energiach ψ 0 ⁡ x ψ 0 ⁡ x \psi_0\apply(x) i ψ 1 ⁡ x ψ 1 ⁡ x \psi_1\apply(x) z Równania 7.77 spełniają Równanie 7.75.

60.

Jeśli energia stanu podstawowego prostego oscylatora harmonicznego jest równa 1,25 ⁢ eV 1,25 ⁢ eV \SI{1,25}{\electronvolt} , to jaka jest częstotliwość ruchu tego oscylatora?

61.

Jaka jest częstotliwość drgań kwantowego oscylatora harmonicznego, który przy przejściu ze stanu n + 1 n + 1 (n+1) do stanu n n n emituje foton o długości fali 450 ⁢ nm 450 ⁢ nm \SI{450}{\nano\metre} ?

62.

Wibracje wodoru cząsteczkowego H2 można modelować przez prosty oscylator harmoniczny o stałej sprężystości k = 1,13 ⋅ 10 3 ⁢ N ∕ m k = 1,13 ⋅ 10 3 ⁢ N ∕ m k = \SI{1,13e3}{\newton\per\metre} i masie m = 1,67 ⋅ 10 -27 ⁢ kg . m = 1,67 ⋅ 10 -27 ⁢ kg . m = \SI{1,67e-27}{\kilo\gram} \text{.}

  1. Ile wynosi częstotliwość drgań cząsteczki?
  2. Ile wynosi energia i długość fali fotonu wyemitowanego przy przejściu cząsteczki z trzeciego stanu wzbudzonego do drugiego stanu wzbudzonego?
63.

Cząsteczka o masie 0,03 ⁢ kg 0,03 ⁢ kg \SI{0,03}{\kilo\gram} oscyluje na sprężynie z częstotliwością 4 ⁢ Hz 4 ⁢ Hz \SI{4}{\hertz} . W punkcie równowagowym ma prędkość 0,6 ⁢ m ∕ s 0,6 ⁢ m ∕ s \SI{0,6}{\metre\per\second} . Oblicz główną liczbę kwantową stanu, w którym znajduje się ta cząsteczka, zakładając, że jej stan energetyczny jest stabilny.

64.

Oblicz wartość oczekiwaną kwadratu położenia dla kwantowego oscylatora harmonicznego w stanie podstawowym. Wskazówka: ∫ − ∞ + ∞ x 2 ⁢ e − a ⁢ x 2 ⁢ d x = π ⁢ 2 ⁢ a 3 ∕ 2 -1 ∫ − ∞ + ∞ x 2 ⁢ e − a ⁢ x 2 ⁢ d x = π ⁢ 2 ⁢ a 3 ∕ 2 -1 \int_{-\infty}^{+\infty} x^2 e^{-ax^2} \d x = \sqrt{\pi} (2a^{3/2})^{-1} .

65.

Oblicz wartość oczekiwaną energii potencjalnej kwantowego oscylatora harmonicznego w stanie podstawowym. Użyj tych obliczeń do wyliczenia wartości oczekiwanej energii kinetycznej.

66.

Udowodnij, że ψ 1 ⁡ x ψ 1 ⁡ x \psi_1\apply(x) dana przez Równanie 7.77 spełnia równanie Schrödingera dla kwantowego oscylatora harmonicznego.

67.

Oszacuj wartość energii stanu podstawowego oscylatora harmonicznego przy użyciu zasady nieoznaczoności Heisenberga. Zacznij od założenia, że niepewności pomiarowe Δ x Δ x \prefop{\Delta}x i Δ p Δ p \prefop{\Delta}p mają minimalne dopuszczalne wartości. Zapisz Δ p Δ p \prefop{\Delta}p w funkcji Δ x Δ x \prefop{\Delta}x i załóż, że dla stanu podstawowego x ≈ Δ x x ≈ Δ x x \approx \prefop{\Delta}x i p ≈ Δ p p ≈ Δ p p \approx \prefop{\Delta}p , a następnie zapisz wyrażenie na energię stanu podstawowego w funkcji x x x . Na końcu znajdź punkt minimum globalnego energii i odpowiadający mu argument.

68.

Masa 0,25 ⁢ kg 0,25 ⁢ kg \SI{0,25}{\kilo\gram} drga na sprężynie o stałej sprężystości 110 ⁢ N ∕ m 110 ⁢ N ∕ m \SI{110}{\newton\per\metre} . Oblicz wartość energii stanu podstawowego i separację pomiędzy kolejnymi poziomami energetycznymi. Wyniki przedstaw w dżulach i elektronowoltach. Czy efekty kwantowe są tutaj ważne?

7.6 Tunelowanie cząstek przez bariery potencjału

69.

Udowodnij, że funkcja falowa

  1. w Równaniu 7.88 spełnia Równanie 7.81;
  2. w Równaniu 7.89 spełnia Równanie 7.83.
70.

Elektron o energii 6⁢eV6⁢eV \SI{6}{\electronvolt} uderza w barierę potencjału o wysokości 11⁢eV11⁢eV \SI{11}{\electronvolt}. Oblicz prawdopodobieństwo przetunelowania elektronu przez tę barierę, jeśli jej szerokość jest równa

  1. 0,8⁢nm0,8⁢nm \SI{0,8}{\nano\metre};
  2. 0,4⁢nm0,4⁢nm \SI{0,4}{\nano\metre}.
71.

Elektron o energii 5⁢eV5⁢eV \SI{5}{\electronvolt} natrafia na barierę potencjału o szerokości 0,6⁢nm0,6⁢nm \SI{0,6}{\nano\metre}. Oblicz prawdopodobieństwo tunelowania elektronu przez tę barierę, jeśli jej wysokość wynosi

  1. 7⁢eV7⁢eV \SI{7}{\electronvolt};
  2. 9⁢eV9⁢eV \SI{9}{\electronvolt};
  3. 13⁢eV13⁢eV \SI{13}{\electronvolt}.
72.

Elektron o energii 12⁢eV12⁢eV \SI{12}{\electronvolt} napotyka barierę potencjału o wysokości 15⁢eV15⁢eV \SI{15}{\electronvolt}. Oblicz szerokość tej bariery, jeśli prawdopodobieństwo tunelowania przez nią elektronu jest równe 2,5⁢%2,5⁢% \SI{2,5}{\percent}.

73.

Cząstka kwantowa o początkowej energii kinetycznej równej 32⁢eV32⁢eV \SI{32}{\electronvolt} napotyka prostokątną barierę potencjału o wysokości 41⁢eV41⁢eV \SI{41}{\electronvolt} i szerokości 0,25⁢nm0,25⁢nm \SI{0,25}{\nano\metre}. Oblicz prawdopodobieństwo tunelowania cząstki przez tę barierę, jeśli tą cząstką jest

  1. elektron;
  2. proton.
74.

Prosty model rozpadu aktywnego zakłada, że cząsteczki αα \alpha uwięzione są w jądrze przez jądrową studnię potencjału, której ściany są barierami potencjału o szerokości 2⁢fm2⁢fm \SI{2}{\femto\metre} i wysokości 30⁢MeV30⁢MeV \SI{30}{\mega\electronvolt}. Oblicz prawdopodobieństwo tunelowania cząstki αα \alpha przez te ściany, jeśli cząstki mają energię kinetyczną równą

  1. 29⁢MeV29⁢MeV \SI{29}{\mega\electronvolt};
  2. 20⁢MeV20⁢MeV \SI{20}{\mega\electronvolt}.

Masa cząstki αα \alpha jest równa m=6,64⋅10-27⁢kgm=6,64⋅10-27⁢kg m=\SI{6,64e-27}{\kilo\gram}.

75.

Mion jest kwantową cząstką o masie około 200 razy większej od elektronu. Natrafia on na barierę potencjału o wysokości 10⁢eV10⁢eV \SI{10}{\electronvolt}. Energia kinetyczna tego mionu wynosi 5,5⁢eV5,5⁢eV \SI{5,5}{\electronvolt} i tylko około 0,1⁢%0,1⁢% \SI{0,1}{\percent} kwadratu amplitudy padającej funkcji falowej przenika przez barierę. Jaka jest szerokość tej bariery?

76.

Ziarno piasku o masie 1⁢mg1⁢mg \SI{1}{\milli\gram} i energii kinetycznej 1⁢J1⁢J \SI{1}{\joule} napotyka barierę potencjału o wysokości 1,000 001⁢J1,000 001⁢J \SI{1,000001}{\joule} i szerokości 2500⁢nm2500⁢nm \SI{2500}{\nano\metre}. Ile ziaren piasku musi średnio wpaść na tę barierę, zanim pojedyncze ziarno przetuneluje przez nią?

Cytowanie i udostępnianie
Ponowne wykorzystanie i redystrybucja tej treści w formacie cyfrowym lub drukowanym:
  • Ten podręcznik nie może być wykorzystywany do trenowania dużych modeli językowych ani w żaden inny sposób przetwarzany przez duże modele językowe lub rozwiązania generatywnej sztucznej inteligencji bez uprzedniej pisemnej zgody OpenStax Poland.
  • Ten podręcznik jest wydany na licencji Uznanie autorstwa (CC BY), co oznacza, że możesz ponownie wykorzystywać i modyfikować materiał wyłącznie w celach niekomercyjnych, musisz uznać autorstwo OpenStax Poland oraz musisz rozpowszechniać wszelkie utwory zależne na tej samej licencji.
  • Jakikolwiek komercyjny druk tego podręcznika, w tym z wykorzystaniem lokalnej lub niestandardowej drukarni, wymaga zgody OpenStax Poland oraz podania odpowiedniego cytowania.
  • Obrazy, aktywności, testy i podobne elementy tego podręcznika objęte prawami autorskimi OpenStax Poland podlegają tej samej licencji – CC-BY-NC-SA. Mogą być wykorzystywane w celach niekomercyjnych z uznaniem autorstwa. Użycie komercyjne wymaga zgody.
  • Prośby o zgodę: Każdy, kto zamierza włączyć tę treść (w tym tekst, obrazy i inne elementy) do dużych modeli językowych, wykorzystać ją w rozwiązaniach opartych na sztucznej inteligencji, użyć jej komercyjnie (w tym w druku) i/lub ma pytania dotyczące innego przypadku użycia, może skorzystać z naszego formularza wniosku o ponowne wykorzystanie.
Cytowanie i udostępnienia
  • Jeśli rozpowszechniasz tę książkę w formie drukowanej w celach niekomercyjnych, umieść na każdej jej kartce informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-3/pages/1-wstep
  • Jeśli rozpowszechniasz całą książkę lub jej fragment w formacie cyfrowym w celach niekomercyjnych, dla każdej strony zawierającej treści OpenStax musisz udostępnić utwór zależny na tej samej licencji CC-BY-NC-SA co oryginał oraz na każdym widoku strony umieścić informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-3/pages/1-wstep
Cytowanie

Poniższe informacje zawierają dane potrzebne do utworzenia cytowania w większości głównych stylów (APA, MLA itp.); musisz przeformatować i zorganizować te informacje zgodnie z wymaganiami danego stylu. Jeśli chcesz zacytować tę książkę, skorzystaj z dostępnych narzędzi do tworzenia wpisów bibliograficznych, jak np.: ten.

© 21 wrz 2022 OpenStax Poland. Treść książki została wytworzona przez OpenStax na licencji Uznanie autorstwa (CC BY). Nazwa OpenStax Poland i OpenStax, logo OpenStax Poland i OpenStax, okładki OpenStax Poland iOpenStax, nazwa OpenStax CNX oraz OpenStax CNX logo, jak również nazwa i logo Rice University oraz powiązane znaki towarowe i słowne, nie podlegają licencji Creative Commons i wykorzystanie ich jest dozwolone wyłącznie na mocy uprzedniego pisemnego upoważnienia przez Rice University.