Przejdź do treściPrzejdź do informacji o dostępności

Zadania

7.1 Elektryczna energia potencjalna

29.

Rozważ sytuację, w której obok nieruchomego ładunku Q 1 = + 5 ⁢ µC Q 1 = + 5 ⁢ µC porusza się inny ładunek Q 2 Q 2 (o wielkości + 3 ⁢ µC + 3 ⁢ µC i masie 6 ⁢ µg 6⁢µg).

  1. Oblicz energię potencjalną ładunku Q 2 Q 2 w odległości 4 ⁢ cm 4⁢cm od ładunku źródłowego Q 1 Q 1 ;
  2. Jaką prędkość uzyska ładunek Q 2 Q 2 w punkcie odległym o 8 ⁢ cm 8⁢cm od ładunku Q 1 Q 1 , jeśli w położeniu początkowym 4 ⁢ cm 4⁢cm spoczywał? Uwaga: Ładunek Q 1 Q 1 jest cały czas nieruchomy.
30.

Dwa ładunki, Q 1 = + 2 ⁢ µC Q 1 = + 2 ⁢ µC oraz Q 2 = + 2 ⁢ µC Q 2 = + 2 ⁢ µC , są umieszczone symetrycznie po obu stronach początku osi x x w punktach x = ± 3 ⁢ cm x= ± 3 ⁢ cm . Załóżmy, że ładunek Q 3 = + 4 ⁢ µC Q 3 = + 4 ⁢ µC o masie 10 ⁢ mg 10⁢mg porusza się wzdłuż osi y y. Jeżeli ładunek Q 3 Q 3 zaczyna ruch w punkcie y = 2 ⁢ cm y= 2 ⁢ cm , to jaką prędkość osiąga w punkcie y = 4 ⁢ cm y= 4 ⁢ cm ?

31.

Do utworzenia atomu wodoru elektron musi zostać przeniesiony z nieskończoności w położenie o odległości 5,29 ⋅ 10 -11 ⁢ m 5,29 ⋅ 10 -11 ⁢ m \SI{5,29e-11}{\metre} od protonu (jest to średni promień atomu wodoru). Ile wynosi praca potrzebna do utworzenia atomu wodoru?

32.
  1. Jaka jest średnia moc wyjściowa defibrylatora, który w ciągu 10 ⁢ ms 10 ⁢ ms \SI{10}{\milli\second} oddaje 400 ⁢ J 400 ⁢ J \SI{400}{\joule} energii?
  2. Dlaczego defibrylator nie powoduje poważnych oparzeń na skórze, jeśli ma tak dużą moc wyjściową?

7.2 Potencjał elektryczny i różnica potencjałów

33.

Znajdź stosunek prędkości elektronu i anionu wodoru (atom wodoru z dodatkowym elektronem), które są przyspieszone tym samym napięciem. Załóż, że prędkości są nierelatywistyczne, a masa jonu wodoru jest w przybliżeniu równa masie obojętnego atomu wodoru, 1,67⋅10−27⁢kg1,67⋅10−27⁢kg.

34.

Elektrony przyspieszane w rurze próżniowej napięciem 40⁢kV40⁢kV uderzają w folię miedzianą, w wyniku czego wytwarzane jest promieniowanie X. Jakie są maksymalne prędkości elektronów w przybliżeniu nierelatywistycznym?

35.

Pokaż, że jednostki natężenia pola, V∕mV∕m oraz N∕CN∕C, są rzeczywiście równoważne.

36.

Jakie pole elektryczne panuje między metalowymi płytami oddalonymi od siebie o 1⁢cm1⁢cm, naładowanymi do napięcia 1,5⋅104⁢V1,5⋅104⁢V?

37.

Natężenie pola między dwoma płytami przewodnika odległymi o 4⁢cm4⁢cm wynosi 7,5⋅104⁢V7,5⋅104⁢V.

  1. Jaka różnica potencjałów panuje między płytami?
  2. Płyta o niższym potencjale zostaje uziemiona (jej potencjał wynosi zero). Jaki potencjał panuje w punkcie odległym od niej o 1⁢cm1⁢cm (czyli 3⁢cm3⁢cm od drugiej płyty)?
38.

Napięcie między dwoma powierzchniami błony komórkowej o grubości 9⁢nm9⁢nm wynosi 80⁢mV80⁢mV. Jakie pole elektryczne panuje wewnątrz błony? Załóż, że pole to jest jednorodne (wynik jest zaskakująco duży, ale poprawny).

39.

Dwie płyty metalowe, z których jedna jest uziemiona i ma potencjał równy 0⁢V0⁢V, są ustawione równolegle w odległości 10⁢cm10⁢cm od siebie.

  1. Jakie natężenie pola panuje między płytami, skoro w odległości 8⁢cm8⁢cm od płyty uziemionej zmierzono potencjał 450⁢V450⁢V?
  2. Jakie napięcie panuje między płytami?
40.

Znajdź największe napięcie, jakie może występować między dwiema równoległymi płytami przewodzącymi, oddzielonymi warstwą powietrza o grubości 0,5⁢cm0,5⁢cm, jeśli wytrzymałość elektryczna na przebicie wynosi 3⋅106⁢V∕m3⋅106⁢V∕m.

41.

Elektron jest przyspieszany w jednorodnym polu elektrycznym o natężeniu 2⋅106⁢V∕m2⋅106⁢V∕m.

  1. Jaką energię kinetyczną otrzymuje elektron po przebyciu drogi 0,4⁢m0,4⁢m?
  2. Na jakiej drodze musiałby być przyspieszany ten elektron, aby osiągnąć energię 50⁢GeV50⁢GeV?
42.

Wykorzystaj całkową zależność różnicy potencjałów od natężenia pola, aby wyprowadzić ogólny wzór na różnicę potencjałów między punktami r=rar=ra oraz r=rbr=rb dla ładunku punktowego umieszczonego w początku układu odniesienia. Przez rr oznaczamy tutaj współrzędną radialną w sferycznym układzie współrzędnych.

43.

Linie pola elektrycznego są w pewnym obszarze prostopadłe do osi zz układu współrzędnych i zależą od odległości SS od osi, jak E=α∕SE=α∕S, gdzie αα jest stałą. Znajdź wzór na różnicę potencjałów między punktami P1P1 i P2P2. Wyraźnie zasygnalizuj, po jakiej krzywej całkujesz.

44.

Jednokrotnie zjonizowane cząsteczki gazu są przyspieszane napięciem 13⁢V13⁢V. W jakiej temperaturze średnia energia kinetyczna cząsteczek tego gazu byłaby równa energii kinetycznej przyspieszanych jonów? (To zadanie wymaga wiedzy z zakresu termodynamiki/teorii kinetycznej gazów).

7.3 Obliczanie potencjału elektrycznego

45.

Na powierzchni plastikowej kulki o średnicy 0,5 ⁢ cm 0,5⁢cm, używanej do pokazów fizycznych, zgromadzono ładunek 40 ⁢ pC 40⁢pC rozłożony jednorodnie na powierzchni kulki. Jaki potencjał ma kulka tuż przy powierzchni?

46.

W jakiej odległości od ładunku punktowego o wartości 1 ⁢ µC 1⁢µC potencjał wynosi 100 ⁢ V 100⁢V? W jakiej odległości potencjał jest równy 200 ⁢ V 200⁢V?

47.

Potencjał ładunku punktowego w odległości 15 ⁢ m 15⁢m od niego wynosi 500 ⁢ V 500⁢V. Jaki jest znak i wartość ładunku?

48.

W wyniku rozszczepienia jądro atomowe rozpada się mniej więcej na połowy.

  1. Jaki potencjał wytwarza nowo powstałe jądro o 46 46 protonach w odległości 2 ⋅ 10 − 14 ⁢ m 2 ⋅ 10 − 14 ⁢m od niego?
  2. Jaką energię potencjalną w MeV MeV ma drugie jądro umieszczone w tym punkcie?
49.

Badawczy generator Van de Graaffa ma czaszę o średnicy 2 ⁢ m 2⁢m, na której można zgromadzić ładunek 5 ⁢ mC 5⁢mC.

  1. Jaki potencjał może wytworzyć czasza tuż przy powierzchni?
  2. W jakiej odległości od jej środka potencjał wynosi 1 ⁢ MV 1⁢MV?
  3. Zjonizowany atom tlenu o trzech brakujących elektronach zostaje wpuszczony w obszar pola elektrycznego wytwarzanego przez generator. Jaką energię potencjalną w MeV MeV ma jon tlenu w punkcie znalezionym w części (b)?
50.

Elektrostatyczny rozpylacz do farby malarskiej zbudowany jest m.in. z metalowej kulki o średnicy 0,2 ⁢ m 0,2⁢m, do której przyłożono napięcie 25 ⁢ kV 25⁢kV. Dzięki temu zjonizowane cząsteczki farby są odpychane od kulki w kierunku malowanej powierzchni.

  1. Jaki ładunek jest zgromadzony na kuli w rozpylaczu?
  2. Jaki ładunek musi nieść kropla farby o masie 0,1 ⁢ mg 0,1⁢mg, aby paść na malowaną powierzchnię z prędkością 10 ⁢ m ∕ s 10⁢ m ∕ s ?
51.
  1. Jaka różnica potencjałów panuje między punktami odległymi o 10 ⁢ cm 10⁢cm i 20 ⁢ cm 20⁢cm od ładunku 3 ⁢ µC 3⁢µC?
  2. Do położenia o jakiej odległości od ładunku źródłowego należałoby przenieść ten drugi punkt, aby zwiększyć różnicę potencjałów dwukrotnie?
52.

Znajdź potencjały w punktach P 1 P 1 , P 2 P 2 , P 3 P 3 , P 4 P 4 pochodzące od dwóch ładunków z rysunku.

53.

Dwa ładunki − 2 ⁢ µC − 2 ⁢ µC i + 2 ⁢ µC + 2 ⁢ µC są umieszczone w odległości 4 ⁢ cm 4⁢cm od siebie wzdłuż osi z z, symetrycznie po obu stronach początku osi, przy czym ładunek dodatni znajduje się po dodatniej stronie osi. Dwa punkty P 1 P 1 i P 2 P 2 znajdują się 3 ⁢ cm 3⁢cm i 30 ⁢ cm 30⁢cm od początku układu pod kątem 30 ° 30° względem osi z z. Oblicz potencjały w punktach P 1 P 1 i P 2 P 2 na dwa sposoby:

  1. używając dokładnego wzoru na potencjał dwóch ładunków punktowych;
  2. korzystając z przybliżonego wzoru na potencjał dipola.
54.
  1. Narysuj wykres zależności potencjału wytworzonego przez pręt długości 1 ⁢ m 1⁢m jednorodnie naładowany ładunkiem o gęstości liniowej 1 ⁢ C ∕ m 1⁢ C ∕ m w funkcji odległości od środka pręta wzdłuż jego symetralnej. Przyjmij zakres zmienności odległości od 0,1 ⁢ m 0,1 ⁢ m \SI{0,1}{\metre} do 1 ⁢ m 1 ⁢ m \SI{1}{\metre} ;
  2. Na tym samym wykresie naszkicuj przebieg zależności od odległości potencjału ładunku punktowego o wartości 1 ⁢ C 1⁢C, umieszczonego w środku pręta;
  3. Który potencjał jest większy bliżej środka?
  4. Jak zmienia się rozbieżność między potencjałami, gdy wzrasta odległość? Zinterpretuj tę obserwację.

7.4 Obliczanie natężenia na podstawie potencjału

55.

W pewnym obszarze powierzchnie stałego potencjału (tzw. powierzchnie ekwipotencjalne) są zlokalizowane w punktach o składowej z = const z=const. Powierzchnie są równoodległe, a wielkości potencjału tych powierzchni wynoszą: V = 100 ⁢ V V= 100 ⁢ V dla z = 0 ⁢ m z= 0 ⁢ m , V = 200 ⁢ V V= 200 ⁢ V dla z = 0,5 ⁢ m z= 0,5 ⁢ m , V = 300 ⁢ V V= 300 ⁢ V dla z = 1 ⁢ m z= 1 ⁢ m . Jakiego typu pole elektryczne panuje w tym obszarze? Jakie jest natężenie tego pola?

56.

Funkcja potencjału w pewnym obszarze ma postać V = − x ⁢ y 2 ⁢ z + 4 ⁢ x ⁢ y V= − x ⁢ y 2 ⁢ z + 4 ⁢ x ⁢ y . Jaka jest funkcja natężenia pola w tym obszarze?

57.

Oblicz wektor natężenia pola w dowolnym punkcie przestrzeni, wytworzonego przez nieskończony przewód naładowany jednorodnie.

7.5 Powierzchnie ekwipotencjalne i przewodniki

58.

Dwie metalowe płyty o bardzo dużych rozmiarach są rozsunięte na odległość 2⁢cm2⁢cm, a pomiędzy nimi panuje napięcie 12⁢V12⁢V. Przyjmij, że jedna z płyt jest uziemiona, a druga ma potencjał 12⁢V12⁢V.

  1. Naszkicuj przebieg powierzchni ekwipotencjalnych dla 0⁢V0⁢V, 4⁢V4⁢V, 8⁢V8⁢V i 12⁢V12⁢V;
  2. Na tym samym rysunku naszkicuj przebieg linii pola. Pokaż, że rzeczywiście są prostopadłe do linii stałego potencjału.
59.

Na bardzo dużej płaskiej powierzchni izolatora rozłożono równomiernie ładunek nadmiarowy o gęstości powierzchniowej −3⁢nC∕m2−3⁢nC∕m2.

  1. Czy wraz ze wzrostem odległości od powierzchni potencjał rośnie, czy maleje? Potrafisz to wyjaśnić, nie wykonując żadnych obliczeń? Czy położenie punktu odniesienia ma tutaj znaczenie?
  2. Jakiego kształtu są powierzchnie ekwipotencjalne wokół płaszczyzny?
  3. Jaka odległość dzieli dwie powierzchnie o stałym potencjale 1⁢V1⁢V?
60.

Cienka metalowa sfera o promieniu 2⁢cm2⁢cm jest obdarzona ładunkiem +5⁢µC+5⁢µC, który gromadzi się równomiernie na powierzchni sfery. Sfera jest przymocowana do statywu wykonanego z izolatora i otoczona większą metalową powłoką o promieniu wewnętrznym 5⁢cm5⁢cm i promieniu zewnętrznym 6⁢cm6⁢cm. Na zewnętrzną powłokę dostarczamy teraz ładunek −5⁢µC−5⁢µC, który rozkłada się równomiernie na wewnętrznej powierzchni powłoki. Jeśli przyjmiemy zerowy potencjał w nieskończoności, to jaki potencjał ma

  1. zewnętrzna powierzchnia powłoki;
  2. sfera zamknięta w środku;
  3. obszar pomiędzy sferami;
  4. obszar wewnątrz mniejszej sfery;
  5. obszar na zewnątrz całego układu?


61.

Układ dwóch nieskończonych płyt o gęstościach ±30⁢µC∕m2±30⁢µC∕m2 ustawiono w odległości 5⁢mm5⁢mm od siebie.

  1. Znajdź potencjał w dowolnym punkcie;
  2. W pobliżu ujemnie naładowanej płyty pojawia się elektron, który bez prędkości początkowej zaczyna przyspieszać w kierunku płyty dodatniej. Z jaką prędkością w nią uderzy?
62.

Pręt aluminiowy w kształcie długiego walca o promieniu RR naładowany jest jednorodnie ładunkiem o gęstości liniowej λλ. Znajdź

  1. natężenie pola;
  2. potencjał wewnątrz i na zewnątrz pręta.
  3. Narysuj zależności potencjału i natężenia od odległości od pręta.
63.

Dwie równoległe płyty kwadratowe o szerokości 10⁢cm10⁢cm oddalono na odległość 1,5⁢mm1,5⁢mm od siebie i naładowano ładunkiem 5⋅10−9⁢C5⋅10−9⁢C o przeciwnych znakach. Jakie napięcie panuje między płytami?

64.

Gęstość powierzchniowa ładunku zgromadzonego na powierzchni metalowej rury wynosi σσ. Jaki jest potencjał na zewnątrz i wewnątrz rury? Przyjmij średnicę rury równą 2⁢a2⁢a.

65.

Dwie koncentryczne powłoki kuliste, wykonane z przewodnika, naładowano ładunkami QQ i −Q−Q (rysunek). Grubość wewnętrznej powłoki jest pomijalna. Jakie napięcie panuje między powłokami?

66.

Na rysunku przedstawiono dwie koncentryczne powłoki metalowe o zaniedbywalnych grubościach i promieniach R1R1 oraz R2R2. Powłoki są naładowane ładunkami q1q1 i q2q2, przy czym oba ładunki są dodatnie. Jaki potencjał panuje w obszarze

  1. r≤R1r≤R1 r \leq R_1;
  2. R1<r≤R2R1<r≤R2 R_1 < r \leq R_2;
  3. r>R2r>R2?


67.

Lity cylindryczny przewodnik o promieniu aa jest otoczony metalową powłoką cylindryczną o promieniu wewnętrznym bb. Cylinder w środku ma ładunek QQ, a zewnętrzna powłoka cylindryczna ma ładunek −Q−Q. Przyjmując, że długość obu przewodników LL jest znacznie większa od promieni aa i bb, jaka różnica potencjałów występuje między powierzchniami przewodników?

7.6 Zastosowanie elektrostatyki

68.
  1. Jakie natężenie ma pole w odległości 5⁢m5⁢m od środka czaszy generatora Van de Graaffa, która jest naładowana ładunkiem 3⁢mC3⁢mC? Zauważ, że pole wytwarzane przez sferę jest równoważne polu ładunku punktowego umieszczonego w środku;
  2. Jaka siła działa na ładunek 2⁢µC2⁢µC przenoszony na pasie transmisyjnym, który znajduje się w takiej samej odległości od środka czaszy?
69.
  1. Jakie muszą być kierunek i wartość natężenia pola elektrycznego, które utrzymuje elektron w bezruchu tuż nad powierzchnią Ziemi?
  2. Na podstawie wyniku z części (a) przedyskutuj, jaka jest relacja między siłą oddziaływania grawitacyjnego a siłą oddziaływania elektrostatycznego.
70.

Najprostsza i powszechnie wykorzystywana metoda przyspieszania elektronów jest zobrazowana na poniższym rysunku. W polu elektrycznym wytwarzanym między dwiema naładowanymi przeciwnie płytkami umieszczane są elektrony (zazwyczaj emitowane przez termokatodę), które od płytki ujemnej przyspieszane są w kierunku płytki dodatniej, gdzie przez niewielki otwór mogą opuścić obszar pola.

  1. Oblicz przyspieszenie elektronu, jeśli natężenie pola między płytkami wynosi 2,5⋅104⁢N∕C2,5⋅104⁢N∕C;
  2. Wyjaśnij, dlaczego elektron nie zostanie przyciągnięty z powrotem w kierunku dodatniej płyty po przejściu przez otwór?


71.

W liczniku Geigera (nazywanym także licznikiem Geigera-Müllera) cienki metalowy drucik charakteryzuje wysokie napięcie względem otaczającego go metalowego cylindra. Promieniowanie jonizujące, które wpada w obszar licznika, wybija elektrony z cząsteczek gazu wypełniającego wnętrze licznika, a te następnie są przyspieszane w kierunku drucika, po drodze wywołując jonizację kolejnych cząsteczek. W efekcie dochodzi do wyładowania lawinowego w liczniku, które jest rejestrowane jako sygnał elektryczny. Załóżmy, że cylinder w naszym liczniku Geigera ma promień RR, a wewnętrzny drucik o promieniu aa ma potencjał V0V0 mierzony względem cylindra. Przeanalizuj punkt PP znajdujący się wewnątrz licznika w odległości rPrP r_P od osi drucika i daleko od końców zewnętrznego cylindra.

  1. Wyprowadź wzór na natężenie pola w punkcie PP przy założeniu nieskończenie długiego przewodu;
  2. Znajdź wzór na potencjał w punkcie PP wewnątrz licznika;
  3. Podstaw dane: V0=900⁢VV0=900⁢V, a=3⁢mma=3⁢mm, R=2⁢cmR=2⁢cm i oblicz wielkość natężenia pola i potencjału w odległości 1⁢cm1⁢cm od środka licznika.


72.

Praktyczne ograniczenie wielkości natężenia pola w powietrzu to 3⋅106⁢N∕C3⋅106⁢N∕C. W polach o większym natężeniu dochodzi do jonizacji cząsteczek powietrza i wytworzenia iskry (mamy przebicie).

  1. Jaki dystans pokonałby proton przyspieszany polem o takim natężeniu, zanim osiągnąłby prędkość światła (pomiń efekty relatywistyczne)?
  2. Czy z praktycznego punktu widzenia jest sensowne pozostawienie powietrza wewnątrz akceleratorów?
73.

W celu utworzenia atomu helu do cząstki alfa, zawierającej dwa protony i dwa neutrony, unieruchomionej w pewnym położeniu, trzeba dołączyć dwa elektrony. Przenosimy je z dużej odległości, jeden po drugim, w pobliże cząstki alfa. Pierwszy elektron jest przeniesiony na odległość 0,6⋅10−10⁢m0,6⋅10−10⁢m od cząstki alfa i unieruchomiony w tym miejscu, dopóki drugi elektron nie zostanie przeniesiony na tę samą odległość, ale po drugiej stronie. Końcowa konfiguracja tych trzech cząstek widoczna jest poniżej.

  1. Jaką pracę należy wykonać na każdym etapie tworzenia atomu?
  2. Jaka jest całkowita energia potencjalna układu: cząstka alfa ‒ dwa elektrony w wytworzonym atomie helu?


74.

Znajdź energię układu ośmiu ładunków, każdego o wartości +3⁢µC+3⁢µC, umieszczonych w wierzchołkach sześcianu o krawędzi 2⁢cm2⁢cm.

75.

Prawdopodobieństwo zajścia fuzji jądrowej wielokrotnie się zwiększa, jeśli doprowadzimy do maksymalnego zbliżenia dwóch jąder atomowych. Wymaga to jednak pokonania siły kulombowskiej wzajemnego odpychania obu jąder. Można tego dokonać dzięki energii kinetycznej jonów gazu o wysokiej temperaturze, które zderzają się z jądrami i nadają im w ten sposób duży pęd i energię kinetyczną, albo w zderzeniach jąder ze sobą, np. w akceleratorze.

  1. Oblicz energię potencjalną dwóch jąder wodoropodobnych (o ładunku o wartości jednego ładunku elementarnego), znajdujących się w odległości 10−12⁢m10−12⁢m od siebie;
  2. Przy jakiej temperaturze cząsteczki zjonizowanego gazu uzyskałyby energię kinetyczną równą energii potencjalnej jąder (trzeba wykorzystać wzór z teorii kinetycznej gazów)?
76.

Jądro helu ma ładunek dodatni równy +2⁢e+2⁢e i masę 6,64⋅10−27⁢kg6,64⋅10−27⁢kg.

  1. Oblicz jego energię kinetyczną przy prędkości równej 2⁢%2⁢% \SI{2}{\percent} prędkości światła;
  2. Ile to elektronowoltów?
  3. Jakie napięcie byłoby potrzebne do osiągnięcia takiej energii kinetycznej?
77.

Elektron wpada w obszar między dwiema dużymi płytami aluminiowymi, odległymi o 2⁢cm2⁢cm od siebie, między którymi panuje napięcie 200⁢V200⁢V. Załóż, że pole elektryczne jest jednorodne. Elektron przelatuje przez dziurkę wywierconą w płycie naładowanej ujemnie z prędkością 4⋅105⁢m∕s4⋅105⁢m∕s i jest przyspieszany w kierunku płyty dodatniej. Jaka jest prędkość elektronu w punkcie odległym o

  1. 0,1⁢cm0,1⁢cm;
  2. 0,5⁢cm0,5⁢cm;
  3. 1⁢cm1⁢cm;
  4. 1,5⁢cm1,5⁢cm od płyty ujemnej;
  5. tuż przed uderzeniem w płytę dodatnią?


78.

W jakiej odległości od siebie znajdują się dwie płyty, między którymi panuje pole o natężeniu 4,5⋅103⁢V∕m4,5⋅103⁢V∕m, jeśli przyłożono do nich różnicę potencjałów w wysokości 15⋅103⁢V15⋅103⁢V \SI{15e3}{\volt}?

79.

Odpowiedz na poniższe pytania.

  1. Czy pole między dwiema przewodzącymi płytami przekroczy granicę wytrzymałości elektrycznej dla suchego powietrza, która wynosi 3⋅106⁢V∕m3⋅106⁢V∕m, jeśli odległość między płytami to 2⁢mm2⁢mm, a napięcie przyłożone do nich wynosi 5⋅103⁢V5⋅103⁢V?
  2. W jakiej najmniejszej odległości można ustawić płyty przy takim napięciu?
80.

Ściany i błony komórkowe, które rozdzielają przeciwne jony w komórkach biologicznych, doznają bardzo wysokich natężeń pola elektrycznego. Jakie napięcie panuje po obu stronach ściany komórkowej o grubości 8⁢nm8⁢nm, jeśli natężenie pola przenikającego przez ścianę wynosi 5,5⁢MV∕m5,5⁢MV∕m? Załóż, że pole jest stałe.

81.

Podwójnie zjonizowana cząsteczka pewnego gazu jest przyspieszana do energii 32⁢keV32⁢keV w polu elektrycznym wytwarzanym między dwiema płytami rozstawionymi na odległość 2⁢cm2⁢cm. Jakie natężenie pola występuje między płytami?

82.

Temperatura w środku Słońca wynosi prawdopodobnie ok. 1515 miliardów stopni Celsjusza (1,5⋅107⁢°C1,5⋅107⁢°C). Jakim napięciem musiałaby być przyspieszona jednokrotnie zjonizowana cząsteczka, aby uzyskać energię równą średniej energii kinetycznej plazmy we wnętrzu Słońca?

83.

Uderzenie pioruna w drzewo powoduje przepływ ładunku w wysokości 20⁢C20⁢C przy różnicy potencjałów 100⁢MV100⁢MV.

  1. Jaka energia zostaje wyzwolona w wyniku uderzenia pioruna?
  2. Jaką masę wody o temperaturze początkowej 15⁢°C15⁢°C można by zagotować, dostarczając takiej energii?
  3. Spróbuj wyjaśnić, jakich zniszczeń mogłoby dokonać parowanie soków wewnątrz drzewa.
84.

Jaki potencjał wytwarza proton w punkcie odległym o 5,3⋅10-11⁢m5,3⋅10-11⁢m \SI{5,3e-11}{\metre} (jest to średnia odległość między elektronem i protonem w atomie wodoru)?

85.
  1. Na powierzchni kuli zgromadzono ładunek 1⁢C1⁢C. W jakiej odległości od środka kuli potencjał wynosi 5⁢MV5⁢MV?
  2. Co powiesz na temat możliwości izolacji elektrycznej takiego ładunku?
86.

Jaką wartość i znak ma ładunek punktowy wytwarzający potencjał −2⁢V−2⁢V w punkcie odległym o 1⁢mm1⁢mm?

87.

W jednym z pierwszych eksperymentów fizyki jądrowej, przeprowadzonym przez Ernesta Rutherforda na początku XX wieku, cienka folia ze złota była bombardowana cząstkami alfa, które w wyniku odpychania kulombowskiego odbijały się od jąder złota. Jeżeli energie kinetyczne cząstek alfa wynosiły 5⁢MeV5⁢MeV, to na jaką najmniejszą odległość cząstki zbliżały się do jąder złota? Atom złota ma 79 protonów w jądrze.

Cytowanie i udostępnianie
Ponowne wykorzystanie i redystrybucja tej treści w formacie cyfrowym lub drukowanym:
  • Ten podręcznik nie może być wykorzystywany do trenowania dużych modeli językowych ani w żaden inny sposób przetwarzany przez duże modele językowe lub rozwiązania generatywnej sztucznej inteligencji bez uprzedniej pisemnej zgody OpenStax Poland.
  • Ten podręcznik jest wydany na licencji Uznanie autorstwa (CC BY), co oznacza, że możesz ponownie wykorzystywać i modyfikować materiał wyłącznie w celach niekomercyjnych, musisz uznać autorstwo OpenStax Poland oraz musisz rozpowszechniać wszelkie utwory zależne na tej samej licencji.
  • Jakikolwiek komercyjny druk tego podręcznika, w tym z wykorzystaniem lokalnej lub niestandardowej drukarni, wymaga zgody OpenStax Poland oraz podania odpowiedniego cytowania.
  • Obrazy, aktywności, testy i podobne elementy tego podręcznika objęte prawami autorskimi OpenStax Poland podlegają tej samej licencji – CC-BY-NC-SA. Mogą być wykorzystywane w celach niekomercyjnych z uznaniem autorstwa. Użycie komercyjne wymaga zgody.
  • Prośby o zgodę: Każdy, kto zamierza włączyć tę treść (w tym tekst, obrazy i inne elementy) do dużych modeli językowych, wykorzystać ją w rozwiązaniach opartych na sztucznej inteligencji, użyć jej komercyjnie (w tym w druku) i/lub ma pytania dotyczące innego przypadku użycia, może skorzystać z naszego formularza wniosku o ponowne wykorzystanie.
Cytowanie i udostępnienia
  • Jeśli rozpowszechniasz tę książkę w formie drukowanej w celach niekomercyjnych, umieść na każdej jej kartce informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-2/pages/1-wstep
  • Jeśli rozpowszechniasz całą książkę lub jej fragment w formacie cyfrowym w celach niekomercyjnych, dla każdej strony zawierającej treści OpenStax musisz udostępnić utwór zależny na tej samej licencji CC-BY-NC-SA co oryginał oraz na każdym widoku strony umieścić informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-2/pages/1-wstep
Cytowanie

Poniższe informacje zawierają dane potrzebne do utworzenia cytowania w większości głównych stylów (APA, MLA itp.); musisz przeformatować i zorganizować te informacje zgodnie z wymaganiami danego stylu. Jeśli chcesz zacytować tę książkę, skorzystaj z dostępnych narzędzi do tworzenia wpisów bibliograficznych, jak np.: ten.

© 21 wrz 2022 OpenStax Poland. Treść książki została wytworzona przez OpenStax na licencji Uznanie autorstwa (CC BY). Nazwa OpenStax Poland i OpenStax, logo OpenStax Poland i OpenStax, okładki OpenStax Poland iOpenStax, nazwa OpenStax CNX oraz OpenStax CNX logo, jak również nazwa i logo Rice University oraz powiązane znaki towarowe i słowne, nie podlegają licencji Creative Commons i wykorzystanie ich jest dozwolone wyłącznie na mocy uprzedniego pisemnego upoważnienia przez Rice University.