Przejdź do treściPrzejdź do informacji o dostępności

Zadania

6.1 Promieniowanie ciała doskonale czarnego

49.

Dwustuwatowy grzejnik emituje promieniowanie o długości fali 1,5⁢µm1,5⁢µm \SI{1,5}{\micro\metre}.

  1. Jaka jest wartość kwantu energii tego promieniowania?
  2. Zakładając, że ciepło właściwe ciała o masie 4⁢kg4⁢kg \SI{4}{\kilogram} wynosi 3,5⁢kJ∕kg⁢K3,5⁢kJ∕kg⁢K \SI{3,5}{\kilo\joule\per\kilogram\per\kelvin}, jak dużo tych fotonów musi być przez to ciało zaabsorbowane, aby jego temperatura wzrosła o 2⁢K2⁢K \SI{2}{\kelvin}?
  3. Jak długo będzie trwał proces podgrzewania w podpunkcie (b), zakładając, że całe promieniowanie emitowane przez grzejnik jest absorbowane przez to ciało?
50.

Generator fal mikrofalowych w kuchence o mocy 900⁢W900⁢W \SI{900}{\watt} emituje fale o częstotliwości 2560⁢MHz2560⁢MHz \SI{2560}{\mega\hertz}.

  1. Ile kwantów energii emituje on w ciągu sekundy?
  2. Ile tych kwantów musi zostać zaabsorbowanych przez podgrzewane danie, aby jego temperatura wzrosła o 45⁢K45⁢K \SI{45}{\kelvin}? Załóż, że danie to ma masę 0,5⁢kg0,5⁢kg \SI{0,5}{\kilogram}, a jego ciepło właściwe wynosi 3,8⁢kJ∕kg⁢K3,8⁢kJ∕kg⁢K \SI{3,8}{\kilo\joule\per\kilogram\per\kelvin};
  3. Zakładając, że wszystkie wyemitowane kwanty absorbowane są przez to danie, oblicz, jak długo trzeba czekać, aby było gotowe.
51.

Odpowiedz na poniższe pytania.

  1. W jakiej temperaturze maksimum promieniowania ciała doskonale czarnego przypada na fale o długości 400⁢nm400⁢nm \SI{400}{\nano\meter}?
  2. Fale o jakiej długości niosą promieniowanie o największej energii, gdy ciało doskonale czarne ma temperaturę 800⁢K800⁢K \SI{800}{\kelvin}?
52.

Wolframowe włókno żarówki osiąga temperaturę ok. 3200⁢K3200⁢K \SI{3200}{\kelvin}. Z jaką częstością emituje ono maksimum energii?

53.

Przestrzeń międzygwiezdna wypełniona jest promieniowaniem o długości fali 970⁢µm970⁢µm \SI{970}{\micro\metre}. Jest ono uważane za pozostałość Wielkiego Wybuchu. Jaka jest temperatura promieniowania ciała doskonale czarnego o tej długości fali?

54.

Energia promieniowania wysyłanego przez Słońce osiąga maksimum dla fal o długości 500⁢nm500⁢nm \SI{500}{\nano\meter}. Jaka jest w przybliżeniu temperatura powierzchni Słońca?

6.2 Efekt fotoelektryczny

55.

Jaka jest częstotliwość i długość fali promieniowania, jeśli fotony tego promieniowania mają energię 20 ⁢ keV 20 ⁢ keV \SI{20}{\kilo\electronvolt} ?

56.

Długość fali światła widzialnego wynosi między 400 ⁢ nm 400 ⁢ nm \SI{400}{\nano\metre} a 750 ⁢ nm 750 ⁢ nm \SI{750}{\nano\metre} . W jakim zakresie mieści się energia fotonów takiego światła?

57.

Jaka jest maksymalna długość fali promieniowania, które może wybić fotoelektron ze srebra? Czy mieści się ona w zakresie widzialnym?

58.

Jaka jest maksymalna długość fali promieniowania, które może wybić fotoelektron z potasu? Praca wyjścia z potasu wynosi 2,24 ⁢ eV 2,24 ⁢ eV \SI{2,24}{\electronvolt} . Czy jest to promieniowanie widzialne?

59.

Oszacuj pracę wyjścia elektronów w magnezie, wiedząc, że krytyczna długość fali wynosi 337 ⁢ nm 337 ⁢ nm \SI{337}{\nano\metre} .

60.

Praca wyjścia dla potasu wynosi 2,26 ⁢ eV 2,26 ⁢ eV \SI{2,26}{\electronvolt} . Jaka jest częstotliwość progowa, gdy fotoelektroda zbudowana jest z tego metalu? Jakie jest napięcie hamowania, gdy padające promieniowanie ma częstotliwość 1200 ⁢ THz 1200 ⁢ THz \SI{1200}{\tera\hertz} ?

61.

Oszacuj pracę wyjścia dla aluminium, wiedząc, że fala o długości 304 ⁢ nm 304 ⁢ nm \SI{304}{\nano\metre} jest najdłuższą falą, która wybić może fotoelektron z fotoelektrody aluminiowej.

62.

Jaka jest maksymalna energia kinetyczna fotoelektronów wybitych z sodu przez padającą falę o długości 450 ⁢ nm 450 ⁢ nm \SI{450}{\nano\metre} ?

63.

Promieniowanie ultrafioletowe (UV) o długości fali 120 ⁢ nm 120 ⁢ nm \SI{120}{\nano\metre} pada na elektrodę pokrytą złotem. Jaka jest maksymalna energia kinetyczna fotoelektronów?

64.

Fioletowe światło o długości fali 400 ⁢ nm 400 ⁢ nm \SI{400}{\nano\metre} wybija z elektrody sodowej fotoelektrony o maksymalnej energii kinetycznej 0,86 ⁢ eV 0,86 ⁢ eV \SI{0,86}{\electronvolt} . Jaka jest praca wyjścia dla sodu?

65.

Światło o długości fali 600 ⁢ nm 600 ⁢ nm \SI{600}{\nano\metre} pada na fotoelektrodę i wybija z niej elektrony o maksymalnej energii 0,17 ⁢ eV 0,17 ⁢ eV \SI{0,17}{\electronvolt} . Wyznacz

  1. pracę wyjścia;
  2. częstotliwość progową.
  3. Jakie będzie napięcie hamowania, gdy tę fotoelektrodę oświetlimy światłem o długości 400 ⁢ nm 400 ⁢ nm \SI{400}{\nano\metre} ?
66.

Progowa długość fali, powodująca emisję fotoelektronów z pewnej powierzchni, wynosi 500 ⁢ nm 500 ⁢ nm \SI{500}{\nano\metre} . Znajdź maksymalną energię kinetyczną fotoelektronów, gdy na powierzchnię tę pada światło o długości fali równej 600 ⁢ nm 600 ⁢ nm \SI{600}{\nano\metre} .

67.

Wyznacz długość fali promieniowania zdolnego wybić elektrony o energii 2 ⁢ eV 2 ⁢ eV \SI{2}{\electronvolt} z elektrody wapniowej. Praca wyjścia z wapnia wynosi 2,71 ⁢ eV 2,71 ⁢ eV \SI{2,71}{\electronvolt} . Z jakiego zakresu jest to promieniowanie?

68.

Wyznacz długość fali promieniowania zdolnego wybić elektrony o energii 0,1 ⁢ eV 0,1 ⁢ eV \SI{0,1}{\electronvolt} z elektrody potasowej. Praca wyjścia dla potasu wynosi 2,24 ⁢ eV 2,24 ⁢ eV \SI{2,24}{\electronvolt} . Z jakiego zakresu jest to promieniowanie?

69.

Wyznacz maksymalną prędkość fotoelektronów wybitych przez promieniowanie o długości fali 80 ⁢ nm 80 ⁢ nm \SI{80}{\nano\metre} , jeśli praca wyjścia z metalu, z którego wykonana jest fotoelektroda, wynosi 4,73 ⁢ eV 4,73 ⁢ eV \SI{4,73}{\electronvolt} .

6.3 Efekt Comptona

70.

Ile wynosi pęd fotonu promieniowania o długości fali 589 ⁢ nm 589 ⁢ nm \SI{589}{\nano\metre} ?

71.

Ile wynosi pęd fotonu promieniowania mikrofalowego o długości fali 4 ⁢ cm 4 ⁢ cm \SI{4}{\centi\metre} ?

72.

Ile wynosi pęd fotonów z wiązki białego światła (składającego się z fal o długości od 400 ⁢ nm 400 ⁢ nm \SI{400}{\nano\metre} do 750 ⁢ nm 750 ⁢ nm \SI{750}{\nano\metre} )?

73.

Jaka jest energia fotonu o pędzie 3 ⋅ 10 -24 ⁢ kg ⁢ m ∕ s 3 ⋅ 10 -24 ⁢ kg ⁢ m ∕ s \SI{3e-24}{\kilogram\metre\per\second} ?

74.

Ile wynosi długość fali

  1. fotonu promieniowania rentgenowskiego o energii 12 ⁢ keV 12 ⁢ keV \SI{12}{\kilo\electronvolt} ;
  2. fotonu promieniowania gamma o energii 2 ⁢ MeV 2 ⁢ MeV \SI{2}{\mega\electronvolt} ?
75.

Wyznacz pęd i energię fotonu o długości fali 1⁢Å1⁢Å \SI{1}{\angstrom}.

76.

Wyznacz długość fali i energię fotonu o pędzie 5 ⋅ 10 -29 ⁢ kg ⁢ m ∕ s 5 ⋅ 10 -29 ⁢ kg ⁢ m ∕ s \SI{5e-29}{\kilogram\metre\per\second} .

77.

Foton promieniowania γ ma pęd 8 ⋅ 10 -21 ⁢ kg ⁢ m ∕ s 8 ⋅ 10 -21 ⁢ kg ⁢ m ∕ s \SI{8e-21}{\kilogram\metre\per\second} . Ile wynoszą długość jego fali i energia?

78.
  1. Oblicz pęd fotonu promieniowania o długości fali 2,5 ⁢ µm 2,5 ⁢ µm \SI{2,5}{\micro\metre} ;
  2. Jaka jest prędkość elektronu o takim samym pędzie?
  3. Jaka jest energia kinetyczna takiego elektronu? Porównaj ją z energią opisanego fotonu.
79.

Wykaż, że opisujące foton równania p = h ∕ λ p = h ∕ λ p=h/\lambda oraz E f = h ⁢ ν E f = h ⁢ ν E_{\text{f}}=h\nu zgodne są z relatywistycznym równaniem E 2 = p 2 ⁢ c 2 + m 0 2 ⁢ c 4 E 2 = p 2 ⁢ c 2 + m 0 2 ⁢ c 4 E^2=p^2c^2+m_0^2c^4 .

80.

Wykaż, że energia fotonu E E E wyrażona w eV eV \si{\electronvolt} dana jest wzorem: E = 1,241 ⋅ 10 -6 ⁢ eV ⁢ m ∕ λ E = 1,241 ⋅ 10 -6 ⁢ eV ⁢ m ∕ λ E=\SI{1,241e-6}{\electronvolt\metre}/\lambda , gdzie λ λ \lambda jest długością jego fali, wyrażoną w metrach.

81.

Porównaj przesunięcie Comptona dla fotonów rozproszonych pod kątem 30 ⁢ ° 30 ⁢ ° \SI{30}{\degree} oraz rozproszonych pod kątem 45 ⁢ ° 45 ⁢ ° \SI{45}{\degree} .

82.

Promieniowanie rentgenowskie o długości fali 12,5 ⁢ pm 12,5 ⁢ pm \SI{12,5}{\pico\metre} rozpraszane jest na tarczy węglowej. Jakie są długości fali fotonów rozproszonych pod kątem

  1. 30 ⁢ ° 30 ⁢ ° \SI{30}{\degree} ;
  2. 90 ⁢ ° 90 ⁢ ° \SI{90}{\degree} ;
  3. 180 ⁢ ° 180 ⁢ ° \SI{180}{\degree} ?

6.4 Model atomu wodoru Bohra

83.

Oblicz długość fali pierwszej linii w serii Lymana i sprawdź, czy linia ta znajduje się w zakresie ultrafioletowym.

84.

Oblicz długość fali piątej linii w serii Lymana i sprawdź, czy linia ta znajduje się w zakresie ultrafioletowym.

85.

Wyznacz zmiany energii w następujących przejściach w atomie wodoru:

  1. z n = 3 n = 3 n=3 na n = 4 n = 4 n=4 ;
  2. z n = 2 n = 2 n=2 na n = 1 n = 1 n=1 ;
  3. z n = 3 n = 3 n=3 na n⟶∞n⟶∞ n\to\infty.
86.

Wyznacz długość fali trzeciej linii Balmera (przejście z n = 5 n = 5 n=5 na n = 2 n = 2 n=2 ).

87.

Jaka jest częstotliwość zaabsorbowanego fotonu, który powoduje przejście atomu wodoru ze stanu podstawowego do stanu o n = 4 n = 4 n=4 ?

88.

Jaka jest największa i najmniejsza długość fali fotonów, którą atom w stanie podstawowym może zaabsorbować bez jonizacji?

89.

Ile wynosi najmniejsza długość fali, którą może wyemitować atom wodoru znajdujący się w trzecim stanie wzbudzonym?

90.

Ile wynosi największa długość fali, która może zjonizować atom wodoru w stanie podstawowym?

91.

Elektron znajduje się w stanie n = 2 n = 2 n=2 atomu wodoru. Wyznacz

  1. jego moment pędu;
  2. energię kinetyczną;
  3. energię potencjalną;
  4. energię całkowitą.
92.

Wyznacz energię jonizacji atomu wodoru znajdującego się w trzecim stanie wzbudzonym.

93.

W którym stanie znajdował się atom wodoru, jeśli do jego jonizacji trzeba było dostarczyć energię o wartości 0,85 ⁢ eV 0,85 ⁢ eV \SI{0,85}{\electronvolt} ?

94.

Ile wynosi promień atomu wodoru będącego w pierwszym stanie wzbudzonym?

95.

Wyznacz najmniejszą długość fali w linii Balmera. Do jakiej części widma należy ta linia?

96.

Wykaż, że cała seria Paschena leży w podczerwonej części widma.

97.

Czy serie Balmera i Lymana zachodzą na siebie? (Wskazówka: Wyznacz najmniejszą długość fali z serii Balmera i najdłuższą z serii Lymana).

98.

Fala o długości 4,653 ⁢ µm 4,653 ⁢ µm \SI{4,653}{\micro\metre} odpowiada przejściu ze stanu n f = 5 n f = 5 n_f=5 do stanu n i n i n_i . Wyznacz n i n i n_i .

6.5 Fale de Broglie’a

99.

Jaka jest prędkość elektronu, którego długość fali de Broglie’a wynosi 1 ⁢ m 1 ⁢ m \SI{1}{\metre} ?

100.

Jaka jest długość fali de Broglie’a elektronu poruszającego się z prędkością 5 ⋅ 10 6 ⁢ m ∕ s 5 ⋅ 10 6 ⁢ m ∕ s \SI{5e6}{\metre\per\second} ?

101.

Jaka jest długość fali de Broglie’a elektronu rozpędzonego przez różnicę potencjałów 10 ⁢ keV 10 ⁢ keV \SI{10}{\kilo\electronvolt} ?

102.

Ile wynosi długość fali de Broglie’a protonu o energii kinetycznej

  1. 2 ⁢ MeV 2 ⁢ MeV \SI{2}{\mega\electronvolt} ;
  2. 10 ⁢ MeV 10 ⁢ MeV \SI{10}{\mega\electronvolt} ?
103.

Jaka jest długość fali de Broglie’a piłkarza o masie 70 ⁢ kg 70 ⁢ kg \SI{70}{\kilo\gram} biegnącego z prędkością 8 ⁢ m ∕ s 8 ⁢ m ∕ s \SI{8}{\metre\per\second} ?

104.
  1. Ile wynosi energia elektronu, którego fala de Broglie’a ma taką samą długość jak żółte światło ( 590 ⁢ nm 590 ⁢ nm \SI{590}{\nano\metre} )?
  2. Ile wynosi długość fali elektronu, którego energia jest równa energii niesionej przez kwant żółtego światła?
105.

Fala de Broglie’a neutronu ma długość 0,01 ⁢ nm 0,01 ⁢ nm \SI{0,01}{\nano\metre} . Jaka jest jego prędkość?

106.

Jaka jest długość fali elektronu poruszającego się z prędkością wynoszącą 3 ⁢ % 3 ⁢ % \SI{3}{\percent} prędkości światła?

107.

Przy jakiej prędkości długość fali protonu wynosi 6 ⁢ fm 6 ⁢ fm \SI{6}{\femto\metre} ? Odpowiedź podaj w jednostkach c c c .

108.

Z jaką prędkością musiałaby się poruszać kula bilardowa o masie 0,4 ⁢ kg 0,4 ⁢ kg \SI{0,4}{\kilo\gram} , aby długość jej fali wynosiła 7,5 ⁢ fm 7,5 ⁢ fm \SI{7,5}{\femto\metre} ?

109.

Wyznacz długość fali protonu, którego prędkość wynosi 1 ⁢ % 1 ⁢ % \SI{1}{\percent} prędkości światła (gdy β = 0,01 β = 0,01 \beta=\num{0,01} ).

6.6 Dualizm korpuskularno-falowy

110.

Nadajnik radiowy wysyła promieniowanie o mocy 500⁢kW500⁢kW \SI{500}{\kilo\watt} i częstotliwości 760⁢kHz760⁢kHz \SI{760}{\kilo\hertz}. Ile wysyła fotonów na sekundę?

111.

Wyznacz czynnik Lorentza γγ \gamma i długość fali de Broglie’a znajdującego się w akceleratorze elektronu o energii 50⁢GeV50⁢GeV \SI{50}{\giga\electronvolt}.

112.

Wyznacz czynnik Lorentza γγ \gamma i długość fali de Broglie’a znajdującego się w akceleratorze protonu o energii 1⁢TeV1⁢TeV \SI{1}{\tera\electronvolt}.

113.

Ile wynosi energia kinetyczna elektronu o długości fali 0,01⁢nm0,01⁢nm \SI{0,01}{\nano\metre} w mikroskopie TEM?

114.

Jeśli efekty dyfrakcyjne przy rozpraszaniu elektronów na krysztale mają być istotne, długość fali elektronu powinna być w przybliżeniu równa odległości dd d między atomami sieci. Przyjmując d=0,25⁢nmd=0,25⁢nm d=\SI{0,25}{\nano\metre}, oszacuj różnicę potencjałów potrzebną do rozpędzenia elektronów do prędkości, przy których możemy obserwować dyfrakcję.

115.

Promieniowanie słoneczne padające na atmosferę ziemską ma średnie natężenie 1,3⁢kW∕m21,3⁢kW∕m2 \SI{1,3}{\kilo\watt\per\meter\squared}. Założmy, że chcesz zbudować żagiel wykorzystujący to promieniowanie („wiatr słoneczny”) do rozpędzenia małego zabawkowego statku kosmicznego o masie 0,1⁢kg0,1⁢kg \SI{0,1}{\kilo\gram}, w przestrzeni pomiędzy Międzynarodową Stacją Kosmiczną a Księżycem. Żagiel zrobiony jest z materiału o pomijalnie małej masie i idealnie odbijającego promieniowanie słoneczne. Aby stwierdzić, czy takie zadanie jest wykonalne, odpowiedz na następujące pytania (zakładając, że promieniowanie pada tylko prostopadle do powierzchni żagla):

  1. Jakie jest ciśnienie promieniowania padającego na żagiel?
  2. Znając ciśnienie obliczone w punkcie (a), oblicz, jakie będzie przyspieszenie statku kosmicznego z żaglem o powierzchni 10⁢m210⁢m2 \SI{10}{\metre\squared};
  3. Jak szybko będzie się poruszał pojazd po 24⁢h24⁢h \SI{24}{\hour} od startu?
116.

Traktując ludzkie ciało jak ciało doskonale czarne, wyznacz procentowy wzrost całkowitej mocy promieniowania, gdy jego temperatura wzrośnie z 36,6⁢°C36,6⁢°C \SI{36,6}{\degreeCelsius} do 39⁢°C39⁢°C \SI{39}{\degreeCelsius}.

117.

Pokaż, że prawo Wiena wynika z prawa Plancka. Wskazówka: Podstaw x=h⁢c∕λ⁢kB⁢Tx=h⁢c∕λ⁢kB⁢T x=hc/(\lambda k_{\text{B}}T) i zapisz prawo Plancka w postaci: I⁡xT=A⁢x5∕ex−1I⁡xT=A⁢x5∕ex−1 I\apply(x, T)=Ax^5/(e^x-1), gdzie A=2⁢π⁢kB⁢T5∕h4⁢c3A=2⁢π⁢kB⁢T5∕h4⁢c3 A=2\pi(k_{\text{B}}T)^5/(h^4c^3). Następnie dla ustalonego TT T wyznacz położenie maksimum I⁡xTI⁡xT I\apply(x,T) rozwiązując równanie dI⁡xT∕dx=0dI⁡xT∕dx=0 \d I\apply(x, T)/\d x=0.

118.

Udowodnij, że prawo Stefana wynika z prawa Plancka. Wskazówka: Aby wyznaczyć całkowitą moc promieniowania ciała doskonale czarnego, wyemitowanego we wszystkich długościach fal w danej temperaturze, scałkuj prawo Plancka po całym spektrum fal P⁡T=∫0∞I⁡λT⁢dλP⁡T=∫0∞I⁡λT⁢dλ P\apply(T)=\int_0^{\infty} I\apply(\lambda, T)\d\lambda. Dokonaj podstawienia x=h⁢c∕λ⁢kB⁢Tx=h⁢c∕λ⁢kB⁢T x=hc/(\lambda k_{\text{B}}T) i skorzystaj z faktu, iż ∫0∞x3∕ex−1⁢dx=π4∕15∫0∞x3∕ex−1⁢dx=π4∕15 \int_0^{\infty}x^3/(e^x-1)\d x=\pi^4/15.

Cytowanie i udostępnianie
Ponowne wykorzystanie i redystrybucja tej treści w formacie cyfrowym lub drukowanym:
  • Ten podręcznik nie może być wykorzystywany do trenowania dużych modeli językowych ani w żaden inny sposób przetwarzany przez duże modele językowe lub rozwiązania generatywnej sztucznej inteligencji bez uprzedniej pisemnej zgody OpenStax Poland.
  • Ten podręcznik jest wydany na licencji Uznanie autorstwa (CC BY), co oznacza, że możesz ponownie wykorzystywać i modyfikować materiał wyłącznie w celach niekomercyjnych, musisz uznać autorstwo OpenStax Poland oraz musisz rozpowszechniać wszelkie utwory zależne na tej samej licencji.
  • Jakikolwiek komercyjny druk tego podręcznika, w tym z wykorzystaniem lokalnej lub niestandardowej drukarni, wymaga zgody OpenStax Poland oraz podania odpowiedniego cytowania.
  • Obrazy, aktywności, testy i podobne elementy tego podręcznika objęte prawami autorskimi OpenStax Poland podlegają tej samej licencji – CC-BY-NC-SA. Mogą być wykorzystywane w celach niekomercyjnych z uznaniem autorstwa. Użycie komercyjne wymaga zgody.
  • Prośby o zgodę: Każdy, kto zamierza włączyć tę treść (w tym tekst, obrazy i inne elementy) do dużych modeli językowych, wykorzystać ją w rozwiązaniach opartych na sztucznej inteligencji, użyć jej komercyjnie (w tym w druku) i/lub ma pytania dotyczące innego przypadku użycia, może skorzystać z naszego formularza wniosku o ponowne wykorzystanie.
Cytowanie i udostępnienia
  • Jeśli rozpowszechniasz tę książkę w formie drukowanej w celach niekomercyjnych, umieść na każdej jej kartce informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-3/pages/1-wstep
  • Jeśli rozpowszechniasz całą książkę lub jej fragment w formacie cyfrowym w celach niekomercyjnych, dla każdej strony zawierającej treści OpenStax musisz udostępnić utwór zależny na tej samej licencji CC-BY-NC-SA co oryginał oraz na każdym widoku strony umieścić informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-3/pages/1-wstep
Cytowanie

Poniższe informacje zawierają dane potrzebne do utworzenia cytowania w większości głównych stylów (APA, MLA itp.); musisz przeformatować i zorganizować te informacje zgodnie z wymaganiami danego stylu. Jeśli chcesz zacytować tę książkę, skorzystaj z dostępnych narzędzi do tworzenia wpisów bibliograficznych, jak np.: ten.

© 21 wrz 2022 OpenStax Poland. Treść książki została wytworzona przez OpenStax na licencji Uznanie autorstwa (CC BY). Nazwa OpenStax Poland i OpenStax, logo OpenStax Poland i OpenStax, okładki OpenStax Poland iOpenStax, nazwa OpenStax CNX oraz OpenStax CNX logo, jak również nazwa i logo Rice University oraz powiązane znaki towarowe i słowne, nie podlegają licencji Creative Commons i wykorzystanie ich jest dozwolone wyłącznie na mocy uprzedniego pisemnego upoważnienia przez Rice University.