Przejdź do treściPrzejdź do informacji o dostępności

Zadania dodatkowe

119.

Wyznacz natężenie promieniowania na jednostkę długości fali, emitowanego przy długości fali 500⁢nm500⁢nm \SI{500}{\nano\metre} przez ciało doskonale czarne o temperaturze 10 000⁢K10 000⁢K \SI{10000}{\kelvin}.

120.

Cząsteczka HCl oscyluje z częstotliwością 87⁢THz87⁢THz \SI{87}{\tera\hertz}. Ile wynosi różnica (w eVeV \si{\electronvolt}) pomiędzy jej sąsiednimi poziomami energetycznymi?

121.

Kwantowy oscylator harmoniczny drga z częstotliwością 250⁢THz250⁢THz \SI{250}{\tera\hertz}. Jaka jest minimalna energia promieniowania, którą może wyemitować?

122.

Za około 55 5 miliardów lat Słońce stanie się czerwonym gigantem. Załóżmy, że temperatura jego powierzchni spadnie do około połowy dzisiejszej wartości, która wynosi 6000⁢K6000⁢K \SI{6000}{\kelvin}, a jego promień z dzisiejszych 7⋅108⁢m7⋅108⁢m \SI{7e8}{\metre} zwiększy się do 1,5⋅1011⁢m1,5⋅1011⁢m \SI{1,5e11}{\metre} (tyle wynosi odległość Ziemi od Słońca). Wyznacz stosunek całkowitej mocy promieniowania Słońca w fazie czerwonego giganta do całkowitej mocy promieniowania Słońca dziś.

123.

Lampa sodowa emituje promieniowanie o mocy 2⁢W2⁢W \SI{2}{\watt}, w większości o długości fali 589⁢nm589⁢nm \SI{589}{\nano\metre}. Oszacuj liczbę fotonów wyemitowanych przez lampę w ciągu 1⁢s1⁢s \SI{1}{\second}.

124.

Fotoelektrony wybijane są z fotoelektrody i rejestrowane w detektorze umieszczonym w odległości 2,5⁢cm2,5⁢cm \SI{2,5}{\centi\metre} od niej. Praca wyjścia z tej elektrody wynosi 2,71⁢eV2,71⁢eV \SI{2,71}{\electronvolt}, a długość fali padającego promieniowania wynosi 420⁢nm420⁢nm \SI{420}{\nano\metre}. Ile czasu potrzebuje fotoelektron na dotarcie do detektora?

125.

Praca wyjścia z metalu wynosi 3,2⁢eV3,2⁢eV \SI{3,2}{\electronvolt}. Ile wynosi maksymalna długość fali fotonu, który jest w stanie wybić fotoelektron z wykonanej z tego metalu fotoelektrody?

126.

Ile wynosi maksymalna prędkość fotoelektronu, wyemitowanego z pewnej powierzchni pod wpływem padającego na nią światła o długości 450⁢nm450⁢nm \SI{450}{\nano\metre}, jeśli praca wyjścia wynosi 2⁢eV2⁢eV \SI{2}{\electronvolt}?

127.

Wiązka światła laserowego o długości fali 400⁢nm400⁢nm \SI{400}{\nano\metre} pada na elektrodę wapniową. Moc lasera wynosi 2⁢mW2⁢mW \SI{2}{\milli\watt}, a praca wyjścia z wapnia to 2,31⁢eV2,31⁢eV \SI{2,31}{\electronvolt}.

  1. Ile fotonów na sekundę wybija ta wiązka?
  2. Jaka jest moc niesiona przez fotoelektrony?
128.
  1. Oblicz liczbę fotoelektronów na sekundę wybijanych z próbki sodu o powierzchni 1⁢mm21⁢mm2 \SI{1}{\milli\metre\squared} przez promieniowanie o długości fali 500⁢nm500⁢nm \SI{500}{\nano\metre} o natężeniu 1,3⁢kW∕m21,3⁢kW∕m2 \SI{1,3}{\kilo\watt\per\metre\squared} (tyle wynosi natężenie światła słonecznego powyżej ziemskiej atmosfery);
  2. Wiedząc, że praca wyjścia z tego metalu wynosi 2,28⁢eV2,28⁢eV \SI{2,28}{\electronvolt}, określ, jaka jest moc niesiona przez fotoelektrony.
129.

Praca wyjścia dla fotoelektrody wykonanej z baru wynosi 2,48⁢eV2,48⁢eV \SI{2,48}{\electronvolt}. Wyznacz maksymalną energię kinetyczną wybitych fotoelektronów, gdy na powierzchnię pada

  1. promieniowanie wyemitowane przez 100⁢kW100⁢kW \SI{100}{\kilo\watt} radiostację, nadającą na częstotliwości 800⁢kHz800⁢kHz \SI{800}{\kilo\hertz};
  2. światło laserowe o długości fali 633⁢nm633⁢nm \SI{633}{\nano\metre}, wyemitowane przez laser He-Ne;
  3. światło o długości fali 434⁢nm434⁢nm \SI{434}{\nano\meter}, wyemitowane przez lampę ze zjonizowanym wodorem (tak zwaną lampę wyładowczą).
130.
  1. Wyznacz długość fali fotonu, który porusza się z takim samym pędem co proton o prędkości równej 0,01⁢c0,01⁢c \num{0,01}c;
  2. Ile wynosi energia tego fotonu w MeVMeV \si{\mega\electronvolt}?
  3. Ile wynosi energia tego protonu w MeVMeV \si{\mega\electronvolt}?
131.
  1. Wyznacz wartość pędu fotonu rentgenowskiego o energii 100⁢keV100⁢keV \SI{100}{\kilo\electronvolt};
  2. Wyznacz prędkość neutronu o tym samym pędzie;
  3. Jaka jest energia tego neutronu w eVeV \si{\electronvolt}?
132.

Pęd światła podczas odbicia od lustra ulega dokładnemu odwróceniu pod warunkiem, że założymy, iż lustro nie ulega odrzutowi – tak jak w przypadku cząstek odbijających się od nieruchomej ściany. Załóżmy, że strumień światła o natężeniu 1⁢kW∕m21⁢kW∕m2 \SI{1}{\kilo\watt\per\metre\squared} pada na lustro o powierzchni 2⁢m22⁢m2 \SI{2}{\metre\squared}.

  1. Wyznacz energię przekazaną do lustra w ciągu 1⁢s1⁢s \SI{1}{\second};
  2. Jak jest pęd przekazany lustru?
  3. Skorzystaj z drugiego prawa Newtona, aby wyznaczyć siłę działającą na lustro;
  4. Czy założenie o braku odrzutu wydaje się uzasadnione?
133.

Foton o energii 5⁢keV5⁢keV \SI{5}{\kilo\electronvolt} zderza się ze spoczywającym eletronem i rozprasza się pod kątem 60⁢°60⁢° \SI{60}{\degree}. Ile wynosi zmiana energii elektronu?

134.

Foton o długości fali 0,75⁢nm0,75⁢nm \SI{0,75}{\nano\metre} zderza się ze spoczywającym elektronem. Prędkość elektronu po odbiciu wynosi 1,5⋅106⁢m∕s1,5⋅106⁢m∕s \SI{1,5e6}{\metre\per\second}.

  1. Wyznacz zmianę długości fotonu;
  2. Wyznacz kąt rozproszenia fotonu.
135.

Wyznacz maksymalną zmianę długości fali promieniowania rentgenowskiego w rozpraszaniu Comptona. Czy ta zmiana zależy od długości fali padającego promieniowania?

136.

Foton o długości fali 700⁢nm700⁢nm \SI{700}{\nano\metre} pada na atom wodoru. Absorpcja tego fotonu powoduje jonizację atomu. Jaka mogła być najniższa orbita zajmowana przez elektron przed jonizacją?

137.

Jaka jest maksymalna energia kinetyczna elektronu, przy której zderzenie tego elektronu ze spoczywającym atomem wodoru w stanie podstawowym na pewno będzie elastyczne?

138.

Pojedynczo zjonizowany atom helu He1+ jest jonem wodoropodobnym.

  1. Ile wynosi promień orbity w stanie podstawowym?
  2. Oblicz energię jego czterech najniższych stanów energetycznych;
  3. Powtórz te obliczenia w przypadku jonu Li2+.
139.

Potrójnie zjonizowany atom berylu Be3+ jest jonem wodoropodobnym. Gdy Be3+ jest w jednym ze stanów wzbudzonych, promień jego orbity jest taki sam jak promień pierwszej orbity w atomie wodoru. Wyznacz stopień wzbudzenia tego stanu i jego energię jonizacji.

140.

W środowisku o ekstremalnie wysokiej temperaturze, takim jak korona słoneczna, atomy podlegają jonizacji na skutek zderzeń z innymi atomami. Jednym z przykładów występowania takiej jonizacji jest obecność w koronie słonecznej jonu C5+, którego obecność wykryta została w widmie Fraunhofera.

  1. O jaki czynnik zmieniają się energie stanów C5+ w stosunku do spektrum atomu wodoru?
  2. Jaka jest długość pierwszej linii w serii Paschena dla C5+?
  3. W jakiej części widma znajdują się linie tej serii?
141.
  1. Wyznacz energię jonizacji dla He+;
  2. Jaka jest najniższa częstotliwość fotonu, który może spowodować jonizację He+?
142.

Współcześnie przeprowadza się eksperymenty z ultrazimnymi neutronami, o bardzo małych prędkościach, nawet rzędu 1⁢m∕s1⁢m∕s \SI{1}{\metre\per\second}. Znajdź długość fali takiego neutronu i jego energię kinetyczną.

143.

Wyznacz prędkość i energię kinetyczną neutronu, którego długość fali wynosi 6⁢fm6⁢fm \SI{6}{\femto\metre} (energia spoczynkowa neutronu wynosi E0=940⁢MeVE0=940⁢MeV E_0=\SI{940}{\mega\electronvolt}).

144.

Odległość między sąsiednimi płaszczyznami kryształu NaCl wynosi 0,281⁢nm0,281⁢nm \SI{0,281}{\nano\metre} i wyznaczona została przez dyfrakcję promieni rentgenowskich o długości fali 0,17⁢nm0,17⁢nm \SI{0,17}{\nano\metre}. Ile wynosi energia neutronu w wiązce neutronowej tworzącej wzór dyfrakcyjny z maksimami w tych samych miejscach?

145.

Ile wynosi długość fali elektronu przyspieszonego (ze stanu spoczynku) za pomocą różnicy potencjałów 30⁢kV30⁢kV \SI{30}{\kilo\volt}?

146.

Wyznacz prędkość elektronu o długości fali 1⁢µm1⁢µm \SI{1}{\micro\metre} oraz różnicę potencjału, której użyto do rozpędzenia go do takiej prędkości ze stanu spoczynku.

147.

W akceleratorze rozpędzono protony do prędkości 0,25⁢c0,25⁢c \num{0,25}c. Jaka jest ich długość fali przy tej prędkości? Ile wynosi ich energia kinetyczna? Jaką trzeba by przyłożyć różnicę potencjałów, gdyby chciano rozpędzić protony do tej prędkości podczas jednego przejścia (energia spoczynkowa protonu wynosi E0=938⁢MeVE0=938⁢MeV E_0=\SI{938}{\mega\electronvolt})?

148.

Wyznacz długość fali de Broglie’a elektronu przyspieszonego ze stanu spoczynku przez różnicę potencjałów 100⁢keV100⁢keV \SI{100}{\kilo\electronvolt} (energia spoczynkowa elektronu wynosi E0=511⁢keVE0=511⁢keV E_0=\SI{511}{\kilo\electronvolt}).

149.

Graniczna długość fali dla efektu fotoelektrycznego na pewnej powierzchni wynosi 500⁢nm500⁢nm \SI{500}{\nano\metre}. Wyznacz maksymalną energię kinetyczną wybitych elektronów, gdy na powierzchnię tę skierujemy wiązkę światła o długości fali 450⁢nm450⁢nm \SI{450}{\nano\metre}.

150.

Porównaj zmianę długości fali fotonu rozproszonego na swobodnym elektronie ze zmianą długości fali podczas rozpraszania na protonie.

151.

Spektrometr użyty do pomiaru długości fal rentgenowskich, rozproszonych w zjawisku Comptona, ma dokładność pomiaru 5⋅10-4⁢nm5⋅10-4⁢nm \SI{5e-4}{\nano\metre}. Jaki jest najmniejszy kąt rozproszenia, dla którego wciąż możemy rozróżnić fale rentgenowskie rozproszone na elektronie od tych rozproszonych na atomach?

152.

Rozważ jon wodoropodobny, w którym elektron krąży wokół jądra o ładunku q=+Z⁢eq=+Z⁢e q=+Ze. Wyprowadź wzór na energię EnEn E_n elektronu na nn n-tej orbicie i promień tej orbity.

153.

Załóż, że atom wodoru jest w n=2n=2 n=2 stanie wzbudzonym przez 10-8⁢s10-8⁢s 10^{-8}\si{\second}, zanim spadnie do stanu podstawowego. Ile razy elektron okrąży w tym czasie jądro? Ile czasu zajęłoby Ziemi okrążenie Słońca tyle samo razy?

154.

Atom mionowy powstaje, gdy mion zostaje wychwycony przez proton. Mion ma taki sam ładunek jak elektron, ale jest od niego 207207 207 razy cięższy. Wyznacz częstotliwość fotonu emitowanego przy przejściach ze stanu n=2n=2 n=2 do n=1n=1 n=1. Załóż, że mion krąży wokół spoczywającego protonu.

Cytowanie i udostępnianie
Ponowne wykorzystanie i redystrybucja tej treści w formacie cyfrowym lub drukowanym:
  • Ten podręcznik nie może być wykorzystywany do trenowania dużych modeli językowych ani w żaden inny sposób przetwarzany przez duże modele językowe lub rozwiązania generatywnej sztucznej inteligencji bez uprzedniej pisemnej zgody OpenStax Poland.
  • Ten podręcznik jest wydany na licencji Uznanie autorstwa (CC BY), co oznacza, że możesz ponownie wykorzystywać i modyfikować materiał wyłącznie w celach niekomercyjnych, musisz uznać autorstwo OpenStax Poland oraz musisz rozpowszechniać wszelkie utwory zależne na tej samej licencji.
  • Jakikolwiek komercyjny druk tego podręcznika, w tym z wykorzystaniem lokalnej lub niestandardowej drukarni, wymaga zgody OpenStax Poland oraz podania odpowiedniego cytowania.
  • Obrazy, aktywności, testy i podobne elementy tego podręcznika objęte prawami autorskimi OpenStax Poland podlegają tej samej licencji – CC-BY-NC-SA. Mogą być wykorzystywane w celach niekomercyjnych z uznaniem autorstwa. Użycie komercyjne wymaga zgody.
  • Prośby o zgodę: Każdy, kto zamierza włączyć tę treść (w tym tekst, obrazy i inne elementy) do dużych modeli językowych, wykorzystać ją w rozwiązaniach opartych na sztucznej inteligencji, użyć jej komercyjnie (w tym w druku) i/lub ma pytania dotyczące innego przypadku użycia, może skorzystać z naszego formularza wniosku o ponowne wykorzystanie.
Cytowanie i udostępnienia
  • Jeśli rozpowszechniasz tę książkę w formie drukowanej w celach niekomercyjnych, umieść na każdej jej kartce informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-3/pages/1-wstep
  • Jeśli rozpowszechniasz całą książkę lub jej fragment w formacie cyfrowym w celach niekomercyjnych, dla każdej strony zawierającej treści OpenStax musisz udostępnić utwór zależny na tej samej licencji CC-BY-NC-SA co oryginał oraz na każdym widoku strony umieścić informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-3/pages/1-wstep
Cytowanie

Poniższe informacje zawierają dane potrzebne do utworzenia cytowania w większości głównych stylów (APA, MLA itp.); musisz przeformatować i zorganizować te informacje zgodnie z wymaganiami danego stylu. Jeśli chcesz zacytować tę książkę, skorzystaj z dostępnych narzędzi do tworzenia wpisów bibliograficznych, jak np.: ten.

© 21 wrz 2022 OpenStax Poland. Treść książki została wytworzona przez OpenStax na licencji Uznanie autorstwa (CC BY). Nazwa OpenStax Poland i OpenStax, logo OpenStax Poland i OpenStax, okładki OpenStax Poland iOpenStax, nazwa OpenStax CNX oraz OpenStax CNX logo, jak również nazwa i logo Rice University oraz powiązane znaki towarowe i słowne, nie podlegają licencji Creative Commons i wykorzystanie ich jest dozwolone wyłącznie na mocy uprzedniego pisemnego upoważnienia przez Rice University.