Przejdź do treściPrzejdź do informacji o dostępności

Zadania

11.1 Wstęp do fizyki cząstek elementarnych

31.

Jaka energia wyzwala się wskutek anihilacji spoczywającej pary elektron–pozyton? (Masy cząstek znajdziesz w Tabeli 11.1).

32.

Jeżeli energia 10 30 ⁢ MeV 10 30 ⁢ MeV 10^{30}\si{\mega\electronvolt} uwalnia się w procesie anihilacji pewnej porcji materii i takiej samej ilości antymaterii, to ile wynoszą masy tych porcji?

33.

Kiedy elektron i pozyton pozostają w spoczynku w niewielkiej odległości od siebie, mogą ulec anihilacji wg reakcji: e-+e+⟶γ+γe-+e+⟶γ+γ \mathrm{e}^{-}+\mathrm{e}^{+}\to \gamma +\gamma. Jakie są energie, pędy i częstotliwości każdego z fotonów wytworzonych w reakcji?

34.

Ile wynosi całkowita energia kinetyczna unoszona przez cząstki wytworzone w poniższych procesach rozpadu (cząstka ulegająca rozpadowi jest w spoczynku)?

  1. π0⟶γ+γπ0⟶γ+γ \pi^0 \to \gamma + \gamma;
  2. Κ0⟶π++π-Κ0⟶π++π- \Kappa^0 \to \pi^{+} + \pi^{-};
  3. Σ+⟶n+π+Σ+⟶n+π+ \Sigma^{+} \to n + \pi^{+};
  4. Σ0⟶Λ0+γΣ0⟶Λ0+γ \Sigma^0 \to \Lambda^0 + \gamma.

11.2 Zasady zachowania w fizyce cząstek elementarnych

35.

Który z poniższych rozpadów nie jest możliwy ze względu na niespełnienie zasady zachowania liczby leptonowej?

  1. n ⟶ p + e - n ⟶ p + e - \mathrm{n} \to \mathrm{p} + \mathrm{e}^{-} ;
  2. μ + ⟶ e + + ν e μ + ⟶ e + + ν e \mu^{+} \to \mathrm{e}^{+} + \nu_{\text{e}} ;
  3. π + ⟶ e + + ν e + ν μ ¯ π + ⟶ e + + ν e + ν μ ¯ \pi^{+} \to \mathrm{e}^{+} + \nu_{\text{e}} + \bar{\nu_{\mu}} ;
  4. p ⟶ n + e + + ν e p ⟶ n + e + + ν e \mathrm{p} \to \mathrm{n} + \mathrm{e}^{+} + \nu_{\text{e}} ;
  5. π - ⟶ e - + ν e ¯ π - ⟶ e - + ν e ¯ \pi^{-} \to \mathrm{e}^{-} + \bar{\nu_{\text{e}}} ;
  6. μ - ⟶ e - + ν e ¯ + ν μ μ - ⟶ e - + ν e ¯ + ν μ \mu^{-} \to \mathrm{e}^{-} + \bar{\nu_{\text{e}}} + \nu_{\mu} ;
  7. Λ 0 ⟶ π - + p Λ 0 ⟶ π - + p \Lambda^0 \to \pi^{-} + \mathrm{p} ;
  8. Κ + ⟶ μ + + ν μ Κ + ⟶ μ + + ν μ \Kappa^{+} \to \mu^{+} + \nu_{\mu} .
36.

Które z poniższych reakcji nie są możliwe ze względu na łamanie zasady zachowania dziwności?

  1. p + n ⟶ p + p + π - p + n ⟶ p + p + π - \mathrm{p} + \mathrm{n} \to \mathrm{p} + \mathrm{p} + \pi^{-} ;
  2. p + n ⟶ p + p + Κ - p + n ⟶ p + p + Κ - \mathrm{p} + \mathrm{n} \to \mathrm{p} + \mathrm{p} + \Kappa^{-} ;
  3. Κ - + p ⟶ Κ - + Σ + Κ - + p ⟶ Κ - + Σ + \Kappa^{-} + \mathrm{p} \to \Kappa^{-} + \Sigma^{+} ;
  4. π - + p ⟶ Κ + + Σ - π - + p ⟶ Κ + + Σ - \pi^{-} + \mathrm{p} \to \Kappa^{+} + \Sigma^{-} ;
  5. Κ - + p ⟶ Ξ 0 + Κ + + π - Κ - + p ⟶ Ξ 0 + Κ + + π - \Kappa^{-} + \mathrm{p} \to \Xi^0 + \Kappa^{+} + \pi^{-} ;
  6. Κ - + p ⟶ Ξ 0 + π - + π - Κ - + p ⟶ Ξ 0 + π - + π - \Kappa^{-} + \mathrm{p} \to \Xi^0 + \pi^{-} + \pi^{-} ;
  7. π + + p ⟶ Σ + + Κ + π + + p ⟶ Σ + + Κ + \pi^{2} + \mathrm{p} \to \Sigma^{2} + \Kappa^{2} ;
  8. π - + n ⟶ Κ - + Λ 0 π - + n ⟶ Κ - + Λ 0 \pi^{-} + \mathrm{n} \to \Kappa^{-} + \Lambda^0 .
37.

Spróbuj napisać po jednym przykładowym (i poprawnym ze względu na zachowanie liczb) procesie rozpadu następujących antycząstek:

  1. n ¯ n ¯ \bar{\mathrm{n}} ;
  2. Λ 0 ¯ Λ 0 ¯ \bar{\Lambda^0} ;
  3. Ω + Ω + \Omega^{\text{+}} ;
  4. Κ - Κ - \Kappa^{\text{-}} ;
  5. Σ ¯ Σ ¯ \bar{\Sigma} .
38.

Wszystkie poniższe reakcje zachodzące pod wpływem oddziaływań silnych są zabronione. Określ, które zasady zachowania są niespełnione w przypadku każdej z nich.

  1. p + p ¯ ⟶ p + n + p ¯ p + p ¯ ⟶ p + n + p ¯ \mathrm{p} + \bar{\mathrm{p}} \to \mathrm{p} + \mathrm{n} + \bar{\mathrm{p}} ;
  2. p + n ⟶ p + p ¯ + n + π + p + n ⟶ p + p ¯ + n + π + \mathrm{p} + \mathrm{n} \to \mathrm{p} + \bar{\mathrm{p}} + \mathrm{n} + \pi^{+} ;
  3. π - + p ⟶ Σ + + Κ - π - + p ⟶ Σ + + Κ - \pi^{-} + \mathrm{p} \to \Sigma^{+} + \Kappa^{-} ;
  4. Κ - + p ⟶ Λ 0 + n Κ - + p ⟶ Λ 0 + n \Kappa^{-} + \mathrm{p} \to \Lambda^0 + \mathrm{n} .

11.3 Kwarki

39.

Na podstawie modelu kwarkowego budowy protonu wykaż, że ładunek protonu wynosi + 1 + 1 +1 .

40.

Na podstawie budowy kwarkowej neutronu pokaż, że jego ładunek wynosi 0 0 0 .

41.

Udowodnij, że właściwości wynikające z budowy kwarkowej kaonu dodatniego, podane w Tabeli 11.5, są zgodne ze znanymi dla tego mezonu cechami, jakimi są ładunek, spin i dziwność.

42.

Mezony powstały z następujących kombinacji kwarków (indeks dolny oznacza kolor R, G, B, a AR oznacza kolor antyczerwony): dRd¯ARdRd¯AR (\mathrm{d}_{\text{R}},\bar{\mathrm{d}}_{\text{AR}}), sGu¯AGsGu¯AG (\mathrm{s}_{\text{G}},\bar{\mathrm{u}}_{\text{AG}}), sRs¯ARsRs¯AR (\mathrm{s}_{\text{R}},\bar{\mathrm{s}}_{\text{AR}}).

  1. Określ ładunek i dziwność każdej kombinacji;
  2. Podaj przykład mezonów dla każdej z par kwark–antykwark zaproponowanych powyżej.
43.

Dlaczego żadna z kombinacji kwarków poniżej nie może utworzyć hadronu?

44.

Pewien wynik eksperymentalny potwierdza istnienie cząstki o ładunku + 2 ∕ 3 ⁢ e + 2 ∕ 3 ⁢ e +2/3e – wyizolowanego kwarka. Jaki to może być kwark? Dlaczego to odkrycie mogłoby być ważne?

45.

Wyraź rozpady β β \beta : n⟶p+e-+ν¯n⟶p+e-+ν¯ \mathrm{n} \to \mathrm{p} + \mathrm{e}^{-}+\bar{\nu} (rozpad beta minus) oraz n⟶n+e++νn⟶n+e++ν \mathrm{n} \to \mathrm{n} + \mathrm{e}^{+}+ \nu (rozpad beta plus) jako rozpady beta odpowiednich kwarków. Sprawdź, czy w rozpadach beta kwarków zachowane są ładunek, liczby leptonowe i liczba barionowa.

11.4 Akceleratory i detektory cząstek

46.

Tor naładowanej cząstki jest zakrzywiany w magnesie wytwarzającym pole o indukcji 2 ⁢ T 2 ⁢ T \SI{2}{\tesla} do kształtu kołowego o promieniu 75 ⁢ cm 75 ⁢ cm \SI{75}{\centi\metre} . Ile wynosi pęd cząstki?

47.

Wiązka protonów porusza się po okręgu o promieniu 50 ⁢ cm 50 ⁢ cm \SI{50}{\centi\metre} w polu magnesu o indukcji 1,5 ⁢ T 1,5 ⁢ T \SI{1,5}{\tesla} . Ile wynosi całkowita energia protonów?

48.

Wyprowadź wzór p = 0,3 ⁢ B ⁢ r p = 0,3 ⁢ B ⁢ r p=\num{0,3}Br na podstawie wiedzy o przyspieszeniu dośrodkowym (Ruch w dwóch i trzech wymiarach) i pędzie relatywistycznym (Teoria względności).

49.

Załóż, że energia wiązki w symetrycznym zderzaczu elektronów i pozytonów wynosi 4,73 ⁢ GeV 4,73 ⁢ GeV \SI{4,73}{\giga\electronvolt} . Jaką energię W W W i masę spoczynkową MM M mają cząstki powstające wskutek anihilacji pozytonów i elektronów w zderzaczu? Jaki mezon można byłoby otrzymać?

50.

Przy maksymalnej energii wiązki w synchrotronie Tevatron w Laboratorium im. Enrico Fermiego położonym niedaleko Chicago protony poruszają się z prędkością bliską prędkości światła, ponieważ ich energia jest ok. 1000 1000 \num{1000} razy większa od energii spoczynkowej.

  1. Ile czasu zajmuje protonom pełne okrążenie w synchrotronie, którego średnica wynosi 2 ⁢ km 2 ⁢ km \SI{2}{\kilo\metre} ?
  2. Ile razy w ciągu sekundy protony przelatują przez miejsce ustawienia detektora (czyli jaka jest częstotliwość protonów w Tevatronie)?
51.

Przyjmij, że bozon W-W- \mathrm{W}^{-} zarejestrowany w detektorze żyje przez 5 ⋅ 10 -25 ⁢ s 5 ⋅ 10 -25 ⁢ s \SI{5e-25}{\second} . Jaką drogę pokona w detektorze, jeśli porusza się z prędkością 0,9 ⁢ c 0,9 ⁢ c \num{0,9}c ? (Zauważ, że podany czas jest dłuższy niż tablicowy czas życia bozonu W-W- \mathrm{W}^{-}, co może być spowodowane statystycznym charakterem rozpadu albo być wynikiem dylatacji czasu).

52.

Ślad o jakiej długości pozostawia w komorze pęcherzykowej mezon π + π + \pi^{\text{+}} poruszający się z prędkością 0,1 ⁢ c 0,1 ⁢ c \num{0,1}c , jeśli od momentu powstania w komorze żyje przez 2,6 ⋅ 10 -8 ⁢ s 2,6 ⋅ 10 -8 ⁢ s \SI{2,6e-8}{\second} ? (Piony szybsze lub żyjące dłużej mogą opuścić detektor, zanim się rozpadną i zostaną zarejestrowane).

53.

Akcelerator SLAC o długości 3,2 ⁢ km 3,2 ⁢ km \SI{3,2}{\kilo\metre} wytwarza wiązkę elektronów o energii 50 ⁢ GeV 50 ⁢ GeV \SI{50}{\giga\electronvolt} . Jeśli na całej długości tego akceleratora liniowego znajduje się 15 000 15 000 \num{15000} sekcji przyspieszających, to jakie średnie napięcie musi panować między sąsiednimi sekcjami, aby elektrony mogły uzyskać docelową energię?

11.5 Model standardowy

54.

Korzystając z zasady nieoznaczoności Heisenberga, określ zasięg oddziaływań słabych zachodzących z wymianą bozonu Z Z \mathrm{Z} .

55.

Użyj zasady nieoznaczoności Heisenberga do oszacowania zasięgu oddziaływania, w którym pośredniczy grawiton.

56.
  1. W następującym rozpadzie uczestniczy oddziaływanie słabe: p ⟶ n + e + + ν e p ⟶ n + e + + ν e \mathrm{p} \to \mathrm{n}+\mathrm{e}^{+}+\nu _{\text{e}} . Narysuj diagram Feynmana dla tego rozpadu;
  2. Następujące rozpraszanie leptonów zachodzi pod wpływem oddziaływania słabego: ν e + e - ⟶ ν e + e - ν e + e - ⟶ ν e + e - \nu_{\text{e}}+\mathrm{e}^{-} \to \nu_{\text{e}}+\mathrm{e}^{-} . Narysuj diagram Feynmana dla tego procesu rozpraszania.
57.

Założywszy zachowanie pędu, oblicz, jaka jest energia każdego fotonu γ γ \gamma wytworzonego w procesie rozpadu obojętnego pionu, który początkowo spoczywa. Reakcja tego rozpadu jest następująca: π 0 ⟶ γ + γ π 0 ⟶ γ + γ \pi^0\to\gamma+\gamma .

58.

Jaką długość fali de Broglie’a ma wiązka elektronów o energii 50 ⁢ GeV 50 ⁢ GeV \SI{50}{\giga\electronvolt} wytwarzanych w akceleratorze liniowym SLAC? Długość ta daje pojęcie o tym, z jaką dokładnością wiązka może penetrować materię i czy np. może powiedzieć nam coś nt. budowy kwarkowej.

59.

Podstawowym kanałem rozpadu pionów naładowanych ujemnie jest reakcja π−⟶μ−+ν¯μπ−⟶μ−+ν¯μ \pi^{-}\to\mu^{-}+\bar{\nu}_{\mu}.

  1. Jaka energia uwalnia się w tym rozpadzie?
  2. Na podstawie zasad zachowania pędu i energii oblicz, jaką energię unoszą wszystkie produkty rozpadu przy założeniu, że pion rozpada się w spoczynku. Możesz przyjąć, że antyneutrino mionowe jest bezmasowe i, podobnie jak foton, ma energię p = E ∕ c p = E ∕ c p=E/c .
60.

Wyobraź sobie, że projektujesz eksperyment polegający na rozpadzie protonów. Jesteś w stanie zarejestrować 50 ⁢ % 50 ⁢ % \SI{50}{\percent} wszystkich rozpadów protonu w prowizorycznym detektorze zbudowanym ze zbiornika wypełnionego wodą.

  1. Ile kilogramów wody potrzeba, aby zarejestrować jeden rozpad w ciągu miesiąca, przy założeniu, że czas życia protonu równa się 10 31 ⁢ lat 10 31 ⁢ lat \SI{1031}{\years} ?
  2. Ile to metrów sześciennych wody?
  3. Jeżeli jednak czas życia protonu wynosi 10 33 ⁢ lat 10 33 ⁢ lat \SI{1033}{\years} , to jak długo musiałbyś czekać na zarejestrowanie pojedynczego rozpadu, dysponując twoim detektorem?

11.6 Wielki Wybuch

61.

Jeżeli prędkość ucieczki odległej galaktyki wynosi 0,99 ⁢ c 0,99 ⁢ c \num{0,99}c , to jaka jest odległość tej galaktyki od obserwatora na Ziemi?

62.

Odległość pewnej galaktyki od Układu Słonecznego wynosi 10 ⁢ Mpc 10 ⁢ Mpc \SI{10}{\mega\parsec} .

  1. Jaka jest prędkość jej ucieczki?
  2. Ile wynosi przesunięcie ku czerwieni światła emitowanego przez tę galaktykę i obserwowanego w Układzie Słonecznym (ile wynosi zz z)?
63.

Jeśli galaktyka znajduje się 153 ⁢ Mpc 153 ⁢ Mpc \SI{153}{\mega\parsec} od nas, to jakie są jej spodziewane prędkość i kierunek ucieczki?

64.

W jakiej średniej odległości znajdują się galaktyki, które oddalają się od nas z prędkością równą 2 ⁢ % 2 ⁢ % \SI{2}{\percent} prędkości światła?

65.

Nasz Układ Słoneczny krąży wokół środka Drogi Mlecznej. Zakładając, że orbita ta jest kołowa i ma promień równy 30 000 30 000 \num{30000} lat świetlnych, a prędkość na orbicie wynosi 250 ⁢ km ∕ s 250 ⁢ km ∕ s \SI{250}{\kilo\metre\per\second} , oblicz, ile trwa jeden pełny obrót Układu Słonecznego wokół środka naszej Galaktyki? Zauważ, że jest to wynik bardzo przybliżony, ale daje dobre pojęcie o tym, jak długo trwa okrążenie Słońca i najbliższych nam gwiazd wokół środka Galaktyki.

66.
  1. Jaka jest średnia prędkość ucieczki liczona względem Ziemi galaktyk na skraju znanego nam Wszechświata (odległych o blisko 10 10 10 miliardów lat świetlnych)?
  2. Jakim ułamkiem prędkości światła jest ich prędkość ucieczki? Zauważ, że w przykładach mieliśmy już do czynienia z galaktykami o prędkościach ucieczki rzędu 0,9 ⁢ c 0,9 ⁢ c \num{0,9}c .
67.
  1. Określ przybliżony wiek Wszechświata na podstawie wartości stałej Hubble’a H0=20⁢km∕s⋅106⁢lyH0=20⁢km∕s⋅106⁢ly H_0=\SI{20}{\kilo\metre\per\second}\cdot 10^6\si{\lightyears}. W tym celu oblicz, ile czasu zajmie pokonanie drogi równej 0,307 ⁢ Mpc 0,307 ⁢ Mpc \SI{0,307}{\mega\parsec} z prędkością 20 ⁢ km ∕ s 20 ⁢ km ∕ s \SI{20}{\kilo\metre\per\second} ;
  2. Jeśli w czasie ewolucji Wszechświata występowało przyspieszenie ekspansji, to czy prawdziwy aktualny wiek Wszechświata byłby większy, czy mniejszy od obliczonego? Wyjaśnij odpowiedź.
68.

Gwiazdozbiór Andromedy jest najbliższą nam galaktyką, możemy ją z łatwością obserwować na niebie gołym okiem. Oszacuj jasność pozorną Andromedy względem Słońca, jeśli jej jasność absolutna jest 10121012 10^{12} razy większa od jasności absolutnej Słońca, a jej odległość to 0,613 ⁢ Mpc 0,613 ⁢ Mpc \SI{0,613}{\mega\parsec} .

69.

Udowodnij, że prędkość gwiazdy krążącej po kołowej orbicie wokół środka swojej galaktyki jest odwrotnie proporcjonalna do pierwiastka z odległości gwiazdy od środka galaktyki przy założeniu, że cała masa galaktyki skupia się w środku orbity. Możesz posłużyć się wiedzą zdobytą w poprzednich rozdziałach.

Cytowanie i udostępnianie
Ponowne wykorzystanie i redystrybucja tej treści w formacie cyfrowym lub drukowanym:
  • Ten podręcznik nie może być wykorzystywany do trenowania dużych modeli językowych ani w żaden inny sposób przetwarzany przez duże modele językowe lub rozwiązania generatywnej sztucznej inteligencji bez uprzedniej pisemnej zgody OpenStax Poland.
  • Ten podręcznik jest wydany na licencji Uznanie autorstwa (CC BY), co oznacza, że możesz ponownie wykorzystywać i modyfikować materiał wyłącznie w celach niekomercyjnych, musisz uznać autorstwo OpenStax Poland oraz musisz rozpowszechniać wszelkie utwory zależne na tej samej licencji.
  • Jakikolwiek komercyjny druk tego podręcznika, w tym z wykorzystaniem lokalnej lub niestandardowej drukarni, wymaga zgody OpenStax Poland oraz podania odpowiedniego cytowania.
  • Obrazy, aktywności, testy i podobne elementy tego podręcznika objęte prawami autorskimi OpenStax Poland podlegają tej samej licencji – CC-BY-NC-SA. Mogą być wykorzystywane w celach niekomercyjnych z uznaniem autorstwa. Użycie komercyjne wymaga zgody.
  • Prośby o zgodę: Każdy, kto zamierza włączyć tę treść (w tym tekst, obrazy i inne elementy) do dużych modeli językowych, wykorzystać ją w rozwiązaniach opartych na sztucznej inteligencji, użyć jej komercyjnie (w tym w druku) i/lub ma pytania dotyczące innego przypadku użycia, może skorzystać z naszego formularza wniosku o ponowne wykorzystanie.
Cytowanie i udostępnienia
  • Jeśli rozpowszechniasz tę książkę w formie drukowanej w celach niekomercyjnych, umieść na każdej jej kartce informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-3/pages/1-wstep
  • Jeśli rozpowszechniasz całą książkę lub jej fragment w formacie cyfrowym w celach niekomercyjnych, dla każdej strony zawierającej treści OpenStax musisz udostępnić utwór zależny na tej samej licencji CC-BY-NC-SA co oryginał oraz na każdym widoku strony umieścić informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-3/pages/1-wstep
Cytowanie

Poniższe informacje zawierają dane potrzebne do utworzenia cytowania w większości głównych stylów (APA, MLA itp.); musisz przeformatować i zorganizować te informacje zgodnie z wymaganiami danego stylu. Jeśli chcesz zacytować tę książkę, skorzystaj z dostępnych narzędzi do tworzenia wpisów bibliograficznych, jak np.: ten.

© 21 wrz 2022 OpenStax Poland. Treść książki została wytworzona przez OpenStax na licencji Uznanie autorstwa (CC BY). Nazwa OpenStax Poland i OpenStax, logo OpenStax Poland i OpenStax, okładki OpenStax Poland iOpenStax, nazwa OpenStax CNX oraz OpenStax CNX logo, jak również nazwa i logo Rice University oraz powiązane znaki towarowe i słowne, nie podlegają licencji Creative Commons i wykorzystanie ich jest dozwolone wyłącznie na mocy uprzedniego pisemnego upoważnienia przez Rice University.