Przejdź do treściPrzejdź do informacji o dostępności

Zadania

1.1 Rozchodzenie się światła

26.

Jaka jest prędkość światła w wodzie? A jaka w glicerynie?

27.

Jaka jest prędkość światła w powietrzu? A jaka w szkle kronowym?

28.

Oblicz współczynnik załamania dla ośrodka, w którym prędkość światła wynosi 2,012 ⋅ 10 8 ⁢ m ∕ s 2,012 ⋅ 10 8 ⁢ m ∕ s i zidentyfikuj substancję na podstawie danych zebranych w Tabeli 1.1.

29.

W której z wymienionych w Tabeli 1.1 substancji prędkość światła wynosi 2,29 ⋅ 10 8 ⁢ m ∕ s 2,29 ⋅ 10 8 ⁢ m ∕ s ?

30.

W średniowieczu doszło do zderzenia dużej planetoidy z Księżycem. Zostało ono opisane przez mnichów z Anglii jako czerwona poświata wokół Księżyca. Po jakim czasie od uderzenia planetoidy w Księżyc znajdujący się w odległości 3,84 ⋅ 10 5 ⁢ km 3,84 ⋅ 10 5 ⁢km od Ziemi pierwszy efekt świetlny dotarł do naszej planety?

31.

Elementy komputera komunikują się ze sobą przez światłowód o współczynniku załamania n=1,55n=1,55 n=\num{1,55}. Ile czasu (w nanosekundach) potrzeba, żeby sygnał w światłowodzie przebył odległość 0,2 ⁢ m 0,2⁢m?

32.

Porównaj czasy potrzebne do przebycia przez światło 1⁢km1⁢km \SI{1}{\kilo\metre} na powierzchni Ziemi i w przestrzeni kosmicznej.

33.

Na jaką głębokość w wodzie dotrze światło w czasie 1,5 ⋅ 10 −6 ⁢ s 1,5 ⋅ 10 −6 ⁢s?

1.2 Prawo odbicia

34.

Przypuśćmy, że mężczyzna stoi przed lustrem, jak pokazano poniżej. Jego oczy znajdują się na wysokości 1,65 ⁢ m 1,65⁢m od podłogi, a czubek jego głowy znajduje się o 0,13 ⁢ m 0,13⁢m wyżej. Znajdź położenie względem podłogi dolnego i górnego końca najmniejszego lustra, w którym może on zobaczyć stopy oraz czubek swojej głowy. Jak ma się odległość od lustra w stosunku do wzrostu mężczyzny?

35.

Wykaż, że gdy światło odbija się od dwóch prostopadłych względem siebie zwierciadeł, promień odbity jest równoległy do padającego, jak pokazuje rysunek poniżej.

36.

Na powierzchni Księżyca astronauci pozostawili reflektor narożny, od którego cyklicznie obija się wiązka lasera. Odległość od Księżyca jest obliczana z wykorzystaniem czasu przebiegu światła od Ziemi do Księżyca i z powrotem. Jaka poprawka wyrażona w procentach jest niezbędna, aby uwzględnić opóźnienie czasowe spowodowane przejściem światła przez atmosferę Ziemi? Załóż, że odległość Księżyca od Ziemi wynosi 3,84 ⋅ 10 8 ⁢ m 3,84 ⋅ 10 8 ⁢m, a atmosfera ziemska (której gęstość zmienia się wraz z wysokością) jest równoważna warstwie o grubości 30 ⁢ km 30⁢km i współczynniku załamania n = 1,000 293 n=1,000 293.

37.

Płaskie lustro nie jest ani skupiającym, ani rozpraszającym zwierciadłem. Aby to udowodnić, rozpatrzmy dwa promienie wychodzące z tego samego punktu, tworzące kąt θ θ (zob. poniżej). Wykaż, że po odbiciu od płaskiego zwierciadła kąt pomiędzy ich kierunkami będzie nadal wynosił θ θ.

1.3 Załamanie

Jeżeli nie podano inaczej, w poniższych zadaniach należy przyjąć, że współczynnik załamania dla szkła wynosi 1,5 1,5, a dla wody 1,333 1,333.

38.

Wiązka światła pada w powietrzu na szklaną płytkę pod kątem 35 ⁢ ° 35⁢°. Ile wynoszą kąty odbicia i załamania?

39.

Wiązka światła pada w powietrzu na powierzchnię stawu pod kątem 20 ⁢ ° 20⁢° względem jego powierzchni. Ile wynoszą kąty odbicia i załamania?

40.

Kiedy promień światła przechodzi z wody do szkła, obserwowany jest pod kątem 30 ⁢ ° 30⁢° względem normalnej. Jaki jest kąt padania wiązki?

41.

Latarka-brelok zanurzona w wodzie emituje wiązkę światła w kierunku powierzchni pod kątem 30 ⁢ ° 30⁢°. Jaki jest kąt załamania po przejściu wiązki do powietrza?

42.

Promienie słoneczne są widoczne pod powierzchnią wody pod kątem 30 ⁢ ° 30⁢° do normalnej. Pod jakim kątem nad horyzontem znajduje się Słońce?

43.

Droga wiązki światła w powietrzu zmienia się od kąta padania równego 35 ⁢ ° 35⁢° do kąta załamania równego 22 ⁢ ° 22⁢°, gdy światło wnika do prostopadłościennego bloku z tworzywa sztucznego. Jaki jest współczynnik załamania tworzywa, z którego wykonany jest blok?

44.

Nurek, trenując w basenie, patrzy na swojego instruktora, tak jak pokazuje poniższy rysunek. Jaki kąt tworzy promień biegnący od twarzy instruktora z prostopadłą do wody (normalną) w punkcie, gdzie promień wchodzi do wody? Kąt pomiędzy promieniem w wodzie i normalną wynosi 25 ⁢ ° 25⁢°.

45.
  1. Wykorzystując informacje z poprzedniego zadania, wyznacz wysokość, na jakiej znajduje się głowa instruktora względem powierzchni wody, pamiętając, że najpierw musisz obliczyć kąt padania;
  2. Wyznacz pozorną głębokość, na jakiej znajduje się głowa nurka względem poziomu wody, widzianą przez instruktora.

1.4 Całkowite wewnętrzne odbicie

46.

Sprawdź, czy kąt graniczny dla światła przechodzącego z wody do powietrza wynosi 48,6 ⁢ ° 48,6⁢°, jak pokazano na końcu Przykładu 1.4 dotyczącego kąta granicznego dla światła poruszającego się w rurce z polistyrenu (rodzaj plastiku) umieszczonej w powietrzu?

47.
  1. Na końcu Przykładu 1.4 stwierdzono, że kąt graniczny dla światła przechodzącego z diamentu do powietrza wynosi 24,4 ⁢ ° 24,4⁢°. Sprawdź to;
  2. Jaki jest kąt graniczny dla światła przechodzącego z cyrkonu do powietrza?
48.

Do wykonania światłowodu użyto szkła flint, które pokryto szkłem kronowym. Jaki jest kąt graniczny dla tego układu?

49.

Przy jakim minimalnym kącie uzyskamy całkowite wewnętrzne odbicie światła poruszającego się w wodzie i odbijającego się od lodu?

50.

Załóżmy, że wykorzystamy zjawisko całkowitego wewnętrznego odbicia, żeby wykonać pryzmat narożny. Jaki powinien być minimalny współczynnik załamania światła dla materiału, z którego wykonamy pryzmat narożny, jeśli znajduje się on w powietrzu, a kąt padania jest równy 45 ⁢ ° 45⁢°?

51.

Współczynnik załamania substancji może być obliczony poprzez wyznaczenie kąta granicznego.

  1. Jaki jest współczynnik załamania substancji, dla której kąt graniczny wynosi 68,4 ⁢ ° 68,4⁢°, gdy zanurzono ją w wodzie? Jaka to substancja (wykorzystaj Tabelę 1.1)?
  2. Jaki byłby kąt graniczny dla tej substancji w powietrzu?
52.

Promień światła emitowanego pod powierzchnią nieznanej cieczy graniczącej z powietrzem ulega całkowitemu wewnętrznemu odbiciu, jak pokazano poniżej. Wyznacz współczynnik załamania tej cieczy. Jaka to ciecz? Zidentyfikuj ją na podstawie wyznaczonego współczynnika załamania.

53.

Promienie światła padają prostopadle na pionową powierzchnię szklanego pryzmatu ( n = 1,5 n=1,5), jak pokazano poniżej.

  1. Jaka musi być największa wartość kąta θθ \theta, aby promień całkowicie odbił się od pochylonej powierzchni pryzmatu?
  2. Powtórz obliczenia dla sytuacji, gdy pryzmat znajduje się w wodzie.


1.5 Rozszczepienie

54.
  1. Jaki jest stosunek prędkości światła o barwie czerwonej do tego o barwie fioletowej w diamencie? Wykorzystaj dane z Tabeli 1.2;
  2. Jaki będzie ten stosunek w polistyrenie?
  3. Który z materiałów bardziej rozszczepia światło?
55.

Wiązka światła białego przechodzi z powietrza do wody pod kątem padania 75 ⁢ ° 75⁢°. Jaki będzie kąt załamania światła czerwonego ( 660 ⁢ nm 660⁢nm) i fioletowego ( 410 ⁢ nm 410⁢nm)?

56.

O ile różni się kąt graniczny dla światła czerwonego ( 660 ⁢ nm 660⁢nm) i fioletowego ( 410 ⁢ nm 410⁢nm) w diamencie znajdującym się w powietrzu?

57.

Wąska wiązka światła zawierająca długości fal 580 ⁢ nm 580⁢nm (żółta) i 550 ⁢ nm 550⁢nm (zielona) przechodzi z polistyrenu do powietrza, padając na powierzchnię pod kątem 30 ⁢ ° 30⁢°.

  1. Jaki jest kąt pomiędzy wiązką żółtą i zieloną po wyjściu z polistyrenu?
  2. Jaką drogę muszą one pokonać w powietrzu, żeby znalazły się w odległości 1 ⁢ mm 1⁢mm od siebie?
58.

Równoległa wiązka światła zawierająca długości fal 610 ⁢ nm 610⁢nm (pomarańczowa) i 410 ⁢ nm 410⁢nm (fioletowa) przechodząca z topionego kwarcu do wody pada na granicę ośrodków pod kątem 60 ⁢ ° 60⁢°. Jaki jest kąt pomiędzy wiązką pomarańczową i fioletową w wodzie?

59.

Promień światła o długości fali 610 ⁢ nm 610⁢nm przechodzi z powietrza do topionego kwarcu pod kątem padania 55 ⁢ ° 55⁢°. Jaki musi być kąt padania światła o długości fali 470 ⁢ nm 470⁢nm wchodzącego do szkła flint, aby uzyskać taki sam kąt załamania?

60.

Wąska wiązka światła zawierająca fale o długościach 660 ⁢ nm 660⁢nm (czerwone) i 470 ⁢ nm 470⁢nm (niebieskie) przechodzi z powietrza przez kawałek szkła kronowego o grubości 1 ⁢ cm 1⁢cm i ponownie wraca do powietrza. Kąt padania wiązki wynosi 30 ⁢ ° 30⁢°.

  1. Pod jakim kątem obserwowany jest promień barwy czerwonej i niebieskiej?
  2. Jaka jest odległość między tymi promieniami po wyjściu ze szkła?
61.

Wąska wiązka światła białego wnika do pryzmatu wykonanego ze szkła kronowego pod kątem padania 45 ⁢ ° 45⁢°, jak pokazano poniżej. Pod jakimi kątami θ c θ c i θ f θ f wychodzą z pryzmatu składowe światła o barwie czerwonej ( 660 ⁢ nm 660⁢nm) i fioletowej ( 410 ⁢ nm 410⁢nm)?

1.7 Polaryzacja

62.

Jaki powinien być kąt pomiędzy kierunkiem polaryzacji światła i kierunkiem polaryzacji polaryzatora, żeby natężenie światła zmniejszyło się do połowy?

63.

Kąt pomiędzy kierunkami polaryzacji dwóch polaryzatorów wynosi 45 ⁢ ° 45⁢°. O ile drugi polaryzator zmniejsza natężenie światła przechodzącego przez pierwszy polaryzator?

64.

Dwie folie polaryzacyjne P 1 P 1 i P 2 P 2 są umieszczone razem w taki sposób, że kąt pomiędzy ich kierunkami polaryzacji wynosi θ θ. Ile wynosi kąt θ θ, jeśli tylko 25 ⁢ % 25⁢% maksymalnego natężenia światła przechodzi przez taki układ?

65.

Załóż, że w poprzednim zadaniu światło padające na polaryzator P 1 P 1 jest niespolaryzowane. Jaka część padającego światła przechodzi przez układ polaryzatorów dla wyznaczonej wartości kąta θ θ?

66.

Jeśli mamy całkowicie spolaryzowane światło o natężeniu 150 ⁢ W ∕ m 2 150⁢ W ∕ m 2 , jakie będzie jego natężenie po przejściu przez polaryzator, którego kierunek polaryzacji tworzy kąt 89 ⁢ ° 89⁢° względem kierunku polaryzacji światła?

67.

Jaki powinien być kąt pomiędzy kierunkiem polaryzacji polaryzatora i kierunkiem polaryzacji światła o natężeniu 1⁢kW∕m21⁢kW∕m2 \SI{1}{\kilo\watt\per\metre\squared}, żeby zmniejszyć natężenie do wartości 10 ⁢ W ∕ m 2 10⁢ W ∕ m 2 ?

68.

Na końcu Przykładu 1.7 stwierdzono, że natężenie światła spolaryzowanego zmniejszy się do 90 ⁢ % 90⁢% początkowej wartości w wyniku przejścia przez polaryzator o osi ustawionej pod kątem 18,4 ⁢ ° 18,4⁢° względem kierunku polaryzacji. Zweryfikuj to twierdzenie.

69.

Trzy polaryzatory zestawiono w taki sposób, że kierunek polaryzacji drugiego polaryzatora jest obrócony o 25 ⁢ ° 25⁢° względem pierwszego, zaś kierunek polaryzacji trzeciego polaryzatora jest obrócony o 40 ⁢ ° 40⁢° względem pierwszego (w tę samą stronę). Jaka część natężenia niespolaryzowanego światła wchodzącego do układu jest przepuszczana?

70.

Wykaż, że jeśli masz trzy polaryzatory i kierunek polaryzacji drugiego tworzy kąt 45 ⁢ ° 45⁢° względem pierwszego, a kierunek polaryzacji trzeciego tworzy kąt 90 ⁢ ° 90⁢° względem pierwszego, to intensywność światła przechodzącego przez pierwszy będzie zmniejszona do 25 ⁢ % 25⁢% jego początkowej wartości. (Stoi to w sprzeczności do przypadku, gdy mamy tylko pierwszy i trzeci polaryzator, które zmniejszają natężenie światła do zera, natomiast wstawienie drugiego pomiędzy nimi powoduje wzrost natężenia światła).

71.

W celu obrócenia o 90 ⁢ ° 90⁢° kierunku polaryzacji wiązki światła spolaryzowanego liniowo student umieszcza polaryzatory P 1 P 1 i P 2 P 2 w taki sposób, że kierunki polaryzacji tworzą odpowiednio kąty 45 ⁢ ° 45⁢° i 90 ⁢ ° 90⁢° względem kierunku polaryzacji wiązki światła.

  1. Jaka część światła padającego przechodzi przez polaryzator P 1 P 1 ?
  2. Jaka przez układ polaryzatorów?
  3. Powtórz obliczenia dla punktu (b), przyjmując kąty 30 ⁢ ° 30⁢° i 90 ⁢ ° 90⁢°.
72.

Kąt Brewstera dla światła poruszającego się w wodzie i padającego na blok wykonany z plastiku (tworzywo sztuczne) wynosi 50 ⁢ ° 50⁢°. Jaki jest współczynnik załamania plastikowego bloku?

73.

Pod jakim kątem światło musi odbić się od powierzchni diamentu, żeby zostało całkowicie spolaryzowane?

74.

Ile wynosi kąt Brewstera dla światła poruszającego się w wodzie, które odbija się od szkła kronowego?

75.

Płetwonurek widzi światło odbite od powierzchni wody. Pod jakim kątem dociera do niego światło całkowicie spolaryzowane?

Cytowanie i udostępnianie
Ponowne wykorzystanie i redystrybucja tej treści w formacie cyfrowym lub drukowanym:
  • Ten podręcznik nie może być wykorzystywany do trenowania dużych modeli językowych ani w żaden inny sposób przetwarzany przez duże modele językowe lub rozwiązania generatywnej sztucznej inteligencji bez uprzedniej pisemnej zgody OpenStax Poland.
  • Ten podręcznik jest wydany na licencji Uznanie autorstwa (CC BY), co oznacza, że możesz ponownie wykorzystywać i modyfikować materiał wyłącznie w celach niekomercyjnych, musisz uznać autorstwo OpenStax Poland oraz musisz rozpowszechniać wszelkie utwory zależne na tej samej licencji.
  • Jakikolwiek komercyjny druk tego podręcznika, w tym z wykorzystaniem lokalnej lub niestandardowej drukarni, wymaga zgody OpenStax Poland oraz podania odpowiedniego cytowania.
  • Obrazy, aktywności, testy i podobne elementy tego podręcznika objęte prawami autorskimi OpenStax Poland podlegają tej samej licencji – CC-BY-NC-SA. Mogą być wykorzystywane w celach niekomercyjnych z uznaniem autorstwa. Użycie komercyjne wymaga zgody.
  • Prośby o zgodę: Każdy, kto zamierza włączyć tę treść (w tym tekst, obrazy i inne elementy) do dużych modeli językowych, wykorzystać ją w rozwiązaniach opartych na sztucznej inteligencji, użyć jej komercyjnie (w tym w druku) i/lub ma pytania dotyczące innego przypadku użycia, może skorzystać z naszego formularza wniosku o ponowne wykorzystanie.
Cytowanie i udostępnienia
  • Jeśli rozpowszechniasz tę książkę w formie drukowanej w celach niekomercyjnych, umieść na każdej jej kartce informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-3/pages/1-wstep
  • Jeśli rozpowszechniasz całą książkę lub jej fragment w formacie cyfrowym w celach niekomercyjnych, dla każdej strony zawierającej treści OpenStax musisz udostępnić utwór zależny na tej samej licencji CC-BY-NC-SA co oryginał oraz na każdym widoku strony umieścić informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-3/pages/1-wstep
Cytowanie

Poniższe informacje zawierają dane potrzebne do utworzenia cytowania w większości głównych stylów (APA, MLA itp.); musisz przeformatować i zorganizować te informacje zgodnie z wymaganiami danego stylu. Jeśli chcesz zacytować tę książkę, skorzystaj z dostępnych narzędzi do tworzenia wpisów bibliograficznych, jak np.: ten.

© 21 wrz 2022 OpenStax Poland. Treść książki została wytworzona przez OpenStax na licencji Uznanie autorstwa (CC BY). Nazwa OpenStax Poland i OpenStax, logo OpenStax Poland i OpenStax, okładki OpenStax Poland iOpenStax, nazwa OpenStax CNX oraz OpenStax CNX logo, jak również nazwa i logo Rice University oraz powiązane znaki towarowe i słowne, nie podlegają licencji Creative Commons i wykorzystanie ich jest dozwolone wyłącznie na mocy uprzedniego pisemnego upoważnienia przez Rice University.