Pytania sprawdzające

Zgodnie z założeniami modelu konkurencji doskonałej, przedsiębiorstwa działające na takich rynkach są biorcami cen – tzn. muszą zaakceptować cenę równowagi określoną przez rynek. Jeśli sprzedajesz produkt na rynku doskonale konkurencyjnym, ale nie jesteś zadowolony z występującej na nim ceny, czy podniesiesz swoją choćby o grosz?

Czy rynek, na którym zleca się transport towarów samochodami ciężarowymi, miałby cechy gałęzi doskonale konkurencyjnej?

Załóżmy, że cena rynkowa wzrasta do 6 zł, jak pokazuje Tabela 7.14. Co stałoby się z poziomem produkcji maksymalizującym zysk?

Wyjaśnij, dlaczego przedsiębiorstwo maksymalizujące zysk nie zdecyduje się na produkcję ilości, dla której koszt krańcowy przewyższa utarg krańcowy.

Krzywa kosztów krańcowych przedsiębiorstwa, powyżej krzywej przeciętnego kosztu zmiennego, jest jednocześnie krzywą podaży tej konkretnej firmy. Oznacza to, że przedsiębiorstwo będzie skłonne dostarczyć taką wielkość produkcji, dla której cena rynkowa równa się kosztowi krańcowemu. Co dzieje się z indywidualną krzywą podaży przedsiębiorstwa, jeśli koszty krańcowe wzrosną?

Jeśli nowa technologia na doskonale konkurencyjnym rynku przyniesie znaczną redukcję kosztów produkcji, jak wpłynie to na ten rynek?

Rynek doskonale konkurencyjny znajduje się w równowadze długookresowej. Co stanie się z tym rynkiem, jeśli związki zawodowe będą w stanie wywalczyć podniesienie płac pracowników?

Efektywność produkcyjna i efektywność alokacyjna w długim okresie to dwie cechy rynku doskonale konkurencyjnego. Właśnie z ich powodu taki rynek nazywamy „doskonałym”. Jak można je wykorzystać do analizy innych struktur rynkowych, które uznajemy za niedoskonałe?

Wyjaśnij, w jaki sposób zasada maksymalizacji zysku $\text{P} = \text{MC}$ prowadzi do tego, że rynek doskonale konkurencyjny charakteryzuje się efektywnością alokacyjną.