Kluczowe pojęcia
- aprecjacja (ang. appreciation)
- sytuacja, w której wartość waluty danego kraju rośnie w stosunku do wartości innych walut; zwana także „umocnieniem”
- arbitraż (ang. arbitrage)
- proces zakupu dóbr (głównie surowców) w kraju, w którym po uwzględnieniu kursów walutowych są one tanie, i ich sprzedaży w innym, gdzie ich cena jest wyższa
- bankructwo (ang. go bankrupt
- sytuacja, w której przedsiębiorstwo nie jest w stanie regulować swoich zobowiązań i musi wstrzymać działalność
- bezpośrednia inwestycja zagraniczna (BIZ) (ang. foreign direct investment (FDI))
- zakup pakietu przekraczającego 10% udziałów w zagranicznym przedsiębiorstwie lub założenie nowego przedsiębiorstwa za granicą
- deprecjacja (ang. depreciation)
- sytuacja, w której wartość waluty danego kraju maleje w stosunku do wartości innych walut; zwana także „osłabieniem”
- dolaryzacja (ang. dollarize)
- sytuacja, w której kraj inny niż Stany Zjednoczone wykorzystuje dolara amerykańskiego jako własną walutę, jednak bez prawa do jej emisji
- eksport (ang. exports)
- sprzedaż towarów wyprodukowanych w danym kraju poza jego granice
- handel międzynarodowy (ang. international trade)
- wymiana dóbr i usług pomiędzy różnymi krajami
- inwestycja portfelowa (ang. portfolio investment)
- inwestycja finansowa dokonywana poza granicami kraju macierzystego w formie zakupu papierów dłużnych (obligacji i bonów skarbowych), złożenia depozytu w banku lub zakupu pakietu udziałów w zagranicznym przedsiębiorstwie mniejszego niż 10%
- międzynarodowe przepływy kapitału (ang. international capital flows)
- przepływy kapitału finansowego pomiędzy krajami w postaci inwestycji portfelowych lub bezpośrednich
- parytet siły nabywczej (PSN) (ang. purchasing power parity (PPP))
- wskaźniki poziomu różnic w cenach pomiędzy krajami; kurs wymiany, dzięki któremu ceny towarów będących przedmiotem handlu międzynarodowego są mniej więcej takie same we wszystkich krajach
- płynny kierowany kurs walutowy (ang. soft peg, dirty floating exchange rate)
- system kursu walutowego, w ramach którego kurs walutowy zwykle jest ustalany na rynku, ale w niektórych przypadkach, zwłaszcza jeśli istnieje wysokie prawdopodobieństwo gwałtownych zmian kursu walutowego w jednym kierunku, bank centralny będzie interweniował na rynku walutowym
- płynny kurs walutowy (ang. floating exchange rate)
- system kursu walutowego, w ramach którego cena danej waluty jest określana wyłącznie w drodze interakcji kupujących i sprzedających na rynku walutowym
- podatki Tobina (ang. Tobin taxes)
- hipotetyczny podatek, który miałby być nakładany na transakcje dokonywane na międzynarodowym rynku finansowym w celu zmniejszenia skali przepływów kapitału pomiędzy krajami
- rynek dewizowy
- zob. rynek walutowy
- rynek walutowy (ang. foreign exchange market)
- rynek, na którym dokonywana jest wymiana jednej waluty na inną
- stały (sztywny) kurs walutowy (ang. hard peg, fixed exchange rate)
- system kursu walutowego, w ramach którego bank centralny ustala jego stałą i niezmienną wartość i za pomocą różnego rodzaju działań broni tego poziomu
- transakcja zabezpieczająca (ang. hedge, hedging)
- transakcja finansowa, która pozwala przedsiębiorstwom wykluczyć ryzyko niekorzystnych zmian kursów walutowych
- wspólna waluta (ang. merged currency)
- system walutowy, w ramach którego jeden kraj decyduje się na wykorzystywanie waluty innego kraju, lub grupa krajów wykorzystuje wspólną walutę (tak jak ma to miejsce w krajach strefy euro)
- zagraniczny kapitał inwestycyjny (ang. foreign investment capital
- kapitał finansujący inwestycje bezpośrednie i portfelowe napływający do danego kraju z zagranicy