Przejdź do treściPrzejdź do informacji o dostępności

Zadania trudniejsze

90.

Pokazy światła z zastosowaniem laserów wykorzystują ruchome zwierciadła do poruszania wiązkami światła i tworzenia kolorowych efektów. Wykaż, że promień światła odbity od zwierciadła zmienia kierunek o 2 ⁢ θ 2⁢θ, kiedy zwierciadło obraca się o kąt θ θ.

91.

Załóżmy sytuację, w której światło słoneczne wchodzi do atmosfery ziemskiej pod kątem 90 ⁢ ° 90⁢°, jak podczas wschodu i zachodu Słońca. Zakładając, że granica pomiędzy niemal pustą przestrzenią kosmiczną i atmosferą jest ostra, oblicz kąt załamania dla światła słonecznego. Z tego powodu Słońce jest dłużej widoczne nad horyzontem zarówno podczas wschodu, jak i zachodu Słońca. Następnie zaproponuj zadanie, w którym wyznaczysz kąt załamania dla różnych modeli atmosfery, na przykład wielowarstwowych o różnej gęstości warstw. Twój wykładowca może chcieć pomóc Ci wybrać właściwy poziom złożoności zagadnienia i dobrać zależność współczynnika załamania światła od gęstości powietrza.

92.

Promień światła wchodzący do światłowodu otoczonego powietrzem jest najpierw załamywany, a następnie odbijany, jak pokazano na rysunku poniżej. Wykaż, że jeśli światłowód jest wykonany ze szkła kronowego, każdy wpadający promień będzie ulegał całkowitemu wewnętrznemu odbiciu.

93.

Promień światła pada na lewą ścianę pryzmatu (rysunek poniżej) pod kątem θ θ do normalnej i wychodzi przez prawą ścianę załamany pod kątem θ θ do normalnej. Wykaż, że współczynnik załamania światła n n dla szklanego pryzmatu jest opisany zależnością

n=sin12⁢α+ϕsin12⁢ϕ,n=sin12⁢α+ϕsin12⁢ϕ, n = \frac {\sin [ \frac{1}{2} (\alpha + \phi) ]} {\sin (\frac{1}{2} \phi)} \text{,}

gdzie ϕ ϕ jest kątem wierzchołkowym pryzmatu, a α α kątem, o jaki wiązka została odchylona. Jeśli α = 37 ⁢ ° α= 37 ⁢ ° , a kąty u podstawy pryzmatu mają po 50 ⁢ ° 50⁢°, ile wynosi n n?

94.

Jeśli kąt wierzchołkowy ϕ ϕ w poprzednim zadaniu wynosi 20 ⁢ ° 20⁢°, a współczynnik załamania n = 1,5 n=1,5, ile wynosi kąt α α?

95.

Światło padające na płytkę polaryzacyjną P 1 P 1 jest spolaryzowane liniowo pod kątem 30 ⁢ ° 30⁢° względem kierunku polaryzacji P 1 P 1 . Płytka polaryzacyjna P 2 P 2 jest umieszczona w taki sposób, że jej kierunek polaryzacji jest równoległy do kierunku polaryzacji światła padającego, tzn. również 30 ⁢ ° 30⁢° względem P 1 P 1 .

  1. Jaka część światła padającego przechodzi przez P 1 P 1 ?
  2. Jaka część padającego światła przechodzi przez układ dwóch polaryzatorów?
  3. Obracając P 2 P 2 , uzyskano maksymalne natężenie przechodzącego światła. Jaki jest stosunek tego maksymalnego natężenia przechodzącego światła do natężenia obserwowanego, kiedy P 2 P 2 jest obrócony o 30 ⁢ ° 30⁢° względem P 1 P 1 ?
96.

Udowodnij, że jeśli I I jest natężeniem światła przechodzącego przez dwa polaryzatory o kierunkach polaryzacji tworzących kąt θ θ, zaś I ′ I ′ jest natężeniem, gdy kierunki polaryzacji tworzą kąt 90 ⁢ ° − θ 90 ⁢ ° −θ, wtedy I + I ′ = I 0 I + I ′ = I 0 , natężenie źródła. Wskazówka: Zastosuj zależności trygonometryczne cos 90 ⁢ ° − θ = sin θ cos 90 ⁢ ° − θ = sin θ oraz cos 2 ⁡ θ + sin 2 ⁡ θ = 1 cos 2 ⁡θ+ sin 2 ⁡θ=1.

Cytowanie i udostępnianie
Ponowne wykorzystanie i redystrybucja tej treści w formacie cyfrowym lub drukowanym:
  • Ten podręcznik nie może być wykorzystywany do trenowania dużych modeli językowych ani w żaden inny sposób przetwarzany przez duże modele językowe lub rozwiązania generatywnej sztucznej inteligencji bez uprzedniej pisemnej zgody OpenStax Poland.
  • Ten podręcznik jest wydany na licencji Uznanie autorstwa (CC BY), co oznacza, że możesz ponownie wykorzystywać i modyfikować materiał wyłącznie w celach niekomercyjnych, musisz uznać autorstwo OpenStax Poland oraz musisz rozpowszechniać wszelkie utwory zależne na tej samej licencji.
  • Jakikolwiek komercyjny druk tego podręcznika, w tym z wykorzystaniem lokalnej lub niestandardowej drukarni, wymaga zgody OpenStax Poland oraz podania odpowiedniego cytowania.
  • Obrazy, aktywności, testy i podobne elementy tego podręcznika objęte prawami autorskimi OpenStax Poland podlegają tej samej licencji – CC-BY-NC-SA. Mogą być wykorzystywane w celach niekomercyjnych z uznaniem autorstwa. Użycie komercyjne wymaga zgody.
  • Prośby o zgodę: Każdy, kto zamierza włączyć tę treść (w tym tekst, obrazy i inne elementy) do dużych modeli językowych, wykorzystać ją w rozwiązaniach opartych na sztucznej inteligencji, użyć jej komercyjnie (w tym w druku) i/lub ma pytania dotyczące innego przypadku użycia, może skorzystać z naszego formularza wniosku o ponowne wykorzystanie.
Cytowanie i udostępnienia
  • Jeśli rozpowszechniasz tę książkę w formie drukowanej w celach niekomercyjnych, umieść na każdej jej kartce informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-3/pages/1-wstep
  • Jeśli rozpowszechniasz całą książkę lub jej fragment w formacie cyfrowym w celach niekomercyjnych, dla każdej strony zawierającej treści OpenStax musisz udostępnić utwór zależny na tej samej licencji CC-BY-NC-SA co oryginał oraz na każdym widoku strony umieścić informację:
    Treści dostępne za darmo na https://openstax.org/books/fizyka-dla-szk%C3%B3%C5%82-wy%C5%BCszych-tom-3/pages/1-wstep
Cytowanie

Poniższe informacje zawierają dane potrzebne do utworzenia cytowania w większości głównych stylów (APA, MLA itp.); musisz przeformatować i zorganizować te informacje zgodnie z wymaganiami danego stylu. Jeśli chcesz zacytować tę książkę, skorzystaj z dostępnych narzędzi do tworzenia wpisów bibliograficznych, jak np.: ten.

© 21 wrz 2022 OpenStax Poland. Treść książki została wytworzona przez OpenStax na licencji Uznanie autorstwa (CC BY). Nazwa OpenStax Poland i OpenStax, logo OpenStax Poland i OpenStax, okładki OpenStax Poland iOpenStax, nazwa OpenStax CNX oraz OpenStax CNX logo, jak również nazwa i logo Rice University oraz powiązane znaki towarowe i słowne, nie podlegają licencji Creative Commons i wykorzystanie ich jest dozwolone wyłącznie na mocy uprzedniego pisemnego upoważnienia przez Rice University.