czas własny $\prefop{\Delta} \tau$ (ang. proper time): czas trwania zdarzenia mierzony przez obserwatora, dla którego początek i koniec zdarzenia zachodzą w tym samym miejscu

długość własna $L_0$ (ang. proper length): odległość między dwoma punktami mierzona przez obserwatorów będących w spoczynku względem obu punktów (czyli w ich układzie spoczynkowym); na przykład długość ogona myszy laboratoryjnej mierzona przez biologów

doświadczenie Michelsona-Morleya (ang. Michelson-Morley experiment): eksperyment wykonany w 1887 roku, który udowodnił, że prędkość światła w próżni nie zależy od ruchu Ziemi wokół Słońca

drugi postulat szczególnej teorii względności (ang. second postulate of special relativity): niezależnie od układu odniesienia światło porusza się z prędkością $c$ we wszystkich kierunkach

dylatacja czasu (ang. time dilation): wydłużenie czasu pomiędzy dwoma zdarzeniami, obserwowane z poruszającego się układu odniesienia w stosunku do układu spoczynkowego (układu, w którym oba zdarzenia zachodzą w tym samym miejscu)

energia całkowita (ang. total energy): suma wszystkich form energii danej cząstki, w tym energii spoczynkowej i kinetycznej, dana wzorem $E = \gamma mc^2$ , dla cząstki o masie $m$ i poruszającej się z prędkością $u$ , gdzie $\gamma = 1/\sqrt{1-u^2/c^2}$

energia spoczynkowa (ang. rest energy): energia zmagazynowana w ciele pozostającym w spoczynku: $E_0 = mc^2$

klasyczne dodawanie prędkości (transformacja Galileusza) (ang. classical (Galilean) velocity addition): dodawanie prędkości w przypadku $v \ll c$ , a więc gdy ich wartość jest dużo mniejsza od wartości prędkości światła; wówczas prędkości dodajemy do siebie jak zwyczajne liczby przy przemieszczeniu w jednym wymiarze: $u = v + u'$ , gdzie $v$ jest prędkością względną między dwoma obserwatorami, $u$ to prędkość ciała względem jednego z obserwatorów, a $u'$ odpowiada prędkości tego ciała względem drugiego obserwatora

masa spoczynkowa (ang. rest mass): masa obiektu mierzona przez obserwatora pozostającego w spoczynku w stosunku do danego obiektu (dla odróżnienia od masy relatywistycznej, określenia używanego w starszych podręcznikach; obecnie niekonieczny jest tu przymiotnik „spoczynkowa”)

pęd relatywistyczny $\vec{p}$ (ang. relativistic momentum): pęd ciała poruszającego się z prędkością relatywistyczną; $\vec{p} = \gamma m \vec{u}$

pierwszy postulat szczególnej teorii względności (ang. first postulate of special relativity): prawa fizyki są takie same we wszystkich inercjalnych układach

prędkość światła (ang. speed of light): stała prędkość niezależna od układu odniesienia w teorii względności; maksymalna prędkość, z jaką mogą poruszać się cząstki lub jakiekolwiek sygnały

relatywistyczna energia kinetyczna (ang. relativistic kinetic energy): energia kinetyczna ciała poruszającego się z prędkością relatywistyczną

relatywistyczne dodawanie prędkości (ang. relativistic velocity addition): dodawanie prędkości bliskich prędkości światła

skrócenie długości (ang. length contraction): zmniejszenie obserwowanej długości $L$ zdarzenia w stosunku do jego długości własnej $L_0$ , gdy długość ta mierzona jest w układzie odniesienia poruszającym się z prędkością względną $v$

szczególna teoria względności (ang. special theory of relativity): teoria zaproponowana w 1905 roku przez Alberta Einsteina, która zakłada, że prawa fizyki i prędkość światła są takie same dla każdego obserwatora

transformacja Galileusza (ang. Galilean transformation): przekształcenie współrzędnych przestrzennych i czasowych pewnego zdarzenia z jednego układu odniesienia na drugi, zgodne z mechaniką klasyczną

transformacja Lorentza (ang. Lorentz transformation): przekształcenie współrzędnych przestrzennych i czasowych pewnego zdarzenia z jednego układu odniesienia na drugi, zgodne ze szczególną teorią względności

układ inercjalny (ang. inertial frame of reference): układ odniesienia, w którym ciało będące w spoczynku pozostaje w spoczynku, a ciało w ruchu porusza się ruchem jednostajnym prostoliniowym, jeżeli nie wpływa na nie żadna zewnętrzna siła

układ spoczynkowy (ang. rest frame): układ odniesienia, w którym obserwator jest w spoczynku względem danego obiektu

zasada względności Galileusza (ang. Galilean relativity): jeżeli obserwator mierzy prędkość pewnego ciała w jednym układzie odniesienia, a układ ten porusza się z pewną prędkością względem innego układu odniesienia, to obserwator znajdujący się w drugim układzie odniesienia zmierzy prędkość wspomnianego ciała jako sumę wektorową prędkości względnej między układami i ciała

zdarzenie (ang. event): zjawisko w czasie i przestrzeni opisane przez współrzędne czasowe i przestrzenne $(x, y, z, t)$ , obserwowane względem pewnego układu odniesienia