Kluczowe pojęcia
- czas lotu (ang. time of flight)
- całkowity czas przebywania pocisku w powietrzu
- częstość kątowa (ang. angular frequency)
- , szybkość zmiany w czasie kąta, jaki cząstka zatacza w trakcie ruchu po okręgu, jest związana z okresem i częstotliwością
- prędkość względna (ang. relative velocity)
- prędkość ciała widziana przez obserwatora z określonego układu odniesienia; także prędkość jednego układu odniesienia względem drugiego
- przyspieszenie całkowite (ang. total acceleration)
- wektorowa suma przyspieszeń: dośrodkowego i stycznego
- przyspieszenie dośrodkowe (ang. centripetal acceleration)
- składowa przyspieszenia ciała w ruchu po okręgu, która skierowana jest do środka okręgu, jest odpowiedzialna za zakrzywienie toru ruchu
- przyspieszenie styczne (ang. tangential acceleration)
- składowa przyspieszenia styczna do toru, której wartość jest szybkością zmiany wartości prędkości w czasie
- rzut (ang. projectile motion)
- ruch ciała pod wpływem jedynie przyspieszenia grawitacyjnego
- tor, trajektoria (ang. trajectory)
- krzywa po której pocisk porusza się w powietrzu
- układ odniesienia (ang. reference frame)
- układ, względem którego mierzymy położenie, prędkość i przyspieszenie ciała; posiada własny układ współrzędnych
- wektor położenia (ang. position vector)
- wektor skierowany od początku wybranego układu współrzędnych do punktu położenia cząstki w dwu- lub trójwymiarowej przestrzeni
- wektor prędkości (ang. velocity vector)
- wektor definiujący chwilową szybkość i kierunek ruchu cząstki; jest styczny do toru ruchu
- wektor przemieszczenia (ang. displacement vector)
- wektor skierowany od początkowego do końcowego położenia cząstki
- wektor przyspieszenia (ang. acceleration vector)
- przyspieszenie chwilowe obliczone jako pochodna wektora prędkości po czasie w zapisie wektorowym z użyciem wersorów osi układu współrzędnych
- zasięg (ang. range)
- największa odległość w poziomie, jaką ciało (pocisk) pokonuje w rzucie